II SA/Sz 188/21

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. N. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku p o s t a n a w i a: przyznać adwokat M. N. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, która obejmuje kwotę 240 zł, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone stronie skarżącej na zasadzie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 11 marca 2021 r. sygn. akt II SPP/Sz 41/21 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, po rozpoznaniu wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, umorzył postępowanie w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych oraz orzekł o ustanowieniu adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S., na pełnomocnika skarżącego wyznaczył adwokat M. N.. Wyznaczona pełnomocnik w dniu 14 czerwca 2021 r. złożyła pismo procesowe w sprawie, wnosząc równocześnie o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z oświadczeniem, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2021 r. Sąd umorzył postępowanie sądowe. W piśmie z dnia 16 czerwca 2021 r. pełnomocnik podtrzymała wniosek skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi oraz ponowiła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Starszy referendarz sądowy, zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł. Stosownie natomiast do § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4 następuje z uwzględnieniem nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. W myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze treść przywołanych unormowań, w tym oceniwszy działanie pełnomocnika strony przez pryzmat kryteriów wskazanych w cytowanym § 4 ust. 2 rozporządzenia, przyznano zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w wysokości 295,20 zł, na którą składa się opłata za udział w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji w wysokości 240 zł określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Wskazaną kwotę należało zaś podwyższyć, w myśl przywołanego wyżej § 4 ust. 3 rozporządzenia o 23 % stawki podatku od towarów i usług (55,20 zł). Wobec tego, starszy referendarz sądowy działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.