II SA/Sz 210/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia: odrzucić skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu wniosku P. S. z dnia [...], działając na podstawie art. 62 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowieniem z dnia [...]. nr [...] odmówiło wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji tego organu z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty z dnia [...] orzekającą o skierowaniu P. S., posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy, na badania psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Pismem z dnia 6 lutego 2015r. (data nadania w urzędzie pocztowym) P. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jednym z pierwszych obowiązków Sądu po wpłynięciu skargi jest zbadanie jej dopuszczalności, bowiem w przypadku gdy skarga jest niedopuszczalna, skarga ta podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.". Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie skierowania skarżącego na badania psychologiczne, wydane w trybie art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a. Postanowienia przepisu art. 61 P.p.s.a. przewidują możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, zarówno przez organ administracji publicznej, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (§ 2) jak i przez sąd administracyjny do którego taki akt lub czynność została zaskarżona (§ 3). W myśl art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a. w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, iż wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przez organ z wniosku strony, na podstawie powyższego przepisu dozwolone jest do czasu przekazania skargi sądowi. Z akt sprawy wynika, że P.S. w dniu 24 listopada 2014 r. wniósł również skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję objętą wnioskiem o wstrzymanie. Skargę tę, przekazaną Sądowi przez organ w dniu 8 stycznia 2015r., zarejestrowano w sądzie pod sygn. akt II SA/Sz 31/15. Jak wskazano wyżej uprawnieniem strony jest złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu decyzji, a obowiązkiem organu jest taki wniosek rozpatrzyć przed przekazaniem skargi do sądu, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Jednakże podkreślić należy, że postanowienie takie jest rozstrzygnięciem, na które nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, ani do organu ani do sądu. Oznacza to, iż skarga na postanowienie organu wydane w trybie art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a. jest niedopuszczalna. Strona niezadowolona z postanowienia organu o odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności może wnosić do sądu administracyjnego o powtórne rozpoznanie tej kwestii, jednakże tylko w postepowaniu ze skargi na sporny akt lub czynność, a uprawnienie to przysługuje jej z mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd administracyjny będzie mógł dokonać zmiany rozstrzygnięcia wydanego przez organ wyłącznie wtedy, gdy wystąpią przesłanki z art. 61 § 4 P.p.s.a. (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym Komentarz pod redakcją R. Hausera i Marka Wierzbowskiego, wyd. C.H Beck Warszawa 2013r. str. 363). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z powyżej przedstawionych względów skarga na postanowienie organu administracji wydane w trybie art. 61 § 2 P.p.s.a. jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.