II SA/Sz 218/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie decyzji T. W., reprezentowana przez męża T. W., złożyła skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą skarżącej opłatę adiacencką w wysokości [...] zł. Wraz ze skargą został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie ww. decyzji spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca jest osobą niepełnosprawną i jej jedynym źródłem utrzymania są oszczędności. W przypadku konieczności zapłaty opłaty adiacenckiej skarżąca będzie musiała zaciągnąć pożyczkę, której prawdopodobnie nie będzie w stanie spłacić, a to będzie skutkowało popadnięciem w jeszcze większe ubóstwo i znacząco ograniczy szanse skarżącej na jakiekolwiek leczenie czy rehabilitację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "P.s.p.a.", sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku argumenty oraz ocena okoliczności wynikających z akt sprawy uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Konieczność uregulowania należności określonej w zaskarżonej decyzji, stanowiąca kwotę [...]zł, może bowiem spowodować, w ocenie Sądu, brak możliwości bieżącego regulowania opłat związanych z utrzymaniem wnioskodawczyni i jej męża, a w szczególności kosztów związanych z leczeniem i rehabilitacją skarżącej, co w rezultacie stwarza dla stron niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że wnioskodawczyni wykazała relację między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 P.p.s.a., jak w postanowieniu.