II SA/Sz 192/11

Dnia 27 lipca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnego w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a ustanowić radcę prawnego Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę A.H. na decyzję Wojewody [,,,] z dnia [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący w ustawowym terminie złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W dniu [...] r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu podał, że nie jest w stanie ustanowić pełnomocnika ponieważ nie ma żadnego majątku, nie uzyskuje dochodów i nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 28 czerwca 2011 r. wnioskodawca oświadczył, że nie posiada środków na rachunku bankowym, a mieszkanie w którym mieszka należy do innej osoby z którą skarżący nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego. Nie ponosi także kosztów utrzymania tego mieszkania. A.H. przedłożył kserokopię dwóch decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] przyznających mu zasiłek okresowy na cztery miesiące i zasiłek celowy na zakup żywności. W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). W niniejszej sprawie skarżący jest z mocy ustawy zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b ww. ustawy, zgodnie z którym nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Stosownie do art. 262 tej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Ze złożonego wniosku i przedłożonych decyzji wynika, że skarżący nie posiada majątku, nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów i nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków radcy prawnego. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.