II SA/Sz 166/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...], nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] o uznaniu J.C. za osobę bezrobotną od dnia [...] oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Powyższa decyzja, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia została doręczona skarżącemu w dniu [...]. W dniu [...] J.C. złożył bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w [...] skargę na ww. decyzję. Tutejszy Sąd w dniu [...] przesłał ww. skargę do Wojewody [...]. Organ przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...]zważył, co następuje : Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym – zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w tym przypadku za pośrednictwem Wojewody Zachodniopomorskiego. W doktrynie dominujący jest pogląd, że jeśli skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą ( B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009). Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu [...] zatem ustawowy termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upływał w dniu [...]. Wobec prawidłowego nadania przez Sąd przedmiotowej skargi do organu w dniu [...] (co należy przyjąć jako faktyczną datę złożenia skargi) należy uznać ją za niedopuszczalną, jako wniesioną po upływie 30-dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego skarga jako wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.