II SA/Sz 178/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Asesor WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Małgorzata Frej, po rozpoznaniu w na rozprawie w dniu 25 października 2007 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego I oddala skargę, II zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz radcy prawnego F. P. kwotę [...] złotych uwzględniającą należny podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę [...] tytułem wydatków. W dniu 2 października 2007r. J. K. złożył wniosek do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. o przyznanie mu m.in. zasiłku celowego na zakup posiłków. Z przeprowadzonego wywiadu w dniu 13 października i oświadczenia J. K. z dnia 24 października 2007r. wynika, że od października nie mieszka z nim córka A. ani wnuk A. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...], nr [...] na podstawie art. 108 §1 z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z póź. zm./, art. 7 pkt 5 i 6, art.8 ust 1 pkt 1, art. 9 art.106 ust. 1 i4 , art.107, art.109 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej / Dz. U. Nr 64, poz. 593z późn. zm./, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej /Dz. U. Nr 135, poz. 950/, ustawy z dnia 29 grudnia 2005r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" /Dz. U. Nr 267 poz. 2259/ przyznał J. K. pomoc społeczną w postaci celowego zasiłku pieniężnego w wysokości 270 zł na zakup posiłków, która to kwota zostanie wypłacona miesięcznie po 90 zł w okresie październik-grudzień 2006r. Pomoc przyznano stosownie do możliwości finansowych ośrodka, zaś decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji przytoczono treść art. 107 ustawy o pomocy społecznej. Organ ustalił, że dochód J. K. wynosi 627,23 zł i składa się z dodatku mieszkaniowego w wysokości 168,65 zł i renty ZUS w wysokości 458,58 zł. Dochód strony nie przekracza 150% kryterium dochodowego określonego w art. 8 ust.1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, czyli 715,50 zł. Organ wskazał, że stronie przyznano pomoc zgodnie z ustawą o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Prezydent Miasta K. wyjaśnił, że przyznana J. K. pomoc ma charakter uzupełniający i wspomagający, nie zaspokaja wszystkich potrzeb w pełnym zakresie i wysokości, bowiem ośrodek dysponuje ograniczonymi środkami. J. K. złożył odwołanie od powyższej decyzji, bowiem nie zgodził się z opinią radcy prawnego J. S., zawartą w niniejszych aktach tj. ze sposobem ustalenia jego dochodu, do którego wliczono całość przyznanego dodatku mieszkaniowego. Nadto wskazał, że z wysokości otrzymanej pomocy jest zadowolony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz. U z 2000r., Nr 98. poz 1071 z późn. zm./, art. 6 pkt 10, art.8 ust 1 pkt 1 oraz ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej / Dz. U. Nr 64, poz. 593z późn. zm./, art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 2005r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" / Dz. U. Nr 267, poz. 2259/ po rozpatrzeniu odwołania J. K. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...], nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Z uzasadnienia decyzji wynika, że dochód J. K. stanowi dodatek mieszkaniowy w wysokości 168,65 zł i renta ZUS w wysokości 458,58zł, tym samym jego dochód nie przekroczył 150 % kryterium dochodowej tj. kwoty 715,50 zł dla osoby samotnie gospodarującej, co uprawniało stronę do uzyskanej pomocy. Organ wyjaśnił, że dodatek mieszkaniowy stanowi dochód osoby, na którą została wydana decyzja o przyznaniu tego dodatku, tak samo jak renta. W przypadku rodziny, dochody poszczególnych członków sumuje się a następnie dzieli na ilość osób w rodzinie. W przypadku osoby samotnie gospodarującej sumuje się dochody otrzymywane przez tą osobę. W niniejszej sprawie J. K. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo. J. K. złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarżący nie zgodził się z zaliczeniem do dochodu całej kwoty dodatku mieszkaniowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., w odpowiedzi na skargę wniosło jej oddalenie, podtrzymując argumentację jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom m.in. z powodu ubóstwa, bezrobocia i niepełnosprawności. Na mocy art. 8 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy, prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 477 zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej". W świetle art. 39 ust. 1 i ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy m.in. na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności. Zgodnie z art. 3 ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania", w ramach programu są realizowane działania dotyczące w szczególności zapewnienia pomocy w zakresie dożywiania m.in. osobom i rodzinom znajdującym się w sytuacjach wymienionych w art. 7 ustawy o pomocy społecznej, w szczególności osobom samotnym, w podeszłym wieku, chorym lub niepełnosprawnym, w formie posiłku, świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności albo świadczenia rzeczowego w postaci produktów żywnościowych. Pomoc w zakresie dożywiania może być przyznana nieodpłatnie osobom i rodzinom, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 150 % kryterium dochodowego, o którym mowa odpowiednio w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej / art. 5 ust. 1 w/w ustawy/. Z akt sprawy wynika, że J. K. jest osobą niepełnosprawną i bezrobotną, która prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Na jego miesięczny dochód w wysokości 627,23 zł składa się kwota dodatku mieszkaniowego w wysokości 168,65 zł i renty ZUS w wysokości 458,58 zł. Zdaniem Sądu, organ administracyjny działał prawidłowo przyznając skarżącemu wnioskowaną pomoc, bowiem spełnił on przesłanki wyżej wymienionych przepisów. Pomoc przyznano stronie stosownie do możliwości finansowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K.. Wysokości tej pomocy skarżący nie kwestionował. Zarzut skarżącego związany z nieprawidłowym zaliczeniem przez organ administracyjny do jego miesięcznego dochodu całej kwoty dodatku mieszkaniowego jest bezzasadny, gdyż obecnie skarżący mieszka sam i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, co skutkuje tym, że do ustalenia jego miesięcznych dochodów przyjmuje się sumę wszystkich jednostkowych dochodów, które otrzymuje. Okoliczność, że w innych jego sprawach organ administracyjny przyjmował tylko 1/3 dodatku mieszkaniowego / być może było to spowodowane liczbą członków rodziny zamieszkującą razem ze skarżącym we wcześniejszym okresie/ nie ma znaczenia przy rozpatrzeniu niniejszej sprawy. Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm./ orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 tej ustawy i § 2 oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu / Dz. U. nr 163, poz. 1349 z późn. zm./.