II SA/Sz 210/05
WyrokWSA w Szczecinie2005-10-13
Skład orzekający: Grzegorz Jankowski, Barbara Gebel, Katarzyna Grzegorczyk-Meder
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania w sytuacji, gdy skarżący nie posiadali statusu strony postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego?Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania, ponieważ zgodnie z art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego, stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Skarżący nie posiadali statusu inwestora w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, a zatem nie przysługiwała im legitymacja do wniesienia odwołania.Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zezwolił na użytkowanie budynku garażowego. Po wniesieniu odwołania przez B. i R. K., którzy zarzucili m.in. bezprawne zawłaszczenie części powierzchni, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność odwołania, uznając skarżących za nieposiadających statusu strony. Skarżący wnieśli skargę do WSA, kwestionując tę decyzję.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę B. i R. K.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder /spr./, Protokolant Maria Rosochacka, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2005r. sprawy ze skargi B. i R. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego oddala skargę
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 55 pkt 2 oraz art. 59 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zmianami) zezwolił M. i J. S. na użytkowanie budynku garażowego o wymiarach [...]m dobudowanego do budynku mieszkalnego położonego na terenie działki [...] przy ul. [...] w [...]. Powierzchnię zabudowy organ określił jako [...] m2, powierzchnię użytkową – [...] m2, natomiast kubaturę – [...] m3.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że postępowanie w sprawie zainicjowało zawiadomienie dotyczące zmiany bez wymaganego pozwolenia sposobu użytkowania obiektu gospodarczego położonego w [...] przy ul [...] na garaż. Przeprowadzona wizja lokalna potwierdziła, że M. i J. S. dokonali zmiany opisanej w zawiadomieniu.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 71 ust. 3 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakazał M. i J. S. wykonanie w terminie do dnia [...]r. czynności mających na celu doprowadzenie obiektu gospodarczego, przystosowanego na garaż do stanu zgodnego z prawem:
- przedłożenie inwentaryzacji budowlanej powykonawczej obiektu garażowego,
- przedłożenie opinii Państwowej Straży Pożarnej dotyczącej spełnienia przez
obiekt warunków p-poż.
- przedłożenie oświadczenia Burmistrza [...] o zgodności funkcji obiektu
garażowego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego obowiązującego w okresie dokonanej zmiany,
- przedłożenie protokołów badań i sprawdzeń.
Zobowiązani wywiązali się z nałożonych obowiązków i przedłożyli wymagane dokumenty i stąd też organ zezwolił na użytkowanie obiektu.
Od decyzji organu I instancji odwołanie wnieśli B. i R. K. domagając się unieważnienia decyzji.
Zarzucili decyzji nieprawidłowości polegające na tym, że zatwierdzenie użytkowania garażu dotyczy obiektu większej powierzchni, aniżeli wynika to z aktu notarialnego dotyczącego kupna nieruchomości przez małżonków S. Garaż, którego dotyczy decyzja ma powierzchnię [...] m2, natomiast z aktu notarialnego wynika, że pomieszczenie to ma [...] m2. Świadczy to w przekonaniu odwołujących się o bezprawnym zawłaszczeniu [...] m2 powierzchni należącej do Wspólnoty Mieszkaniowej.
Odwołujący się podnieśli nadto, że M. i J. S. nie uzyskali zgody Wspólnoty Mieszkaniowej na przekształcenie pomieszczenia gospodarczego na garaż.
B. i R. K. zarzucają również brak opinii Państwowej Straży Pożarnej, Państwowej Inspekcji Sanitarnej odnośnie wpływu usytuowania garażu na właścicieli mieszkań z powodu emisji spalin samochodowych. Kwestionują nadto brak fachowości przy przebudowie budynku gospodarczego na garaż, której dokonywał samodzielnie J. S.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że inwestorami wykonanych robót budowlanych dotyczących samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek garażowy są M. i J. S. Na podstawie art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego, stroną postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor.
Ze względu na to, że na podstawie art. 127 § 1 Kpa odwołanie od decyzji organu I instancji przysługuje tylko stronie, a B. i R. K. status ten nie przysługuje, organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność odwołania.
B. i R. K. wywiedli skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] domagając się uchylenia postanowienia.
W ocenie skarżących organ I instancji winien działać na podstawie art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego, albowiem w przypadku pomieszczenia gospodarczego, który użytkowany jest przez małżonków S. jako garaż ma miejsce sytuacja zmiany sposobu użytkowania z powodu zmiany warunków dotyczących bezpieczeństwa pożarowego i zmiany kubatury pomieszczenia. Wydanie decyzji na podstawie art. 55 Prawa budowlanego stanowi naruszenie prawa materialnego. Naruszenie to skutkowało pozbawieniem skarżących przymiotu strony postępowania.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że nie narusza ono prawa i przeto skarga B. i R. K. nie jest zasadna.
Przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania skarżących , wniesionego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku garażowego w [...] przy ul. [...], stanowiącego własność M. i J. S. Należało więc rozważyć, jakie przesłanki uzasadniają wydanie takiego postanowienia.
Przepis art. 134 k.p.a., stanowiący, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania, nie określa przesłanek wydania takiego postanowienia. Wynikają jednak one z innych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego stanowiących o toku postępowania, a także określających podmioty uprawnione do wniesienia odwołania (np. art. 15 i art. 127 § 1, 3, 4 k.p.a.). Niekiedy przesłanki takie mogą wynikać z innego aktu ustawowego, co ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.
Zgodnie z art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zmianami), stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor.
Okolicznością w sprawie bezsporną jest, że skarżący nie posiadali przymiotu inwestora w toczącym się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w [...] postępowaniem w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, albowiem postępowanie to dotyczyło właścicieli obiektu- M. i J. S.
W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo na podstawie art. 134 Kpa stwierdził, że odwołanie z przyczyn podmiotowych jest niedopuszczalne, albowiem skarżący nie posiadali legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia.
Dodać również należy, że organ odwoławczy badając dopuszczalność odwołania nie mógł wejść w ocenę zasadności odwołania, tj. dokonać merytorycznej oceny treści podnoszonych zarzutów. Podkreślił to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24.2.1992 r. I SA 1318/91 (ONSA 1992, Nr 3-4, poz. 80).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 ze zmianami) orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło