II SA/Sz 180/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółka z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji H. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia 28 grudnia 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 18 sierpnia 2015 r., Nr [...] którą organ ten wymierzył skarżącej karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach A., poza kasynem gry. W skardze Spółka sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniła okolicznościami wskazanymi w treści skargi, w szczególności brakiem jednolitego stanowiska, co do charakteru gier na urządzeniu oraz różną praktykę organu w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Wskazała na podobieństwo niniejszej sprawy do prowadzonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, który w ostatnim czasie w jedenastu sprawach uwzględnił jej skargi. Skarżąca wskazała nadto, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oświadczyła, że na dzień 31 października 2015 r. zapłaciła kary pieniężne w łącznej wysokości [...] zł. Aktualnie, wobec Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Z uwagi na niebagatelną kwotę już uiszczonych kar grozi jej utrata płynności finansowej, co z kolei może skutkować groźbą upadłości Spółki, czyli z sytuacją, której nie da się już odwrócić, nawet w przypadku wygrania przez nią sporu i zwrotu jej wyegzekwowanego wcześniej świadczenia. Podniosła, że obecnie ponosi duże straty, nie tylko nie osiągając planowanych zysków, co uniemożliwia jej zatrzymanie przedmiotowych urządzeń przez urzędy celne, ale także ponosząc straty finansowe. Zdaniem Spółki, uiszczenie kar pieniężnych, na obecnym etapie postępowania, kiedy dokonanie czynu z art. 107 k.k.s. nie zostało udowodnione żadnym prawomocnym orzeczeniem, dodatkowo pogorszy jej sytuację finansową i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. W świetle powyższego Spółka uważa, że zasługuje na tymczasową ochronę polegającą na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu podjęcia przez Trybunał Konstytucyjny decyzji o losie przepisów będących podstawą wymierzenia przedmiotowej kary pieniężnej. Końcowo Spółka przywołała postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, którymi wstrzymano wykonanie decyzji w przedmiocie kar pieniężnych. Do skargi Spółka dołączyła listy księgowań na kontach analitycznych i syntetycznych dot. kar pieniężnych, listę zapisów kasowych oraz rachunek zysków i strat (wariant porównawczy) za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. oraz oświadczenie Prezesa zarządu Spółki z dnia 3 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Przy rozstrzyganiu o wstrzymaniu wykonania aktu sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek, dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji, będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Dokonując oceny wniosku skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Należy podkreślić, że argumenty podniesione przeciwko legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być uznane za stanowiące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, fakt ewentualnego wyegzekwowania nałożonej kary pieniężnej przed rozpoznaniem skargi i ewentualne jej uwzględnienie nie skutkuje nieodwracalnymi skutkami, gdyż w takim wypadku wskazana skarżoną decyzją należność zostanie skarżącej zwrócona. Powyższa okoliczność nie musi również wywołać niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, skoro skarżąca nie wskazała, jak nałożona kara wpłynie na jej sytuacją finansową. Należy zauważyć, że chociaż w art. 61 § 3 p.p.s.a. mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie strony skarżącej, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje dla bytu Spółki, jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r. sygn. FZ 65/04). W aktach niniejszej sprawy brak jest dokumentów, które uprawdopodabniałyby oświadczenie zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że wykonanie tejże decyzji tj. zapłata kary pieniężnej w wysokości [...] zł nałożonej w postępowaniu administracyjnym, przed rozpoznaniem skargi, doprowadzi do utraty płynności finansowej skarżącej spółki. W szczególności strona nie opisała swojego aktualnego stanu majątkowego i możliwości płatniczych z którego wynikałoby zagrożenie upadłości spółki. W tym zakresie Spółka dołączyła jedynie kopie dokumentów tj. rachunku zysków i strat skarżącej spółki za 2013 r., jednak dane te nie mogą być uznane za miarodajne dla oceny kondycji finansowej Spółki w dacie składania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie mogła także przemawiać treść oświadczenia prezesa zarządu spółki z dnia 3 lutego 2016 r., albowiem wskazana tam informacja, że Spółka zapłaciła w latach 2012-2015 kary pieniężne w łącznej wysokości [...] zł, sama w sobie nie oznacza, iż zapłata (przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny) kolejnej kary pieniężnej może wyrządzić spółce znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Z kolei dołączone do akt listy księgowań na kontach analitycznych i syntetycznych kar pieniężnych przedstawiają kwoty kar pieniężnych do zapłaty, a listy kasowe najprawdopodobniej przedstawiają kwoty już zapłacone, jednakże w dalszym ciągu nie przedstawia to czytelnie i wystarczająco dla Sądu sytuacji ekonomicznej spółki w kontekście skutków wykonania zaskarżonej decyzji w tej sprawie. Trudno uznać na podstawie dołączonych, nieopisanych w skardze dokumentów, że wymienione w nich kwoty do zapłaty i już zapłacone rzeczywiście wpłynęły na sytuację Spółki w taki sposób, że każda kolejna kara może doprowadzić do utraty płynności finansowej i do zaprzestania funkcjonowania Spółki. Spółka nie przedstawiła innych, poza wykazem należności z tytułu kar pieniężnych, dokumentów księgowych m.in. z rodzaju wykazu (kont analitycznych) środków trwałych, aktualnie posiadanych wartości niematerialnych i prawnych. Z powyższych względów Sąd stwierdził, że Spółka - co już zostało zaznaczone - nie zobrazowała i nie opisała należycie swojej kondycji finansowej, przez co nie była możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji - nawet wobec wysokości innych kar pieniężnych - może prowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2016 r. sygn. akt II GZ 84/16). Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.