II SA/Sz 178/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Asesor WSA Kazimierz Maczewski, Protokolant Joanna Białas - Gołąb, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2005 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjno Kartograficznego w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zmiany powierzchni działki oddala skargę Decyzją z dnia [...]r. numer [...] Starosta [...], na podstawie art. 22 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000 r. Nr 100, poz.1086 z późn.zm.), wprowadził zmianę powierzchni działki nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...], gmina [...] będącej własnością po - części Z.K. i J. P., polegającą na zastąpieniu dotychczasowej powierzchni [...] ha nową powierzchnią - ustaloną według nowych wyliczeń - [...] ha. Decyzja ta została doręczona współwłaścicielom działki i stała się decyzją ostateczną w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r. J.P. zwróciła się do Burmistrza Gminy i Miasta [...] o dokonanie nowego pomiaru działek i rozgraniczenie. W piśmie tym wnioskodawczyni oświadczyła, iż "w miesiącu [...] roku, powzięła wiadomość w konsultacji z geodetą, iż decyzja Starostwa Powiatowego z dnia [...]r. weryfikuje powierzchnię działki nr [...] spowodowaną błędem znacznych rozmiarów (tj.73 m2 ). Zdaniem geodety jest to błąd fachowości, który nie powinien mieć miejsca. Dopuszczalny bowiem błąd w pomiarach powierzchni przystosowanymi do tej czynności przyrządami w tym czasie mógł wynosić maksymalnie 1m. A nadto, decyzja ta jest sporządzona z naruszeniem warunków prawnych." Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik J.P. zwrócił się do Starosty [...] z wnioskiem o przeanalizowanie sprawy, dokonanie korekty polegającej na przywróceniu właściwych granic oraz powierzchni działki i anulowanie decyzji z dnia [...]r. jako wydanej na podstawie błędnych danych przyjętych do obliczeń. W związku z powyższym pismem z dnia [...]r. organ I instancji wezwał do sprecyzowania zakresu żądań, a w szczególności określenia czy pismo strony z dnia [...]r. jest wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną. W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik J.P. oświadczył, iż "w piśmie z dnia [...]r. wnosi o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją." W tym stanie rzeczy Starosta [...] decyzją z dnia [...]r. numer [...] na podstawie art.149 § 3 w związku z art.148 Kpa, odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Starosty [...] z dnia [...] r. numer [...]. Organ uznał, iż w sprawie obowiązuje warunek zachowania jednomiesięcznego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania (art.148 Kpa), który nie został przez stronę zachowany, co stanowi podstawę do odmowy wznowienia. Od decyzji tej odwołała się J.P. W odwołaniu podniosła, iż decyzja ta narusza art.145 § 1 pkt 1 i 4 Kpa oraz jest rażąco krzywdząca wnioskodawczynię. Zdaniem skarżącej decyzja narusza prawo materialne, a "stricte treść art.145 § 1 pkt 1 i 2 Kpa". W uzasadnieniu powyższego odwołująca się przedstawiła błędy i nieprawidłowości, które wystąpiły przy ustalaniu granic i obliczaniu powierzchni działki nr [...]. Wniosła o wykonanie na koszt starostwa wszelkich prac geodezyjnych niezbędnych do przywrócenia właściwej granicy prawnej działki pierwotnej nr [...] (przed podziałem) i anulowanie decyzji z dnia [...]r. Odmowa wznowienia postępowania uzasadniona uchybieniem terminu jest zdaniem odwołującej się, bezzasadna, gdyż wnioskodawczyni chodzi o dokładne zweryfikowanie sprawy podziału działek i ich powierzchni, nie zaś stricte o wznowienie postępowania. Wojewoda decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ uznał, iż ustawowo określony termin jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, to jest od dnia [...]r., nie został zachowany, gdyż pismo przyjęte jako wniosek o wznowienie postępowania oznaczone jest datą [...] r.- znacznie przekraczającą miesięczny termin ( art.148 Kpa ). Powyższa decyzja została zaskarżona przez J.P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Skarżąca, podobnie jak w odwołaniu, zarzuciła zaskarżonej decyzji - rażąco ją krzywdzącej - naruszenie art.145 § 1 pkt 1 i 4 Kpa i na poparcie tych zarzutów przytoczyła argumenty te same co w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) Sąd właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozpoznając skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.). W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Postępowanie administracyjne można podzielić na postępowanie zwykłe i postępowanie nadzwyczajne. Przedmiotem postępowania zwykłego jest rozpoznanie i rozstrzygnięcie w przewidzianym przez przepisy prawa procesowego trybie i formie, zgodnie z przepisami prawa materialnego, sprawy administracyjnej. Zgodnie z art. 16 § 1 Kpa decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych (postępowanie nadzwyczajne). Postępowanie nadzwyczajne jest postępowaniem zależnym od postępowania zwykłego. Byt bowiem tego postępowania uzależniony jest od bytu postępowania zwykłego, zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej. W przypadku otrzymania wniosku strony o wszczęcie postępowania nadzwyczajnego organ związany jest zawartymi w nim żądaniami i wskazaną podstawą prawną. Bezsprzecznie w piśmie z dnia [...] r. skarżąca zawarła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty [...] z dnia [...] r. Zgodnie z art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Powyższe oznacza, że strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jedynie w terminie jednego miesiąca od dowiedzenia się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Z pism strony wynika, iż o okolicznościach mających stanowić podstawę wznowienia postępowania dowiedziała się już w styczniu 2003 r. Wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony [...] r., a więc po upływie miesięcznego terminu, o którym mowa w art.148 § 1 Kpa. W tej sytuacji organy administracji publicznej prawidłowo odmówiły wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzja ostateczną Starosty [...] z dnia [...]r. i prawidłowo też, na tym etapie postępowania, nie zajmowały się badaniem oceny podniesionych przez stronę przyczyn wznowienia postępowania. Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjnych w [...], na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.