II SA/Sz 189/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji D.W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] orzekającą o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu położonego w [...]. Skarżący dołączył do skargi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku skarżący wskazał, że decyzja o wymeldowanie, w jego sytuacji, jest niezasadna i narusza prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powyższego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wskazania powyższych przesłanek ciąży na wnioskodawcy i dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających uznać, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślić należy, że okoliczności te z reguły są związane z sytuacją majątkową, ekonomiczną, życiową, czy nawet osobistą strony składającej wniosek, nie mogą zaś stanowić zarzutów proceduralnych lub merytorycznych względem zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdził, że skarżący nie przedstawił w sprawie konkretnych argumentów, ani też nie wskazał okoliczności uzasadniających celowość i zasadność przedmiotowego wniosku. Tym samym, uznać należało, że skarżący nie wykazał, iż w niniejszej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A zatem wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie spełnia zatem ustawowych wymogów określonych w wyżej podanych przepisach. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak na wstępie.