II SA/Sz 167/10

Dnia 16 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na czynność Wójta Gminy w przedmiocie stwierdzenia nieważności aktu nadania własności ziemi postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późno zm.). Zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może zostać przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 247 ww. ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie oraz orzecznictwie poglądem, oczywista bezzasadność skargi zachodzi wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego jest oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona (por. B. Oauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, Warszawa 2009 s. 676, jak również postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 maja 2009 r. sygn. akt II SAlSz 330/09; II SA/S z 333/09 oraz II SAlSz 372/09, dostępne na stronie internetowej www.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie J.O. złożył skargę na Wójta Gminy [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności aktu nadania własności ziemi. Z treści skargi wynika, że dotyczy ona decyzji Powiatowej Rady Narodowej, wydanej na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250, z późno zm.), w przedmiocie nadania A.K. gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha wraz z zabudowaniami. Skarżący kwestionuje zgodność z prawem niniejszej decyzji podnosząc, że wspomnianą nieruchomość nabył, jako jedyny spadkobierca po swojej matce – C.O., która zmarła w 1964 r. A.K. był natomiast wyłącznie dzierżawcą spornej nieruchomości. Zaznaczenia wymaga, że na podstawie treści art. 4 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 11, poz. 81, z późno zm.), uchylona została ustawa z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. W przepisie tym zastrzeżono, że w mocy pozostała nabyta na podstawie powołanej ustawy własność nieruchomości oraz związane z tym nabyciem skutki prawne określone wart. 5, 6 i 8-11 uchylonej ustawy. Ponadto uregulowano, że rozpoznawanie sprawo stwierdzenie nabycia na podstawie tej ustawy własności nieruchomości przez posiadacza samoistnego oraz o odroczenie terminu zapłaty należności z tytułu nabycia własności tych nieruchomości przekazane zostało sądom powszechnym. Konsekwencją powyższej regulacji ustawy o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych jest okoliczność, że od dnia jej wejścia w życie sprawy dotyczące regulowania własności gospodarstw rolnych przestały być sprawami załatwianymi w postępowaniu administracyjnym i stały się sprawami cywilnymi (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. II SNŁd 872/08, wyrok dostępny na stronie internetowej: www.nsa.gov.pl). Sprawy tego rodzaju, stosownie do treści art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegają zatem wyłączeniu z zakresu właściwości sądów administracyjnych. W świetle powyższego należało przyjąć, że skarga złożona w niniejszej sprawie przez J.O. jest oczywiście bezzasadna. W następstwie spełniona została również przesłanka z art. 247 ww. ustawy, uzasadniająca oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji. Sygn. akt II SA/S z 167/10