II SA/Sz 202/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.) Protokolant Michał Iwanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2008r. sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary za istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego postanawia zawiesić postępowanie sądowe w sprawie do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w sprawie pytania prawnego, jakie skierowane zostało w sprawie o sygn. akt [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 59 f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] o nałożeniu na inwestora – A. B. kary w wysokości [...] zł, w związku z dokonaniem istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. w dniu 30 stycznia 2008 r. wniosła A. B., żądając jego uchylenia. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wniósł o jej oddalenie uznając, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Taka sytuacja uzasadniająca zawieszenie z urzędu postępowania sądowego wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż jej rozstrzygnięcie – ze względu na podstawę prawną zaskarżonej decyzji – zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. sygn. akt II OSK 568/06 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 59 f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie z art. 2, narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, w zakresie w jakim przewiduje stawkę kary za istotne odstępstwa od projektu budowlanego, stanowiącą iloczyn stawki opłaty, współczynnika kategorii obiektu budowlanego i współczynnika wielkości obiektu budowlanego, które określa załącznik do ustawy. Według Sądu, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o ewentualnej niezgodności powyższych przepisów z Konstytucją będzie miało zatem wpływ na rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie. Z tego też względu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 powołanej powyżej ustawy celowym było zawieszenie postępowania sądowego.