II SA/Sz 166/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.),, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska- Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 września 2015 r. sprawy ze skargi Spółki A. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę Decyzją z dnia [...] Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w S. na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t.j.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1340 ze zm.) w związku z uchybieniami naruszającymi przepisy przeciwpożarowe, opisanymi w protokole z czynności kontrolno - rozpoznawczych przeprowadzonych w dniu 5 sierpnia 2014 r. przez funkcjonariusza z Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w S. w garażu wielostanowiskowym przy ul. [...], nakazał spółce D., wykonanie we wskazanym terminie niżej określonych obowiązków: 1. Doprowadzić do stanu pełnej sprawności bramę przeciwpożarową oraz udokumentować jej prawidłowe działanie w terminie do 31 grudnia 2014 r. 2. Przeprowadzić oraz udokumentować przegląd i wykonanie konserwacji systemu sygnalizacji pożarowej w terminie do 31 grudnia 2014 r. 3. Wykonać awaryjne oświetlenie ewakuacyjne w garażu oświetlonym wyłącznie światłem sztucznym w terminie do 30 czerwca 2015 r. 4. Wyposażyć garaż w instalację hydrantów wewnętrznych 33 z wężem półsztywnym w terminie do 31 grudnia 2015 r. 5. Przed wjazdem do garażu umieścić czytelną informację o zakazie parkowania pojazdów zasilanych gazem płynnym LPG w terminie do 31 grudnia 2014 r. 6. Opracować i wdrożyć instrukcję bezpieczeństwa pożarowego oraz przechowywać ją w miejscu dostępnym dla ekip ratowniczych w terminie do 31 grudnia 2014 r. 7. Usunąć materiały palne składowane w pomieszczeniu technicznym w terminie do 30 listopada 2014 r. 8. Zapewnić możliwość natychmiastowego dostępu do klatek schodowych z wyjść ewakuacyjnych w garażu w terminie do 30 listopada 2014 r. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Spółka D. działająca w imieniu i na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w imieniu, której odwołanie podpisał z-ca Dyrektora ds. Techniczno – Eksploatacyjnych P.S. Pismem z dnia 21 listopada 2014 r. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w S. wezwał pełnomocnika P.S. do uzupełnienia odwołania poprzez nadesłanie oryginałów lub urzędowo poświadczonych odpisów pełnomocnictw jemu udzielonych do reprezentowania Spółki "D" oraz Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...]. Jednocześnie Komendant wskazał, iż wraz z pełnomocnictwami należy przedstawić dokumenty potwierdzające, że osoby które udzieliły pełnomocnictw uprawnione były do reprezentowania D. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] (np. odpisy KRS, uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej). Ww. dokumenty należało przesłać na adres Komendy w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego zawiadomienia pod rygorem uznania niedopuszczalności odwołania. Wezwanie zostało skierowane na adres wskazany przez P.S. będący siedzibą Spółki "D" przy ul. [...]. Przesyłka zawierająca wezwanie została dwukrotnie awizowana. Pierwsze awizo 24 listopada 2014 r., drugie 2 grudnia 2014 r. W dniu 9 grudnia 2014 r. nastąpi zwrot przesyłki do organu. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2014 r. Z. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej powołując się na art. 134 w zw. z art. 33 § 2 i 3 K.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania. Organ odwoławczy ustalił, że do odwołania od decyzji organu I instancji nie zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone P.S. do reprezentowania D. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej przy [...], wobec czego został wezwany do usunięcia braków formalnych pisma w trybie art. 64 § 2 K.p.a. Pomimo dwukrotnego awizowania wezwania, przesyłka wróciła do organu, jako niepodjęta w terminie, organ zaś przyjął, że była doręczona zgodnie z art. 44 § 4 K.p.a. Wobec braku stosownych pełnomocnictw w ocenie organu nie można było uznać, że P.S. jest uprawniony do podpisywania w imieniu strony odwołania, czego konsekwencją jest stwierdzenie niedopuszczalności odwołania. Postanowienie to zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez D. Spółkę. Zaskarżonemu postanowieniu Spółka zarzuciła : - obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, w szczególności poprzez stwierdzenie, iż podmiot gospodarczy zawodowo trudniący się zarządzaniem nieruchomościami czynny w dni powszednie od 08.00. do 15.00. zaś w poniedziałki od 08.00. do 17.00. rzekomo dwukrotnie nie podjął korespondencji w przedmiotowej sprawie, otrzymał awizo i awiza tego nie zrealizował poprzez odbiór korespondencji w placówce pocztowej operatora pocztowego. - uznanie, iż P.S. Dyrektor Techniczny Spółki "D" upoważniony przez zarząd spółki do podejmowania wszelkich czynności i składania oświadczeń woli w imieniu tejże spółki oraz reprezentowanych wspólnot mieszkaniowych nie był należycie umocowany i nie może strony w sprawie reprezentować. Wobec powyższych zarzutów wniosła o : 1. zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przyjęcie wniesionego poprzednio odwołania bądź 2. uchylenie postanowienia w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł , co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W oparciu o kryterium zgodności z prawem, jak stanowi przepis 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), należało dokonać kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego. W punkcie wyjścia rozważań zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 127 § 1 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. W myśl art. 33 § 1 K.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. W niniejszej sprawie decyzją wydaną przez Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w S. nałożono obowiązki na spółkę D. której Wspólnota Mieszkaniowa przy [...] powierzyła zarządzanie nieruchomością. Zgodnie z przepisami kodeksu Spółek Handlowych art. 201 spośród organów tylko zarząd posiada pełną kompetencję do reprezentowania Spółki. Przy czym kompetencje zarządu nie mogą być podejmowane przez inne organy, chyba że wyraźny przepis tak stanowi. Nie ma przeszkód, aby w zakresie swojego umocowania spółkę reprezentował jednoosobowo pełnomocnik, niezbędnym jest jednak wykazanie takiego umocowania. W niniejszej sprawie odwołanie od decyzji wniosła Spółka "D" w imieniu, której podpisał się z – ca Dyrektora ds. Technicznych i Eksploatacyjnych P.S., który nie dołączył do odwołania upoważnienia, z którego wynikałoby, że jest uprawniony do reprezentowania Spółki. Zatem w ocenie Sądu organ II instancji zasadnie wezwał P.S. w trybie art. 64 § 2 K.p.a. do usunięcia braków formalnych odwołania poprzez doręczenie stosownych pełnomocnictw pod rygorem niedopuszczalności odwołania. W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy skuteczności doręczenia powyższego wezwania. Zgodnie z art. 39 K.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z 23 kwietnia 2012 r. – Prawo pocztowe, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. W myśl art. 45 K.p.a. Jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio. W tej grupie mieszczą się także osoby prawne, do których należą spółki z o.o., pismo doręcza się w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 K.p.a. reguluje sytuację kiedy zachodzi niemożność doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (odpowiednio też art. 45) wówczas zgodnie z § 1 : 1. operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2. pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) – w przypadku doręczenia pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Jak wynika z akt administracyjnych przesyłka do Spółki "D" została wysłana 21 listopada 2014 r. Pierwsze awizo o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym nr [...] zostało pozostawione w drzwiach siedziby adresata w dniu 24 listopada 2014 r., a drugie w dniu 2 grudnia 2014 r. Zwrot pisma do organu nastąpił w dniu 9 grudnia 2014 r. Zatem przesyłka pozostawała do odbioru przez okres 15 dni i w 16 – tym dniu została zwrócona. W niniejszej sprawie poddanie pod wątpliwość przez skarżącą faktu dwukrotnego awizowania przesyłki w sytuacji kiedy siedziba Spółki jest czynna od poniedziałku do piątku od 8.00 – 15.00, zaś w poniedziałki od 8.00 – 17.00 i nie odebranie korespondencji w czasie działalności Spółki z powyżej wskazanych względów nie zasługuje na uwzględnienie, natomiast ustalenie jaka była tego przyczyna nie leży w kompetencji Sądu. W myśl art. 44 § 4 K.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, w którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W niniejszej sprawie należało uznać, iż odwołanie zostało wniesione przez osobę, która pomimo prawidłowego wezwania nie przedstawiła umocowania do działania w imieniu Spółki, zatem zgodnie z art. 134 K.p.a. organ odwoławczy zasadnie stwierdził niedopuszczalność odwołania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 P.p.s.a. należało skargę oddalić.