II SA/Sz 184/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Uczelnianej Komisji do Spraw Pomocy Materialnej Uniwersytetu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego i stypendium na wyżywienie postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Uczelnianej Komisji do Spraw Pomocy Materialnej Uniwersytetu A. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego i stypendium na wyżywienie. W dniu [...] r. skarżący M. P. złożył na urzędowym druku PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata . W uzasadnieniu wniosku, zawartym w formularzu PPF M. P. podał, że ze względu na niskie dochody nie stać go na zapłacenie [...] zł wpisu sądowego oraz na wynajęcie adwokata. Wnioskodawca oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną E. M. –P. oraz nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Miesięczny dochód skarżącego to średnio [...] zł z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze. zm., zwanej dalej jako P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). W myśl art. 246 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest decyzja w przedmiocie stypendium socjalnego i stypendium na wyżywienie, a więc jest to decyzja z zakresu pomocy społecznej. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec ustawowego zwolnienia skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, brak jest potrzeby przyznania prawa pomocy w tym zakresie na mocy orzeczenia sądu. Zgodnie z art. 262 P.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Po analizie akt sprawy oraz informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że wykazana sytuacja materialna i rodzinna skarżącego (niski dochód rodziny, brak oszczędności i majątku) daje podstawy do stwierdzenia, że zostały spełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z tych względów zasadne jest przyznanie stronie skarżącej na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.