II SA/Sz 204/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na orzeczenie Komendanta Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] r. w przedmiocie wydalenia ze służby p o s t a n a w i a ustanowić adwokata Postanowieniem z dnia [...] r. (doręczonym w dniu [...] r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] odrzucił jako niedopuszczalną skargę B. S. na orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] r. W dniu [...] r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że mieszka sam w mieszkaniu o pow. [...] m2 i utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych wynoszącego [...] zł brutto miesięcznie, nie ma żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych. W myśl art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W rozpoznawanej sprawie skarżący jest zwolniony od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych z mocy ustawy. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit d p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu stosunków pracy i stosunków służbowych. Na podstawie art. 262 tej ustawy przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Z oświadczenia skarżącego wynika, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się wyłącznie z zasiłku dla bezrobotnych. W tej sytuacji należy uznać, że skarżący znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej ustanowienie adwokata z własnych środków finansowych. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.