II SA/Sz 202/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka - Kuligowska /spr./, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Katarzyna Skrzetuska - Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 października 2009 r. sprawy ze skargi Spółki A. na uchwałę Rady Miasta Szczecinek z dnia 29 września 2003 r. nr IX/92/03 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "CENTRUM" w Szczecinku umarza postępowanie sądowe. "M." spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Miasta Szczecinek nr IX/92/03 z dnia 29 września 2003r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Centrum" w Szczecinku. Strona skarżąca powyższej uchwale zarzuciła naruszenie prawa polegające na niezgodności zapisu § 29 ust. 1 i 2 w związku z § 2 pkt 4 tej uchwały z przepisem art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o stwierdzenie nieważności zapisu § 29 ust. 1 i 2 powyższej uchwały, ewentualnie o stwierdzenie, że jest ona w tym zakresie niezgodna z prawem. Pełnomocnik Rady Miasta Szczecinek wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu [...]r., pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę, bowiem w § 17 uchwały nr XXXIII/353/09 Rady Miasta Szczecinek z dnia 10 czerwca 2009r. uwzględnione zostały wnioski zgłoszone w toku procesu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Centrum" w Szczecinku dotyczące przeznaczenia spornego terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec cofnięcia skargi przez pełnomocnika skarżącej, nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć.