II SA/Sz 168/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska,, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Gminy Miasto [...] na decyzję Spółki A. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. zasądza od Spółki A. na rzecz strony skarżącej Gminy Miasto [...] kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Rozstrzygnięciem z dnia [...] r. E. odmówiła pełnomocnikowi Gminy Miasto udzielenia informacji publicznej w postaci kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji oraz budowy istniejącej linii energetycznej [...] kV relacji Stacja [...]m położonej na działkach ewidencyjnych, stanowiących własność Skarbu Państwa jak również Gminy Miasto wraz ze wskazaniem długości przebiegu sieci przez poszczególne działki ewidencyjne oraz szerokością pasów technicznych. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Pismem z dnia [...] r. Gmina Miasto reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zwróciła się do E. , w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, o wydanie kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji oraz budowy istniejącej linii energetycznej [...] kV relacji Stacja [...] , położonej na działkach ewidencyjnych, stanowiących własność Skarbu Państwa jak również Gminy Miasto wraz ze wskazaniem długości przebiegu sieci przez poszczególne działki ewidencyjne oraz szerokością pasów technicznych. E. . w odpowiedzi na wspomniany wniosek, w piśmie z dnia [...] r. wskazała, że przedmiotowa dokumentacja objęta jest wykazem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa i nie podlega udostępnieniu osobom trzecim. Pismem z dnia [...] r. Gmina Miasto, reprezentowana przez pełnomocnika r.pr. M. S., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność E. , polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił opisaną wyżej skargę Gminy Miasto wskazując w uzasadnieniu wyroku, że analiza pisma Kierownika Wydziału Zarządzania Majątkiem Sieciowym E. , przesłanego skarżącej w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, pozwala na stwierdzenie, że zawiera ono wymagane minimum elementów, pozwalających uznać je za dokument stanowiący decyzję w rozumieniu art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wobec podnoszonego przez stronę skarżącą braku pouczenia przez Spółkę o przysługujących środkach zaskarżenia, Sąd wskazał, że niezamieszczenie w piśmie z dnia [...] r. pouczenia o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej), może uzasadniać wystąpienie przez stronę skarżącą do Spółki o przywrócenie terminu do wniesienia ww. wniosku. Pismami z dnia [...] r. Gmina Miasto wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy oraz o przywrócenie terminu do złożenia ww. wniosku. Opisanym na wstępie rozstrzygnięciem z dnia [...] r. E. odmówiła r.pr. M. S. udzielenia informacji publicznej w postaci kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji oraz budowy istniejącej linii energetycznej [...] kV relacji Stacja [...] położonej na działkach ewidencyjnych, stanowiących własność Skarbu Państwa jak również Gminy Miasto S. wraz ze wskazaniem długości przebiegu sieci przez poszczególne działki ewidencyjne oraz szerokością pasów technicznych. Pismo z dnia [...] r. zostało sporządzone i podpisane przez radcę prawnego P. L. Jako adresata rozstrzygnięcia wskazano jedynie radcę prawnego M. S. (nie wymieniono w nim Gminy Miasta). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że E. termin do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, jednakże udostępnienie żądanych informacji nie jest możliwe bowiem zostały one zakwalifikowane do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa E. a przy tym stanowią informację przetworzoną, zaś wnioskująca Gmina Miasto S. nie wykazała, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie z dnia [...] r. złożyła Gmina Miasto reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Zarzucając E. . naruszenie art. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i zobowiązanie wymienionej Spółki do udzielenia informacji w żądanym zakresie, a nadto zasądzenie od Spółki na rzecz Gminy Miasto kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi Gmina Miasto podniosła, że w niniejszej sprawie chodzi o udzielenie informacji, będących decyzjami administracyjnymi, co już na wstępie wyklucza możliwość ich "utajniania" przez organ. Informacja ta nie stanowi także, wbrew twierdzeniu organu, informacji przetworzonej ponieważ jej sporządzenie nie prowadzi do powstania nowych informacji, składających się z cząstkowych informacji prostych. Sporządzenie kopii określonych konkretnych dokumentów ma charakter informacji publicznej i nie powinno być zaliczane do kategorii informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę E. wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.). W myśl przepisu art. 145 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wadliwością decyzji, przewidzianą w art. 156 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, mamy do czynienia wówczas, gdy nastąpiło określenie praw lub obowiązków podmiotu innego niż strona postępowania. Przez pojęcie "skierowanie decyzji" należy rozumieć określenie w drodze decyzji praw i obowiązków oznaczonego podmiotu (tak również NSA w wyroku z dnia 15 września 2011 r. sygn. akt II OSK 1347/10). W ocenie Sądu, z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie z dnia 30 grudnia 2014 r. zostało wydane na skutek rozpoznania wniosku skarżącej Gminy Miasta o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożonego zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, z uwagi na odmowę udostępnienia informacji publicznej wcześniejszym rozstrzygnięciem E. z dnia [...]r. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej Gmina Miasto reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła w dniu [...] r. Skoro zatem rozstrzygnięcia z dnia 11 marca 2014 r. i 30 grudnia 2014 r. wydane zostały na wniosek Gminy miasto o udostępnienie informacji publicznej a następnie o ponowne rozpatrzenie sprawy zatem nie ulega wątpliwości, że adresatem obydwu rozstrzygnięć powinna być Gmina Miasto O ile w przypadku pierwszego z rozstrzygnięć – z dnia 11 marca 2014 r. adresat został wskazany w sposób umożliwiający jego identyfikację o tyle w wypadku zaskarżonego rozstrzygnięcia z dnia 30 grudnia 2014 r. jako adresata wskazano wyłącznie radcę prawnego M. S., całkowicie pomijając Gminę Miasto Tymczasem treść zarówno wniosku z [...]r. jak i z dnia [...]r. jednoznacznie wskazuje, że wnioski te zostały złożone w imieniu skarżącej Gminy Miasta Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782), odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (ust. 1). Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Z kolei w myśl art. 17 ust, 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (art. 17 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Zgodnie z treścią art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Należy w pełni podzielić stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 maja 2013 r. (sygn. akt II SAB/Po 28/13), zgodnie z którym odpowiednie stosowanie do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, niebędących organami władzy publicznej przepisu art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, oznacza, że rozstrzygnięcia tych podmiotów niezależnie od tego czy zostaną formalnie nazwane decyzjami, orzeczeniami, czy po prostu rozstrzygnięciami, względnie nie zostaną opatrzone jakakolwiek nazwą, winny odpowiadać wymogom określonym w art. 16 ust. 2 pkt 2 cytowanej ustawy oraz w art. 107 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie w jakim wymogi te są adekwatne dla sprawy udostępnienia informacji publicznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że w niniejszej sprawie, zaskarżone rozstrzygnięcie powinno zawierać oznaczenie strony, którą w tym wypadku jest Gmina Miasto, nie zaś radca prawny M. S. W przypadku gdy jako stronę oznaczono podmiot, który nie był i nie może być stroną postępowania, bowiem postępowanie nie dotyczyło jego interesu prawnego lub obowiązku, to taka decyzja jest obarczona wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., II OSK 674/07). Ponieważ Sąd dostrzegł wadę postępowania skutkującą nieważnością decyzji, co wyraził w pkt I sentencji wyroku, przedwczesnym byłoby ustosunkowanie się merytoryczne do zarzutów skargi. W tym miejscu należy jedynie dodatkowo wskazać, że rozstrzygnięcie w omawianym przedmiocie powinno zawierać także prawidłowe oznaczenie podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji oraz podpis upoważnionej osoby. W niniejszej sprawie powyższa kwestia budzi wątpliwości, bowiem nie zostały przedstawione dokumenty, z których wynikałoby, że radca prawny P. L. jest upoważniony do wydania w imieniu E. rozstrzygnięcia dotyczącego udostępnienia informacji publicznej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt I wyroku. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.