II SA/Sz 215/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 września 2013 r. sprawy ze skargi J. B. na uchwałę Rady Powiatu w Koszalinie z dnia 31 sierpnia 2012 r. nr XXI/176/12 w przedmiocie pozbawienia kategorii dróg powiatowych dróg zlokalizowanych na terenie Gminy Manowo i Gminy Sianów i wyłączenia ich z użytkowania oddala skargę. J. B. , mieszkaniec wsi [...] w gminie M., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Powiatu z dnia 31 sierpnia 2012 r. nr XXI/176/12 w sprawie pozbawienia kategorii dróg powiatowych dróg zlokalizowanych na terenie Gminy M. i Gminy Sianów i wyłączenia ich z użytkowania. Skarżący oświadczył, że wniesienie skargi poprzedził wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, z którym wystąpił, działając w trybie art. 87 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatu (Dz. U. z 1998 r. Nr 91, poz. 578), wraz z innymi mieszkańcami Policka. Zarzucał bezprawne podjęcie uchwały, wbrew ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, bez wymaganych uzgodnień i opinii. Zdaniem skarżącego, "w przedstawionych do zatwierdzenia Wojewodzie dokumentach załączono uzgodnienia i opinie tyczące zupełnie innych dróg: rażąco rozbieżne długości tych dróg i źle oznaczony przebieg na mapie załączonej do Zarządu Województwa (dowód nr 2-33 karty)". W dalszej części skargi J. B. podniósł, że Rada Powiatu podjęła przedmiotową uchwałę nie uwzględniając opinii Komisji ds. Infrastruktury i Rolnictwa, mimo że z protokołu sesji Rady wynika, iż radni byli za jej przyjęciem, jednak głosowania za jej przyjęciem nie było. W ocenie skarżącego, z załączonych do skargi dokumentów wynika, że " [...] " to nie tylko nagradzane gospodarstwo agroturystyczne, ale również znany i ceniony prywatny ośrodek kultury, zaś plan miejscowy oraz warunki zabudowy wskazują na rozległe i ambitne plany jego rozwoju. Pozbawienie kategorii dróg powiatowych na odcinku [...] –[...] – [...] , w przekonaniu J. B. a, odsunie ośrodek od [...] o ponad 15 kilometrów, a turystom odetnie krótki i łatwy dostęp do morza. Powołane okoliczności stawiają pod znakiem zapytania celowość podjętych przez skarżącego [...] lata temu inwestycji, bowiem drogi te, jego zdaniem, stanowią o istnieniu ośrodka. Zarówno on jak i mieszkańcy gminy czują się pokrzywdzeni i są to krzywdy wymierne materialnie. W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu wskazała, że zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 10 ust. 1-3, art. 6a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Uzyskano wymagane ww. ustawą pozytywne opinie: 1 Prezydenta Miasta z dnia 21 maja 2012r., 2 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego - uchwała Nr 1330/12 z dnia 14 sierpnia 2012 r. w sprawie zajęcia stanowiska w sprawie pozbawienia odcinków dróg w powiecie koszalińskim kategorii drogi powiatowej, 3. Zarządu Powiatu w Białogardzie - uchwała Nr 31/2012 z dnia 29 maja 2012 r. w sprawie opinii o propozycji pozbawienia kategorii drogi powiatowej drogi na obszarze powiatu koszalińskiego i zaliczenia jej do kategorii drogi gminnej oraz wyłączenia niektórych dróg z użytkowania, 4. Zarządu Powiatu Bytowskiego - uchwała Nr 96/292/2012 z dnia 29 maja 2012 r. w sprawie wyrażenia opinii dotyczącej pozbawienia kategorii dróg powiatowych w Powiecie Koszalińskim, 5. Zarządu Powiatu w Kołobrzegu - uchwała Nr 161/2012 z dnia 23 maja 2012 r. w sprawie wyrażenia opinii o pozbawieniu kategorii dróg powiatowych na terenie Powiatu Koszalińskiego, 6. Zarządu Powiatu w Sławnie - uchwała Nr LXXVIII/274/12 z dnia 6 czerwca 2012 r. w sprawie zaopiniowania propozycji pozbawienia kategorii drogi powiatowej dróg znajdujących się na terenie Powiatu Koszalińskiego, 7. Zarządu Powiatu Słupskiego - uchwała Nr 71/2012 z dnia 5 czerwca 2012 r. w sprawie wydania opinii dotyczącej dróg powiatowych, 8. Zarządu Powiatu Szczecineckiego - uchwała Nr 236/2012 z dnia 6 czerwca 2012 r. w sprawie wyrażenia opinii o pozbawieniu dróg kategorii dróg powiatowych na terenie Powiatu Koszalińskiego. Ponadto organ wyjaśnił, że Burmistrz Miasta i Gminy pismem z dnia 21 maja 2012 r. wyraził negatywną opinię w odniesieniu do dróg przebiegających przez teren Gminy. Z kolei Wójt Gminy M. nie złożył opinii w zakreślonym terminie, jednakże na podstawie art. 7 a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych nie złożenie opinii w wyznaczonym terminie uznaje się za akceptację propozycji. Jako przyczynę podjęcia uchwały organ wskazał, że drogi powiatowe na wskazanych w niej odcinkach podlegających pozbawieniu kategorii drogi publicznej i wyłączenia ich z użytkowania w rzeczywistości są drogami leśnymi, wykorzystywanymi głównie w celach prowadzenia gospodarki leśnej. Nadleśnictwo M. wielokrotnie zwracało się do władz Powiatu wnioskując o przejęcie tych dróg. Organ zwrócił uwagę, że przed wejściem w życie ww. uchwały droga powiatowa Nr 0410Z [...] - [...] była drogą gruntową, w bardzo złym stanie technicznym i okresami (w szczególności w porze jesienno - zimowej) bywała całkowicie nieprzejezdna. Użytkownicy drogi szukając dogodniejszego przejazdu wytyczyli obok dotychczasowego nowy szlak drogi prowadzący po gruntach będących własnością Nadleśnictwa M.. To samo dotyczy drogi Nr 0412Z [...] - M. na odcinku objętym uchwałą. Organ zaznaczył, że działkę ewidencyjną stanowiącą drogę porasta las, natomiast ciąg komunikacyjny prowadzi po działce będącej własnością Nadleśnictwa M.. Powiat chcąc doprowadzić do połączenia [..] z[...] , czy [...] byłby zobligowany do wytyczenia przebiegu geodezyjnego działek drogowych, na których byłaby możliwość wybudowania nowej drogi. Wiązałoby się to z kosztami geodezyjnymi, koniecznością wycinki części lasu, a przede wszystkim ogromnymi kosztami, które Powiat musiałby ponieść, aby wybudować nową drogę. Mając na uwadze znikome wykorzystanie wskazanych odcinków dróg przez okolicznych mieszkańców, niecelowe i niegospodarne byłoby wydawanie środków pieniężnych na ten cel, zważywszy na fakt ich użytkowania głównie przez Lasy Państwowe. W dalszej części odpowiedzi na skargę organ podniósł, że mieszkańcy Policka mają zapewniony dojazd do swoich posesji gruntownie przebudowanym odcinkiem[...] , a w dalszej części - drogą o nawierzchni utwardzonej płytami betonowymi. Wbrew przekonaniu skarżącego, przekazanie dróg na odcinkach objętych zaskarżoną uchwałą Nadleśnictwu M. nie spowoduje ich zamknięcia i wprowadzenia całkowitego zakazu poruszania się po nich. Ponadto Nadleśnictwo uzyska możliwość ponoszenia nakładów na ich remont i utrzymanie oraz zapewni ich prawidłową przejezdność w okresach zwiększonych opadów. Dodatkowo organ podał, że Rada Powiatu nie jest związana opiniami poszczególnych jej Komisji (co zarzucał skarżący). Zatem nawet w przypadku negatywnej opinii Komisji w odniesieniu do projektu uchwały, organ stanowiący może podjąć uchwałę z rozstrzygnięciem pozytywnym. Wobec powyższego, w ocenie organu, skarżący zaskarżając przedmiotową uchwałę Rady Powiatu w całości nie wykazał na czym polegało naruszenie jego interesu prawnego lub uprawnienia, w szczególności w odniesieniu do dróg wskazanych w uchwale w § 1 pkt 3-5. Zarządzeniem z dnia 13 maja 2013 r. Sąd zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez określenie – w związku z wniesieniem skargi na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym – naruszenia prawa i interesu prawnego zaskarżoną uchwałą, wykazanie istnienia związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a indywidualną sytuacją prawną skarżącego, w terminie siedmiodniowym, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu J. B. wskazał, że w jego ocenie naruszenie interesu prawnego polega na: 1. Znaczącym obniżeniu wartości gruntów przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne (52 działki budowlane), poprzez odsunięcie dojazdu z [..] z 2 do 16 km. Podniósł, że działki przy Koszalinie kosztują [...] zł za 1 m2 a działki 16 km od Koszalina kosztują [...] zł za 1 m2; 2. Zmniejszeniu atrakcyjności i dochodowości gospodarstwa agroturystycznego " [...] " poprzez odsunięcie dojazdu do ośrodka od granicy [...] na 16 km a było 2, a także ograniczeniu łatwego dojazdu dla turystów do Koszalina i nad morze zwłaszcza latem, gdy droga krajowa nr 11 jest zatłoczona i wówczas dojazd nad morze trwa 3 godziny i więcej, a nie półgodziny jak było dotychczas; powyższe spowoduje utratę turystów zarówno z głębi kraju, jak i miasta, a w konsekwencji obniżenie dochodów; 3. Znaczącym utrudnieniu i wydłużeniu drogi dla transportu materiałów budowlanych (2 - krotnie) oraz dla transportu kruszywa z [...] (7 - krotnie), co znacząco wywinduje koszty inwestycji; W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, niecelowa staje się inwestycja polegająca na budowie obiektu trzyfunkcyjnego: teatru, restauracji, hotelu ze względu na niekorzystną lokalizację drogi, która utraciła status powiatowej. J. B. wskazał również na poniesienie wysokich kosztów projektu. W ocenie skarżącego, przejęcie przez Lasy Państwowe dróg powiatowych spowoduje, że drogi te staną się drogami zakładowymi i od właściciela zakładu zależeć będzie, czy zezwoli mieszkańcom na poruszanie się po tych drogach. Dodatkowo skarżący zwrócił uwagę na niebezpieczeństwo nieterminowego dojazdu karetki pogotowia do potrzebującego. W dalszej części pisma J. B. zarzucał, że w jego ocenie naruszenie prawa polega również na nie uzyskaniu opinii Zarządów Powiatów: Białogardzkiego, Bytowskiego, Kołobrzeskiego, Sławieńskiego, Słupskiego i Szczecineckiego w sprawie pozbawienia kategorii drogi powiatowej Nr 0410 z miejscowości: [...] –[...] o długości 3,7 km, a także na braku opinii Wójta Gminy M. oraz negatywną opinię Burmistrza Gminy i Miasta . Skarżący podniósł również, że nie uzgodniono z Zarządem Województwa pozbawienia tej drogi kategorii powiatowej. Odnosząc się do stanowiska skarżącego Rada Powiatu w piśmie z dnia 14 czerwca 2013 r. podniosła, że nie wykazał on naruszenia swojego interesu prawnego wskutek podjęcia zaskarżonej uchwały. Jednocześnie organ podkreślił, że skarżący ma zapewniony dojazd ze swojej posesji do Koszalina od strony [...] .. W przeważającej części (na odcinku od[...] ) droga powiatowa nr 0412Z została w ubiegłym roku gruntownie przebudowana przez Powiat za kwotę ponad [...] min zł i to właśnie tą drogą odbywa się zasadniczy ruch pojazdów. Następnie łączy się ona z drogą krajową nr 11, skąd jest bezpośrednie połączenie z Koszalinem i miejscowościami nadmorskimi. Natomiast drogi powiatowe Nr 0410Z [...] - [...] oraz Nr 0412Z [...] - M. na odcinkach pozbawionych uchwałą kategorii dróg powiatowych są drogami gruntowymi w bardzo złym stanie technicznym w większości przebiegającymi przez las, wobec czego jest praktycznie niemożliwe wykorzystywanie ich jako szlaków komunikacyjnych do Koszalina. Ruch po ww. drogach leśnych odbywa się tylko sporadycznie w okresach ich przejezdności uzależnionych od warunków atmosferycznych. Za nieuzasadnione - w świetle powyższych wywodów organ uznał twierdzenia skarżącego, jakoby wskutek wyłączenia wskazanych dróg z użytkowania i pozbawienia ich kategorii dróg powiatowych straciły na wartości działki budowlane w tej okolicy, czy też zmniejszyła się atrakcyjność zabudowań już istniejących. Rada Powiatu odniosła się również do poglądu, że drogami o ograniczonej przejezdności prowadzącymi przez las mógł się odbywać ruch kołowy ciężkiego sprzętu dostarczającego materiały budowlane. Zdaniem organu, pomimo krótszego odcinka do pokonania pojazdy zużywałyby więcej paliwa i czasu, niż jadąc drogą przez M.. W ocenie Rady Powiatu nie znajduje potwierdzenia stanowisko skarżącego o niebezpieczeństwie opóźnień w dojeździe karetki pogotowia, bowiem drogi te nie były wykorzystywane przez służby ratunkowe, gdyż ich leśny charakter i stan techniczny znacząco wydłużałby czas dojazdu do osoby potrzebującej pomocy. Podobnie za nieuzasadniony organ uznał zarzut jakoby przed podjęciem przedmiotowej uchwały nie zasięgnięto niezbędnych opinii wymaganych w oparciu o ustawę z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, bowiem szczegółowe stanowisko w tym zakresie wraz z dokumentami będącymi dowodami w sprawie organ przedstawił w odpowiedzi na skargę. Na rozprawie, która miała miejsce w dniu 12 września 2013 r. J. B. oświadczył, że w Zarządzie Dróg Powiatowych uzyskał informację, że jeżeli nawet Sąd uchyli zaskarżoną uchwałę, to i tak w przyszłym roku podejmą taką samą uchwałę. W tych okolicznościach skarżący wniósł o stwierdzenie przez Sąd, że zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem ich interesu prawnego i prawa. Zdaniem skarżącego uchwała narusza jego interes ekonomiczny, a tym samym interes prawny. [...] nie jest pozbawione dostępu do drogi publicznej, jednakże wyłączenie z użytkowania drogi, o której mowa w skardze wydłuży znacznie drogę z [...] do[...] , nad morze oraz do miejscowości, z którymi związani są mieszkańcy. Jednocześnie sprecyzował, że wydłużenie drogi nad morze, w praktyce oznacza wyłącznie dotarcie do morza bowiem czas dojazdu wydłuży się do około 4 godzin. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Wniesiona skarga nie jest zasadna. Krąg osób uprawnionych do wniesienia skargi na uchwałę rady powiatu został określony w art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 595). Przepis ten stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi na uchwałę organu powiatu, podobnie jak i na uchwałę organu gminy, nie jest ograniczone terminem, natomiast skutki zaskarżenia uzależnione są od terminu wniesienia skargi. Nie stwierdza się nieważności uchwały organu powiatu po upływie 1 roku od dnia jej podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały w terminie 7 dni od dnia jej podjęcia, albo jeżeli uchwała jest aktem prawa miejscowego. W sytuacji upływu terminu i istnienia przesłanek nieważności sąd administracyjny orzeka o nieważności uchwały z prawem. Przedmiot skargi stanowi uchwała nr XXI/176/12 Rady Powiatu w Koszalinie z dnia 31 sierpnia 2012 r. w sprawie pozbawienia kategorii dróg powiatowych zlokalizowanych na terenie Gminy M. i Gminy Sianów i wyłączenia ich z użytkowania. Uchwała ta jest aktem prawa miejscowego, została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Zachodniopomorskiego z 2012 r. poz. 2198, natomiast podstawę prawną jej podjęcia stanowiły przepisy art. 10 ust. 1-3 w związku z art. 6a ust. 2ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.). Wymogi formalne do wniesienia skargi w trybie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym zostały spełnione, albowiem skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa oraz złożona w przepisanym do tego terminie. Dla porządku wyjaśnić należy, że w normalnym toku czynności podejmowanych przez skarżącego w celu wniesienia skargi do sądu na uchwałę lub zarządzenie organu powiatu, po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia, skarżący otrzymuje odpowiedź na wezwanie, a następnie, jeżeli w ocenie skarżącego wezwanie nie było skuteczne, wnosi skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, skarżący powinien wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Oznacza to, że w przypadku doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, zaczyna biec termin 30 dni do wniesienia skargi obliczany od dnia doręczenia odpowiedzi organu, jeżeli skarżący nie wniósł już skargi (tak odpowiednio w uchwale NSA z 2 kwietnia 2007 r. sygn. OPS 2/07, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący wraz z mieszkańcami wsi [...] w gminie M., pismem opatrzonym datą 27 listopada 2012 r., wystąpił do Rady Powiatu z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego, które to pismo wpłynęło do organu w dniu 29 listopada 2012 r. Rada Powiatu nie odpowiedziała na powyższe wezwanie. Skarga do Sądu wpłynęła do Starostwa Powiatowego w dniu 28 stycznia 2013 r., a zatem został dochowany termin do jej wniesienia. Podstawą uwzględnienia skargi, wniesionej na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym jest naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym, w powyższych sprawach, wnoszący skargę musi nie tylko wykazać swój własny, indywidualny interes prawny, lecz także wykazać naruszenie tego interesu prawnego, przy czym, co przyjmuje się w orzecznictwie i doktrynie, interes ten musi być bezpośredni, konkretny i realny, kształtowany aktem stosowania prawa materialnego. Ustalenie, że taki interes został naruszony aktem podjętym przez organ powiatu otwiera dopiero drogę do merytorycznego rozpoznania skargi. Przy takim związku – jak to stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 18 września 2003 r. sygn. akt II SA 2637/02, należy eliminować sytuacje, w których dopiero kolejne skutki wcześniejszej konkretyzacji normy prawnej w odniesieniu do jednego podmiotu, pośrednio wpływają na sytuację prawną drugiego podmiotu. Uprawnienie wynikające z art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym nie ma charakteru actio popularis, czyli nie jest skargą powszechną, a zatem do jej wniesienia nie legitymuje sama ewentualna sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem. O tym, czy jednostka ma w danej sprawie interes prawny przesądzają przepisy prawa zamieszczone w ustawach materialnoprawnych, ustrojowych i procesowych. Powołane w kwestionowanej przez J. B. a uchwale, przepisy ustawy o drogach publicznych kreują samodzielną kompetencję powiatu do kształtowania sieci dróg na terenie powiatu (zaliczanie dróg do kategorii dróg powiatowych, pozbawianie tej kategorii, wyłączenie dróg z użytkowania). Ustawodawca wprawdzie zobowiązał radę powiatu do zasięgania opinii w kwestiach zaliczania do kategorii dróg, czy pozbawiania kategorii wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin, na obszarze których przebiega droga, oraz zarządów sąsiednich powiatów, a w miastach na prawach powiatu - opinii prezydentów miast, jednakże opinie te nie mają charakteru wiążącego. Powyższe rozwiązania prawne związane są z konstytucyjnie chronioną zasadą samodzielności samorządu terytorialnego. Przysługującą mu w ramach ustaw istotną część zadań publicznych samorząd wykonuje w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Skarżący nie wskazał żadnych przepisów prawa materialnego, procesowego czy ustrojowego dla wykazania, że posiada interes prawny w skarżeniu uchwały Rady Powiatu i że interes ten został uchwałą naruszony. Z przytoczonej w skardze argumentacji J. B. a wynika, że posiadanie interesu prawnego czyli legitymację do wniesienia skargi utożsamia on z faktem zamieszkiwania we wsi, przez którą droga opisana w uchwale przebiega, a którą samorząd powiatowy zamierza wyłączyć z użytkowania, z perspektywą pogorszenia sytuacji ekonomicznej, kwestiami logistycznymi i społecznymi. Jest to jednak niewłaściwie pojmowany interes prawny. Jak już wyżej Sąd wskazał, podstawą do ustalenia interesu prawnego lub uprawnienia mogą być tylko przepisy prawa. Nadto, art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym stanowi o naruszeniu interesu prawnego lub uprawnienia. Należało zatem wskazać konkretny przepis prawa materialnego, który wpływa negatywnie na sytuację prawną skarżącego. J. B. zobowiązany przez Sąd do skonkretyzowania skargi w zakresie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wskazał jedynie na kwestie ekonomiczne lub społeczne wiążące się z przyjęciem przez Radę Powiatu uchwały o drogach. Argumenty przytoczone przez skarżącego wskazują jedynie na interes faktyczny, a nie prawny skarżącego. Nie można bowiem za interes prawny uznać obniżenia wartości gruntów poprzez odsunięcie dojazdu z Koszalina z 2 do 16 km, zmniejszenia atrakcyjności i dochodowości gospodarstwa agroturystycznego spowodowanej odsunięciem od granicy Koszalina, utrudnień związanych z dojazdem turystów nad morze, transportem materiałów budowlanych, czy wydłużeniem dróg dojazdowych do pracy, szkół czy przedszkoli. Miejscowość [...] nie jest pozbawiona dostępu do drogi publicznej, a żaden przepis prawa nie gwarantuje mieszkańcom wsi i miast łatwego, czy dogodnego dojazdu do miejsc pracy, placówek oświatowych, czy miejsc wypoczynku. Dogodny, czy łatwy dojazd jest kryterium subiektywnym nie zaś kryterium normatywnym, co skutkuje uznaniem argumentacji J. B. a za właściwą dla uzasadnienia interesu faktycznego a nie prawnego. Przyjęcie, że skarżący nie posiada interesu prawnego w zaskarżaniu uchwały skutkuje oddaleniem skargi, co czyni zbędnymi rozważania merytoryczne, w tym dotyczące procedury podejmowania uchwały. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.