II SA/Sz 203/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...]. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]. orzekającą o skierowaniu P. K. na badania psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. W dniu [...] r. (data nadania) P. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że uprawnienie do kierowania pojazdami jest mu niezbędne zarówno w życiu prywatnym jak i zawodowym. Konieczność poddania się badaniom psychologicznym oraz oczekiwania na ich wynik oznaczają, że skarżący nie mógłby prowadzić samochodu, co skutkowałoby poważnym zakłóceniem wykonywania przez niego zwykłych codziennych zajęć i obowiązków Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Jak wynika z treści powyższego przepisu, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn.akt II OZ 201/05, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem skargi P. K., a zarazem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja, którą skierowano go na badania psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. W ocenie Sądu, skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., ograniczając się jedynie do ogólnych twierdzeń, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zakłócenie wykonywania przez niego zwykłych codziennych zajęć i obowiązków. Także z okoliczności sprawy nie wynika, by brak postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, powodował niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu tego przepisu. Należy wyjaśnić, że sam fakt poddania się badaniom psychologicznym nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, gdyż badania te mają na celu jedynie ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Ewentualną konsekwencją poddania się badaniom, w sytuacji stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, jest decyzja w przedmiocie pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami, od której przysługiwać będą skarżącemu środki zaskarżenia na zasadach ogólnych. Należy zauważyć, że możliwość zaistnienia sytuacji, polegającej na wykonaniu przez skarżącego obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją poprzez poddanie się badaniom psychologicznym, samo w sobie nie może skutkować zaistnieniem następstw określonych w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. tj. "niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody" i "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. Ponadto wskazać trzeba, że decyzja o skierowaniu na badania psychologiczne, nie powoduje automatycznie utraty uprawnień do kierowania pojazdami. Poddanie się badaniom psychologicznym w zakresie psychologii transportu, o których stanowi art. 99 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U z 2014r. poz. 600), ma na celu jedynie wyjaśnienie zastrzeżeń co do kwalifikacji osób, które uporczywie naruszają przepisy prawa o ruchu drogowym. Dopiero niepoddanie się powyższym badaniom, bądź uzyskanie negatywnego wyniku, skutkować będzie wszczęciem postępowania w przedmiocie pozbawienia powyższych uprawnień. Reasumując nie można przyjąć aby skarżący wykazał, iż w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W tym stanie rzeczy Sąd, mając na względzie treść art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie znalazł podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku i postanowił jak w sentencji.