II SA/Sz 212/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Mirosława Włodarczak - Siuda po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymeldowania w związku z wniesieniem przez A. K. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 października 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 212/08 p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił skargę kasacyjną A. K. od postanowienia z dnia [...] odrzucającego Jego skargę na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] orzekającą o wymeldowaniu skarżącego z lokalu położonego w P. gmina [...]. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. W dniu [...] wpłynęło do Sądu w S., osobiście sporządzone przez skarżącego zażalenie na postanowienie z dnia [...]. W zażaleniu skarżący podniósł m.in., że składał do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednakże Sąd nie uwzględnił Jego sytuacji rodzinnej i majątkowej pozbawiając go tym samym prawa do sprawiedliwości i dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie, które nie spełnia tego wymogu podlega zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Odnośnie twierdzenia A. K., dotyczącego pozbawienia go przez Sąd prawa pomocy, należy wskazać, że Sąd dwukrotnie pozostawiał wniosek A. K. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia przez skarżącego braku formalnego wniosku przez nadesłanie formularza PPF oraz odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy z uwagi na niemożność ustalenia Jego sytuacji osobistej i materialnej z powodu ignorowania wezwań Sądu do przedłożenia szczegółowych dokumentów. Mając powyższe na uwadze Sąd był zobowiązany do odrzucenia zażalenia wniesionego osobiście przez skarżącego na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.