II SA/Sz 215/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty K. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji. P. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] r. nakazującą skarżącemu obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w kwocie [...] zł. Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty K. z dnia [...] r. podając, że jej wykonanie grozi nieodwracalną szkodą po jego stronie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie. Jednocześnie wobec tego, że wniosek o wstrzymanie wykonania nie dotyczy zaskarżonej decyzji, wyjaśnić należy, że sąd administracyjny może orzekać o wstrzymaniu nie tylko tych aktów, które zostały zaskarżone, ale również i tych, które zostały wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). W związku z powyższym treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. W uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zwrot normatywny "w granicach tej samej sprawy" odnosi się do postępowania, którego przedmiotem jest sprawa wykazująca tożsamość przedmiotową i podmiotową. Decyzja organu I instancji tworzy wraz z zaskarżoną decyzją tę samą sprawę w znaczeniu materialnym, jednakże wnioskodawca nie uzasadnił w jaki sposób wykonanie decyzji organu I instancji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Tymczasem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09). W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty K. uzasadnienia wniosku uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.