II SA/Sz 164/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder/spr./, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi A. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zaliczki alimentacyjnej oddala skargę Decyzją z dnia (...( Wójt Gminy P. na podstawie art. 2 pkt 5 i art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz.U. Nr 86, poz. 732 ze zm.) odmówił A. O. przyznania zaliczki alimentacyjnej na córkę K. O. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Komornik Sądowy prowadzi bezskuteczną egzekucję alimentów zasądzonych na rzecz K. O. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia (...( sygn. akt (...( od jej ojca S.O. Organ odmówił przyznania zaliczki alimentacyjnej, albowiem ustalił, że A. O. nie jest osobą samotnie wychowującą dziecko, gdyż zamieszkuje wspólnie z K. Ż., z którym wychowuje drugie dziecko - syna D. Ż. A. O. odwołała się od decyzji organu I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. W odwołaniu podniosła, że K. Ż. nie jest ojcem jej córki K., a obowiązek alimentacyjny ciąży na nim wobec syna D. Wskazała nadto, że uważa się za matkę samotnie wychowującą dzieci, albowiem zamieszkuje u ojca swojego syna jako lokatorka i nie jest tam zameldowana. Ze względu na trudne warunki mieszkaniowe zamierza się przeprowadzić do ogródka działkowego rodziców. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia (...( na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez A. O. od decyzji Wójta Gminy P. z dnia (...(. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że organ I instancji w decyzji z dnia (...( prawidłowo pouczył A. O. o trybie i terminie wniesienia odwołania. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 22 października 2007 r., a 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 5 listopada 2007 r. A. O. wniosła odwołanie w dniu 6 listopada 2007 r. Ze względu na to, że wniesienie odwołania nastąpiło po upływie 14-dniowego terminu do jego wniesienia, strona nie złożyła prośby o przywrócenie terminu, Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do jego wniesienia. A. O. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...( do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Skarżąca domagała się ponownego rozpatrzenia sprawy i wypłacenia alimentów na córkę K. O. Przyznała, że z jej winy odwołanie nie wpłynęło w terminie, jednakże uważa, że potraktowano ją zbyt rygorystycznie. Zarzucała, że zwykłe opóźnienie zaważyło na tym, że nie przyznano jej alimentów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest tylko pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłych w tym postępowaniu rozstrzygnięć. Sąd administracyjny nie jest zatem uprawniony do wydania orzeczenia o zmianie decyzji poprzez przyznanie skarżącej określonego prawa bądź uprawnienia, wynikającego z przepisów prawa normujących określoną dziedzinę spraw (np. zaliczki alimentacyjne). Sąd administracyjny nie dokonuje bowiem kontroli decyzji wydanych w granicach danej sprawy wedle kryterium celowości i słuszności podjętego rozstrzygnięcia, z punktu widzenia życiowych potrzeb strony, lecz ocenia, czy wydana w sprawie decyzja narusza przepisy prawa, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonana przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia pozwala na stwierdzenie, że postanowienie to nie narusza prawa. W myśl art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia: 1) niedopuszczalność odwołania; 2) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania; Ponadto w myśl art. 129 § 2 Kpa, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Odnosząc przytoczone przepisy do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy wskazać, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy P. w przedmiocie odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej upłynął w dniu 5 listopada 2007 r. Decyzja organu I instancji zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym środku odwoławczym i terminie do jego wniesienia, jednak odwołanie (bez daty, opatrzone prezentatą Ośrodka Pomocy Społecznej w P. "06.11.2007 r.") A. O. złożyła w dniu 6 listopada 2007 r. Okoliczność ta została przyznana przez skarżąca w treści skargi. Pamiętać należy, że wniesienie odwołania po terminie może spowodować różne skutki procesowe. Jeżeli wnoszący odwołanie nie wystąpił jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia, wówczas organ odwoławczy jest zobowiązany do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, a jeżeli wraz z odwołaniem skarżący złożył taki wniosek wówczas organ odwoławczy jest zobowiązany w pierwszej kolejności rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że A. O. nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem. Nie zawarła też skarżąca w odwołaniu takiego sformułowania, które mogłoby być potraktowane przez organ jako wniosek o przywrócenie terminu. Przyznanie w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że odwołanie wpłynęło z opóźnieniem z winy skarżącej, nie może odnieść skutku w postaci uchylenia postanowienia, bowiem w takiej sytuacji organ mógł wydać tylko postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Podkreślić należy, że treść powołanego wyżej art. 134 Kpa będącego bezwzględnie obowiązującą normą prawną wskazuje na związany charakter rozstrzygnięcia (zwrot "organ... stwierdza"). Nie pozostawiono tu organowi odwoławczemu jakiejkolwiek sfery uznania (por. wyroki NSA z dnia 30 grudnia 1998 r., IV SA 2294/96, niepubl. oraz z dnia 29 stycznia 1997 r., I SA/Gd 1482/96, niepubl.). W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i dlatego, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, należało ją oddalić (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).