II SA/Sz 174/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.), Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 maja 2012 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 155 kpa, art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 28, poz. 145), w związku z wnioskiem Spółki A. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., znak: [...] stwierdzającą nieważność decyzji Starosty z dnia [...] ., znak: [...] zmieniającej własną decyzję z dnia [...]r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów, wydanej na rzecz " Spółki A.w części orzekającej o zezwoleniu wnioskodawcy na zbieranie odpadu o kodzie [...] , tj. w jej punkcie II, poz. 21 tabeli zawierającej kod i rodzaj odpadu - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano, że decyzją z dnia [...] r., znak [...] Starosta udzielił zezwolenia Spółce A. na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów innych niż niebezpieczne, oznaczonych kodem 19 10 04 - lekka frakcja i pyły inne niż wymienione w [...] oraz kodem [...] - inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...]. Z dniem 12 marca 2010 r. wszedł w życie art. 8 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 28, poz. 145) na podstawie którego posiadacz odpadów dotychczas prowadzący działalność w zakresie zbierania: pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, komunalnych osadów ściekowych, zakaźnych odpadów medycznych, zakaźnych odpadów weterynaryjnych, odpadów pochodzących z unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych innymi metodami niż termiczne przekształcanie - może prowadzić swoją działalność w tym zakresie na podstawie zezwoleń, pozwoleń lub decyzji zatwierdzających program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, nie dłużej jednak niż 3 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy, o ile wcześniej nie straciły mocy. Zaś zezwolenia, pozwolenia oraz decyzje zatwierdzające program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, wygasają w całości lub w części dotyczącej zbierania po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. W ocenie organu decyzja Starosty z dnia [...] r. udzielająca zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów innych niż niebezpieczne, zakresem swym obejmowała również pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, ujęte w kodzie nr [...] Klasyfikacja odpadów wskazana w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. z 2001r. Nr 112, poz. 1206), w załączniku - Katalog odpadów wraz z listą odpadów niebezpiecznych, w pozycji [...] ujmuje "Inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...] przy czym w grupie oznaczonej numerem [...] mieszczą się odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczalni ścieków oraz uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych, podgrupie [...] odpady z mechanicznej obróbki odpadów (np. obróbki ręcznej, sortowania, zgniatania, granulowania) nie ujęte w innych grupach. Klasyfikacja ta pozwala w ocenie organu uznać, iż odpad oznaczony kodem [...] obejmuje również pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, jako pochodzące z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, dalej skonkretyzowane w podgrupie tych, które pochodzą z mechanicznej obróbki odpadów, w tym ich sortowania. Eliminując poszczególne rodzaje odpadów wyodrębnionych we wskazanej podgrupie należy przyjąć wniosek, że analizowany zakres działalności obejmujący zbieranie odpadów o kodzie [...] odnosi się do wskazanych przez ustawodawcę w przepisie art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o zmianie ustawy o odpadach, pozostałości z sortowania odpadów komunalnych. Ustalenie to, zdaniem organu wyczerpuje istotę sprawy, ponieważ przesądza, że zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów, w części, w jakiej dotyczy pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, z mocy art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy zmieniającej, wygasło po upływie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. W związku z tym decyzja Starosty z dnia [...] r., znak: [...], wygasła w części obejmującej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów oznaczonych kodem[...] , z dniem 13 czerwca 2010 r. Wygaśnięcie części tej decyzji oznacza, iż nie istnieje ona w tym zakresie w obrocie prawnym, w rezultacie uprawniony pozbawiony został formalnych podstaw prowadzenia działalności polegającej na zbieraniu odpadów o kodzie [...] W pozostałym zakresie decyzja udzielająca zezwolenia na zbieranie odpadów pozostaje w mocy Wyeliminowanie z obrotu decyzji w części stanowiło trwałą przeszkodę w dokonaniu jej zmiany, na podstawie przepisu art. 155 kpa, decyzją Starosty z dnia [...] r., znak:[...] , w odniesieniu do nieistniejącego już pkt 1 decyzji, dotyczącego zezwolenia na prowadzenie działalności zbierania odpadu o kodzie [...] Ta przeszkoda uzasadniała stwierdzenie, z urzędu, nieważności decyzji Starosty z dnia [...] r., znak: [...] w części orzekającej o zezwoleniu spółce A. na zbieranie odpadu o kodzie [...] tj. w jej punkcie II, poz. 21 tabeli określającej kod i rodzaj odpadu. W pozostałym zakresie nie stwierdzono nieważności decyzji. Treść art. 155 kpa, pozwala stwierdzić, że ma on zastosowanie jedynie do decyzji ostatecznych funkcjonujących w obrocie prawnym. Niedopuszczalna jest zatem zmiana decyzji nieistniejącej. Organ wskazał nadto, iż oceniane w niniejszym postępowaniu zagadnienie prawne powstało przy rozpatrywaniu odwołania spółki A. od decyzji Burmistrza z dnia [...] r., znak: [...] wydanej w trybie przepisu art. 34 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, nakładającej na tę spółkę obowiązek usunięcia odpadów o kodzie [...]. Orzeczony nakaz był uzasadniony tym, iż spółka gromadziła bez zezwolenia odpady o kodzie [...] . Wprawdzie organ wskazał, że spółka posiadała zezwolenie na zbieranie odpadów - pozostałości z sortowania odpadów komunalnych na podstawie decyzji Starosty z dnia [...] r., znak: [...] jednakże w związku z wejściem w życie art. 8 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 28, poz. 145), decyzja Starosty z dnia [...] r., znak [...] w dniu [...] r. utraciła moc. Dlatego spółka "A." od dnia [...] r. nie jest uprawniona do magazynowania pozostałości z sortowania odpadów komunalnych. Istotę sporu w niniejszej sprawie stanowiła kwestia, czy do decyzji Starosty z dnia [...] r., znak: [...] zezwalającej spółce A. na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów innych niż niebezpieczne, w tym o kodzie [...] ma zastosowanie art. 8 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw. Dokonując wykładni pojęcia "pozostałości z sortowania odpadów komunalnych" organ wskazał, iż rozumie się przez to odpad oznaczony kodem [...], a mianowicie pozostałości poprocesowe (czyli tzw. balast), pod warunkiem że nie zawiera on substancji niebezpiecznych. Wśród zmieszanych odpadów komunalnych odbieranych przez przedsiębiorców znajdują się różne odpady nadające się do dalszego wykorzystania, w tym papier, metale, czy tworzywa sztuczne, pod warunkiem ich rozdzielenia w sortowni. Odpady o kodzie [...] - inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...] są odpadami kwalifikowanymi jako pozostałości po sortowaniu odpadów komunalnych (pozostałości poprocesowe). Tak więc zakaz dotyczący zbierania pozostałości z sortowania odpadów komunalnych nie dotyczy wszystkich wskazanych odpadów w podgrupie [...], lecz tylko odpadów o kodzie [...] (i ewentualnie [...]). Natomiast definicja odpadów komunalnych zawarta jest w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o odpadach, stanowiącym, że przez odpady komunalne rozumie się odpady powstające w gospodarstwach domowych, z wyłączeniem pojazdów wycofanych z eksploatacji, a także odpady nie zawierające odpadów niebezpiecznych pochodzące od innych wytwórców odpadów, które ze względu na swój charakter lub skład są podobne do odpadów powstających w gospodarstwach domowych. Dlatego przyjęto, że decyzja Starosty z dnia [...] r., [...] zezwalająca spółce A. na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów innych niż niebezpieczne, w tym o kodzie [...], z uwagi na treść art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r., utraciła moc w dniu 13 czerwca 2010 r. Jednak w związku z wydaniem w dniu [...] r. przez Starostę decyzji, [...] , zmieniającej decyzję z dnia [...] r., znak: [...] zezwalającą na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów w sposób polegający na uchyleniu dotychczasowego brzmienia punktu pierwszego decyzji i nadania mu nowego brzmienia, konieczne było wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Zmiana ta polegała na znacznym rozszerzeniu katalogu odpadów, na zbieranie których Starosta zezwolił tej spółce, w katalogu - w poz. 21 - zezwolił również na zbieranie odpadów o kodzie [...] z mechanicznej obróbki odpadów innych niż wymienione w [...]. Pozostałe postanowienia decyzji [...] nie uległy zmianom. Tę decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uznano za dowód w sprawie prowadzonej w trybie stwierdzenia nieważności decyzji na okoliczność klasyfikacji pozostałości z sortowania odpadów komunalnych. We wniosku z dnia [...] r., o ponowne rozpoznanie sprawy spółka A. wniosła o umorzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z dnia [...] r., znak:[...] , zmieniającej własną decyzję z dnia [...] r., znak: [...] W uzasadnieniu wniosku stwierdzono, że organ niewłaściwie interpretował pojęcie "pozostałości z sortowania odpadów komunalnych" dochodząc do błędnego wniosku, że obejmuje ono swym zakresem określony w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 27 kwietnia 2001r. w sprawie katalogu odpadów, odpad o kodzie [...] "Inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...] ". W związku z tym niewłaściwe zastosowano art. 8 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach (...)w odniesieniu do decyzji Starosty z dnia[...] ., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów, wydanej na rzecz Spółki A. pozwalającym na uznanie wygaśnięcia jej z mocy prawa z dniem [...] r., w części obejmującej udzielenie zezwolenia na zbieranie odpadów o tym kodzie. Zdaniem strony przepis dotyczący "pozostałości z sortowania odpadów komunalnych" oznacza wyłącznie tzw. balast, który musi być unieszkodliwiony w wyniku składowania lub spalania. W wyniku sortowania, obróbki mechanicznej odpadów komunalnych powstają zarówno wysegregowane lub zmieszane odpady, które mogą zostać poddane dalszemu odzyskowi objęte kodem [...], a także pozostałości, tzw. balast, t.j. odpady, które mogą zostać jedynie unieszkodliwione, nie nadające się do dalszego odzysku, także objęte kodem [...]. Intencją ustawodawcy był zakaz unieszkodliwianie pozostałości, balastu po sortowaniu odpadów komunalnych. Odpad o kodzie [...] jest m.in. wynikiem segregacji niesortowalnych odpadów komunalnych o kodzie [...], z których wysortowuje się np. odpady organiczne, pozostałości do dalszego sortowania i balast do składowania lub termicznego przekształcenia. W wyniku sortowania powstają nowe rodzaje odpadów, które należy kwalifikować zgodnie z katalogiem odpadów. Sortowanie odpadów oznaczonych kodem [...] może doprowadzić do powstania odpadów zaliczanych do grupy 15 odpady opakowaniowe; sorbenty, tkaniny do wycierania, materiały filtracyjne i ubrania ochronne nieujęte w innych grupach, podgrupy 15 01 odpady opakowaniowe (wyłącznie z selektywnie gromadzonymi komunalnymi odpadami opakowaniowanymi), jak i grupy 19 odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczalni ścieków oraz uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych, podgrupy 19 12 odpady z mechanicznej obróbki odpadów (np. ręcznej, sortowania, zgniatania, granulowania) nieujęte w innych grupach. Jako dwuznaczność prawa uznał skarżący fakt jednoczesnego zakwalifikowania do tej podgrupy balastu powstającego podczas sortowania, który powinien zostać skierowany do unieszkodliwienia, czy innych odpadów tzw. postrzępiałkowych. W uzasadnieniu decyzji Starosty z dnia [...]r., wskazano, że odbierane odpady z rozdrobnienia odpadów zawierających metale, tzw. postrzępiałkowe oznaczono również kodem [...]. Zdaniem strony odpady z mechanicznej obróbki, tj. strzępienia materiałów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz złomu stalowego i innych odpadów metalowych nie podlegają w ogóle przepisom ustawy zmieniającej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po ponownym rozpoznaniu sprawy odnosząc się do zarzutów strony stwierdziło, że wykładnia art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach nie uzasadnia wniosku o braku podstaw jego zastosowania do decyzji Starosty z dnia [...]r. udzielającej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów innych niż niebezpieczne, oznaczonych kodem [...]. Przepis ten zezwolił posiadaczowi odpadów dotychczas prowadzącemu działalność w zakresie zbierania pozostałości z sortowania odpadów komunalnych na prowadzenie działalności w tym zakresie na podstawie zezwoleń, pozwoleń lub decyzji zatwierdzających program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, nie dłużej jednak niż 3 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy, o ile wcześniej nie straciły mocy, tj. do dnia [...]r., nie klasyfikuje "pozostałości z sortowania odpadów komunalnych" według konkretnego kodu przypisanego odpadom rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. w sprawie katalogu odpadów, to zasadnie przyporządkowano mu kod [...] w świetle przepisów tego rozporządzenia. Ten akt prawny określa katalog odpadów wraz z listą odpadów niebezpiecznych i sposób klasyfikowania odpadów. W myśl § 2 w katalogu określono odpady w zależności od źródła ich powstawania na 20 grup. Zgodnie z § 4 ust. 1 odpady klasyfikuje się według źródła powstawania w grupach 01 do 12 lub 17 do 20, przypisując im odpowiedni kod sześciocyfrowy określający rodzaj odpadu (wyłączając kody kończące się na 99), z zastrzeżeniem ust. 5 i 6. W przypadku nieznalezienia odpowiedniej pozycji w grupach 01 do 12 lub 17 do 20, odpady klasyfikuje się w grupach 13, 14 i 15 (ust. 2). W przypadku nieodnalezienia odpowiedniej pozycji w grupach, o których mowa w ust. 2, odpady klasyfikuje się w grupie 16, zawierającej odpady nieujęte w innych grupach (ust. 3). W przypadku nieodnalezienia odpowiedniej pozycji w grupie 16, odpady klasyfikuje się w grupie według źródła powstawania, przypisując im kod kończący się na 99 (inne niewymienione odpady) - ust. 4. Odpady ze specyficznych gałęzi przemysłu klasyfikuje się w kilku grupach, zwłaszcza odpady powstające przy produkcji samochodów klasyfikuje się w grupie 12 - odpady z kształtowania oraz fizycznej i mechanicznej obróbki powierzchni metali i tworzyw sztucznych; 11 - odpady z chemicznej obróbki i powlekania powierzchni metali oraz innych materiałów i z procesów hydrometalurgii metali nieżelaznych; 08 - odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania powłok ochronnych (farb, lakierów, emalii ceramicznych), kitu, klejów, szczeliw i farb drukarskich, w zależności od etapu produkcji (ust. 5). Odpady opakowaniowe będące odpadami komunalnymi, jeśli są zbierane selektywnie lub występują jako zmieszane odpady opakowaniowe, klasyfikuje się w podgrupie 15 01, a nie w 20 01 (ust. 6). W rozpatrywanej sprawie w związku z treścią art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy zmieniającej, objęta postępowaniem zostaje grupa 19 - odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczalni ścieków oraz z uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych. Przesłanką kwalifikacji "pozostałości z sortowania odpadów komunalnych" jest przyporządkowanie tych odpadów do odpowiedniej grupy. Z uwagi na źródło ich powstania, nie może budzić wątpliwości prawidłowość zakwalifikowania ich do grupy 19, jako pochodzących z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, a dalej do podgrupy 12, zawężającej i konkretyzującej źródło pochodzenia, tj. odpadów z mechanicznej obróbki odpadów (np. obróbki ręcznej, sortowania, zgniatania, granulowania), nie ujętych w innych grupach. Zasadnie wskazał skarżący, że w efekcie sortowania odpadów komunalnych powstają odpady, które mogą zostać poddane dalszemu odzyskowi, i te ujęto w analizowanej podgrupie, z tym, że ich wyodrębnienie zostało dokonane przez nadanie odpowiednich kodów od 19 12 01 do 19 12 10. Stwierdzenie, nieważności decyzji w części zezwalającej na zbieranie odpadów o kodzie [...] , nie pozbawia stronę uprawnienia do zbierania odpadów stanowiących odpady mogące być poddanymi dalszemu zagospodarowaniu (odzyskowi), które zakwalifikowane zostały według kodów od [...] Oprócz powyższych pozostają też odpady, pochodzące z sortowania, nie ujęte we wskazanych podgrupach, a także w innych grupach, nie nadających się do dalszego odzysku, a w tym pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, dla których jedynym zagospodarowaniem może być unieszkodliwienie. Opis kodu [...], jako odpady (...) nie ujęte w innych grupach, to nie tylko podgrupach grupy 19. Zdaniem organu usuwa to niebezpieczeństwo eksponowane przez skarżącą składowania odpadów nadających się do dalszego wykorzystania. Poza tym pojęcie "pozostałości z sortowania odpadów komunalnych", jako termin prawny nie zostało zdefiniowane, a zatem stanowisko wykluczające możliwość jego określenia kodem [...], nie ma uzasadnienia prawnego. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła Spółka A. zarzucając, że decyzja ta jest bezprzedmiotowa. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą na podstawie prawomocnych decyzji administracyjnych: - Starosty z dnia [...] r. w zakresie zbierania odpadów, w tym odpadów rodzaju [...], czyli innych odpadów (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...]; - Starosty z dnia [...] r. w zakresie odzysku odpadów, w tym odpadów rodzaju [...], czyli innych odpadów (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...] - Starosty z dnia [...]r. w zakresie zbierania odpadów, w tym odpadów rodzaju [...] czyli innych odpadów (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...] - Starosty z dnia [...] r. zmieniającą i uchylającą decyzję Starosty z dnia [...] r., wydaną w zakresie zbierania odpadów, w tym odpadów rodzaju [...] , czyli innych odpadów (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...] Zdaniem strony skarżącej decyzja Starosty z dnia [...] r. nie może zostać w części unieważniona, jak twierdzi organ wskazując art. 8 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw z dwóch powodów. Po pierwsze, art. 8 dotyczy m.in. "pozostałości z sortowania odpadów komunalnych", czyli tzw. balastu, który musi zostać unieszkodliwiony, w aktualnym systemie organizacyjnym przez składowanie lub spalenie. W wyniku sortowania, obróbki mechanicznej odpadów komunalnych powstają: wysegregowane lub zmieszane odpady, które mogą zostać poddane dalszemu odzyskowi o kodzie [...] oraz pozostałości, balast czyli te odpady, które mogą zostać tylko unieszkodliwione, nie nadające się do dalszego odzysku (też o kodzie [...]). Intencją ustawodawcy był zakaz unieszkodliwiania balastu po sortowaniu odpadów komunalnych. Zdecydowana większość działań Unii Europejskiej oraz polskiego Ministerstwa Środowiska zmierza do minimalizacji odpadów przeznaczonych do składowania. Projektowane zmiany aktów prawnych, w tym nowelizacja aktualnej oraz projekt nowej ustawy o odpadach w sposób jednoznaczny potwierdza takie działania, które mają promować maksymalny odzysk, w tym odpadów wysegregowanych lub zmieszanych odpadów, które mogą i będą musiały zostać poddane dalszemu odzyskowi. Interpretacja art. 8 ust. 1 ustawy zmieniającej przez organ może prowadzić do przyzwolenia na składowanie potencjalnych surowców wtórnych, co w skali kraju może przynieść niewyobrażalną stratę dla środowiska naturalnego. Organ tak istotne uzasadnienia prawne i praktyczne nazywa jedynie "dywagacjami" czyli rozwlekłym, niespójnym, bezładnym pisaniem. Jest to w ocenie strony upokarzające i obraźliwe sformułowanie organu, który winien stać na straży praworządności, pogłębiać zaufanie do organów polskiej administracji. W decyzji z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie wyjaśnia zasady sortowania i pojęcia pozostałości z sortowania odpadów, w których uwzględnia, np. jedynie jedną i to pobieżnie metodę sortowania odpadów – "Pozytywną", bez analizy metody "negatywnej", nie wskazując o metodach mieszanych. W tych przypadkach są to odmienne rodzaje pozostałości po sortowaniu odpadów komunalnych. Interpretacja ta jest poza tym pozbawiona zgodnej z literą prawa praktyki. Organ teoretycznie zakłada, że pozostałości po sortowaniu odpadów komunalnych, to zawsze tylko i wyłącznie balast, co nie jest uzasadnione. Organ twierdzi też, że w wyniku sortowania odpadów komunalnych powstające odpady, które można poddać dalszemu odzyskowi, to jedynie odpady rodzaju od[...] – Jest to zaprzeczenie prawnego i praktycznego systemu gospodarki odpadami, jaki obowiązuje w Unii Europejskiej, w tym w Polsce. W związku z tym należy stwierdzić, że art. 8 ust. 1 ustawy zmieniającej jednoznacznie stwierdza się, że nie dotyczy on odpadów, które mogą podlegać dalszemu zagospodarowaniu. Dlatego decyzja starosty z dnia [...] r. nie może być w części unieważniona i powinna nadal obowiązywać oraz zastępująca ją decyzja Starosty z dnia [...] r. Ponadto aktualnie wprowadzone zmiany w ustawie o odpadach – na mocy ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 152, poz. 897, ze zm.), wprowadzają m.in. zmianę art. 9 ustawy o odpadach, w którym zakazuje się składowania pozostałości z sortowania odpadów komunalnych dopuszczając możliwość odzysku, co jest dużą zmianą prawną w stosunku do poprzedniego brzmienia tego artykułu. Jest to przyzwolenie na odzysk pozostałości po sortowaniu odpadów komunalnych. Odpad o kodzie [...] powstaje m.in. w wyniku segregacji niesortowalnych (zmieszanych) odpadów komunalnych (o kodzie [...] ), z którego wysortowuje się, np. odpady organiczne, pozostałości do dalszego sortowania i balast do składowania lub termicznego przekształcania. Wszystko zależy od przyjętego sposobu sortowania odpadów negatywnego, pozytywnego itd. W wyniku sortowania powstają nowe rodzaje odpadów, które należy kwalifikować zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1206). W wyniku sortowania odpadów rodzaju [...] mogą powstać zarówno odpady zaliczane do grupy 15 odpady opakowaniowe; sorbenty, tkaniny do wycierania, materiały filtracyjne i ubrania ochronne nieujęte w innych grupach, podgrupy 15 01, odpady opakowaniowe (wyłączenie z selektywnie gromadzonymi komunalnymi odpadami opakowaniowymi), jak i do grupy 19 odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczalni ścieków oraz z uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych, podgrupy 19 12. Odpady z mechanicznej obróbki odpadów (np. obróbki ręcznej, sortowania, zgniatania, granulowania) nieujęte w innych grupach. Do tej podgrupy należy również zakwalifikować balast powstający podczas sortowania, który powinien zostać skierowany do unieszkodliwienia czy inne odpady, w tym tzw. odpady postrzępiałkowe. W myśl obowiązujących przepisów, to wytwórca odpadów nadaje kod wytwarzanym odpadom. Klasyfikacja odpadów jest tak sporządzona, że można przyporządkować odpad o takim samym bądź tożsamym składzie fizyko-chemicznym do innego rodzaju mimo, że nie jest zgodny z podgrupą czy grupą, czyli nie jest zgodny ze źródłem jego powstania opisanym w klasyfikacji odpadów. W ocenie strony skarżącej organ pominął ten ważny argument prawny i praktyczny w swoich rozważaniach. Zagadnienie tzw. odpadów postrzępiałkowych to drugi powód, dla którego decyzja Starosty z dnia [...] r. nie może zostać w części unieważniona, organ dwukrotnie celowo pominął to, co narusza art. 7 kpa. W kwestii odpadów postrzępiałkowych strona skarżąca wskazała, że w uzasadnieniu decyzji Starosty z dnia [...] r. stwierdzono, że spółka odbiera m.in. odpady z rozdrobnienia odpadów zawierających metale, tzw. postrzępiałkowe, odbierane również pod kodem [...]. Odpady pozostałe z mechanicznej obróbki, tj. strzępienia materiałów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz złomu stalowego i innych odpadów metalowych nie podlegają przepisom zmieniającym prawo co do pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, które weszły w życie 12 marca 2010 r. (art. 8 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 28, poz. 145)]. Rozwinięcie uzasadnienia przez Starostę w wydanej decyzji szczegółowo dla odpadów postrzępiałkowych, wynikało z dbałości o sposób postępowania z trudnym w zagospodarowaniu odpadem. Dlatego nie można przyjmować, że odpady z kodem [...], to wyłącznie jeden rodzaj odpadów, a mianowicie balast czyli pozostałości po sortowaniu odpadów komunalnych. Przyjmując odpady spółka postępowała zgodnie z obowiązującą decyzją Starosty z dnia [...] r. nie naruszając jej treści i działając zgodnie z prawem w celu odzysku odpadów. W związku z tym, brak podstaw do zastosowania art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do treści zarzutów podniesionych w skardze, należy stwierdzić, że decyzją z dnia [...] r., znak [...] Starosta zezwolił Spółce A. na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów innych niż niebezpieczne, oznaczonych kodem [...] - lekka frakcja i pyły inne niż wymienione w [...] oraz kodem [...]- inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...] . W treści decyzji organ określił obszar prowadzonej działalności, warunki jej prowadzenia, miejsce i sposób magazynowania odpadów, nałożył też na uprawnionego obowiązek w zakresie przekazywania odpadów, przestrzegania przepisów ochrony środowiska, prowadzenia ewidencji odpadów, przechowywania dokumentów, a także zapewnienia pracownikom zajmującym się transportem odpadów bezpiecznych warunków pracy. Organ określił też datę ważności decyzji , a mianowicie do dnia [...]r. W związku z nowelizacją ustawy o odpadach z uwagi na treść art. 8 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 28, poz. 145), który wszedł w życie z dniem 12 marca 2010 r., posiadacze odpadów dotychczas prowadzący działalność w zakresie zbierania: pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, komunalnych osadów ściekowych, zakaźnych odpadów medycznych, zakaźnych odpadów weterynaryjnych, odpadów pochodzących z unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych innymi metodami niż termiczne przekształcanie - mogli prowadzić działalność w tym zakresie na podstawie zezwoleń, pozwoleń lub decyzji zatwierdzających program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, nie dłużej jednak niż 3 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy, o ile wcześniej nie straciły mocy. Decyzja Starosty z dnia [...] r. o udzielaniu zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów innych niż niebezpieczne, obejmowała zakresem swym również pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, oznaczone kodem nr [...]. Klasyfikacja odpadów przyjęta w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. z 2001r. Nr 112, poz. 1206), w załączniku - Katalog odpadów wraz z listą odpadów niebezpiecznych, w pozycji [...] ujmuje "Inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...] przy czym w grupie oznaczonej numerem 19 mieszczą się odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczalni ścieków oraz uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych, podgrupie 19 12 odpady z mechanicznej obróbki odpadów (np. obróbki ręcznej, sortowania, zgniatania, granulowania) nie ujęte w innych grupach. Trafnie stwierdził organ, że klasyfikacja ta stanowiła podstawę do uznania, iż odpad oznaczony kodem [...] obejmuje również pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, jako pochodzące z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, dalej skonkretyzowane w podgrupie tych, które pochodzą z mechanicznej obróbki odpadów, w tym ich sortowania. Zasadny jest wniosek, że działalność obejmująca zbieranie odpadów o kodzie[...] , dotyczy wskazanych przez ustawodawcę w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o zmianie ustawy o odpadach, pozostałości z sortowania odpadów komunalnych. Ustalenie to przesądza o tym, że zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów, w części, w jakiej dotyczy pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, z mocy art. 8 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, wygasło po upływie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. W konsekwencji decyzja Starosty z dnia [...] r., znak [...] wygasła z dniem [...] r. w części obejmującej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów oznaczonych kodem [...] Wygaśnięcie części tej decyzji oznacza, usunięcie jej z obrotu prawnego, w konsekwencji podmiot uprawniony na podstawie tej decyzji pozbawiony został prawnychnych podstaw prowadzenia działalności polegającej na zbieraniu odpadów o kodzie [...]. W pozostałym zakresie decyzja udzielająca zezwolenia na zbieranie odpadów pozostaje w mocy i stanowi podstawę do prowadzenia działalności w zakresie wykraczającym poza wskazany odpad. Wyeliminowanie z obrotu decyzji w części opisanej stanowiło prawną przeszkodę w dokonaniu jej zmiany, w trybie art. 155 kpa, decyzją Starosty z dnia [...] r., znak: [...] , w odniesieniu do nieistniejącego już zapisu pkt. 1 decyzji, zezwalającego na zbieranie odpadu o kodzie [...] Ta okoliczność uzasadniała stwierdzenie, z urzędu, nieważności decyzji Starosty z dnia [...] r., znak: [...] w części orzekającej o zezwoleniu spółce A. na zbieranie odpadu o kodzie [...] , tj. w jej punkcie II, poz. 21 tabeli określającej kod i rodzaj odpadu. Pozostałej części decyzji nie dotyczy stwierdzenie nieważności i nadal jest ona podstawę prowadzenia określonej w niej działalności. Nie jest zasadny zarzut strony skarżącej, że organ nie mógł orzec o częściowym stwierdzeniu nieważności decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych od dawana ugruntowany jest pogląd, że brak w Kodeksie postępowania administracyjnego przepisu wyraźnie dopuszczającego stwierdzenie nieważności decyzji tylko w części dotkniętej wadą określoną w art. 156 § 1 kpa, nie oznacza wyłączenia takiej możliwości. Tak więc stwierdzenie nieważności decyzji tylko w części dotkniętej kwalifikowaną wadliwością jest nie tylko dopuszczalne, ale jako zgodne z zasadami ogólnymi Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno być regułą działania właściwych organów (zob. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 1988 r., IV SA 859/87). Natomiast zasadny jest zarzut strony skarżącej, że organ odwoławczy nie powinien był określać jej rozważań zawartych w pismach procesowych, "dywagacjami". Strona postępowania ma prawo wyrażać swoje stanowisko, nawet wtedy, gdy organ nie uznaje jego zasadności, i nie może być narażona na uwagi o charakterze emocjonalnym, od których organ winien się powstrzymać, formułując własny pogląd. Uwaga ta nie zmienia jednak trafności stanowiska organu w kwestiach merytorycznych i nie może być podstawą uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji. W związku z tym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.