II SA/Sz 204/17

PostanowienieWSA w Szczecinie2017-03-03

Skład orzekający: Barbara Gebel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego jest uzasadnione ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, może wiązać się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku uwzględnienia skargi, skutki nieuzasadnionej rozbiórki dotkną właściciela obiektu, a udzielona mu ochrona okaże się iluzoryczna. Dlatego też, wstrzymanie wykonania takiej decyzji jest uzasadnione na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę zadaszenia, tarasu i przyczepy kempingowej wybudowanych bez pozwolenia na budowę. Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się wstrzymania wykonania decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków i znacznej szkody majątkowej.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. i M. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] nr [...], utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] nakazującą M.D. i A.D. rozbiórkę zadaszenia o wymiarach [...] (w tym taras o wymiarach [...]) oraz przyczepy kempingowej o wymiarach [...] typu "domek holenderski", wybudowanych na nieruchomości przy ul. [...] w [...], na terenie działki oznaczonej nr ewid. [...], bez pozwolenia na budowę. Powyższą decyzję A.D. i M.D. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem strona dokonując rozbiórki przedmiotowej wiaty, musiałaby w przypadku uwzględnienia skargi, odbudować ją. Ponadto, wykonanie decyzji skutkowałoby powstaniem znacznej szkody majątkowej w majątku strony, związanej zarówno z koniecznością poniesienia kosztów rozbiórki, jak również kosztów ponownej budowy wiaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uznał, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Komentarz, Warszawa 2008 r., str. 220). Skarżący na mocy zaskarżonej decyzji zobowiązani zostali do rozbiórki zadaszenia, w tym tarasu oraz przyczepy kempingowej, wybudowanych na nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Skutkiem wykonania nałożonego obowiązku rozbiórki, byłaby istotna i względnie trwała zmiana rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego nastąpić mógłby po dłuższym okresie lub po stosunkowo dużym nakładzie sił i środków ze strony skarżących, co wypełnia znamiona przesłanki niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy. W razie uwzględnienia skargi skutki nieuzasadnionej rozbiórki dotkną właściciela obiektu, a ewentualnie udzielona mu ochrona okaże się iluzoryczna (por. postanowienie NSA z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II OZ 828/10, postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2755/12 ,dostępne w Internecie). W świetle okoliczności sprawy, zdaniem sądu, zachodzą przesłanki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...]. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło