II SA/Sz 219/11

Dnia 5 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu [...] r. /data stempla pocztowego/ E. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., Nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi. Wyżej wymienioną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze wywołane odwołaniem E. Z., G. N., K. S. i T. R. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., Nr [...], odmawiającej uchylenia decyzji z dnia [...]r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy budynku wielorodzinnego na dz. Nr [...] przy ul. [...] w [...]. Jak wynika z akt administracyjnych decyzja organu odwoławczego z dnia [...]r. została doręczona E. Z. w dniu [...] r., odbiór przesyłki poleconej potwierdził ojciec E. K. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi E. Z. wskazała, że zaskarżoną decyzję odebrała w dniu [...]r. i według jej obliczeń miesięczny termin do złożenia skargi upływał w dniu [...]r. Skarżąca wyjaśniła dalej, że wniosek o przywrócenie terminu złożyła w dniu [...]r. Natomiast uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło na skutek omyłki w oznaczeniu adresata skargi, spowodowanej przez osobę, której skarżącą powierzyła czynność wysłania skargi. Według skarżącej, gdyby nie powyższa omyłka skarga zostałaby wniesiona w terminie. W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia [...]r. E. Z. uiściła wpis od skargi w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przesłankami przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, które muszą wystąpić łącznie, są zatem: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi, dokonanie czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie oraz złożenie przedmiotowego wniosku w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia. Niedopełnienie chociażby jednego z wyżej wymienionych wymagań skutkuje odmową przywrócenia terminu. Kryterium braku winy strony, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem wnioskodawcy do wykazania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego zaniedbania. O braku winy można mówić tylko wtedy, gdy dokonanie czynności stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Okolicznościami takimi mogą być na przykład nagła choroba, zdarzenie losowe lub błędne pouczenie organu. Jednocześnie wskazać należy, że odpowiedzialność za działania i zaniechania strony lub jej pełnomocnika, czy też osoby której powierzyła dokonanie czynności obciąża stronę i w żadnym wypadku nie uwalania jej od winy w niezachowaniu terminu (vide: postanowienie SN z dnia 15 marca 2000 r. II CKN 554/00 - LEX nr 51986, postanowienie NSA W-wa II OZ 81/09 2009-02-04 LEX nr 535081, postanowienie WSA w Warszawie 2006-02-21 I SAB/Wa 78/05 opublikowane w LEX nr 192260). W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła, że złożenie skargi z uchybieniem terminu nastąpiło bez jej winy. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podała, że zaskarżoną decyzję odebrała w dniu [...]r. Natomiast ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej wynika, że skarżoną decyzję doręczono jej w dniu [...]r., w trybie art. 43 kpa (odbiór przesyłki potwierdził ojciec skarżącej). Zgodnie z w/w przepisem w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. W takiej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał E. Z. w dniu [...]r., ([...]), a nie jak podała skarżąca w dniu [...]r. Wskazane wyżej twierdzenia skarżącej nie wyjaśniają przyczyn złożenia skargi [...] po upływie terminu do jej wniesienia, tj. w dniu [...]r. (data stempla pocztowego na kopercie). W dalszej części uzasadnienia wniosku strona wyjaśniła, że uchybienie terminu było spowodowane omyłką osoby, której powierzyła wysłanie skargi. Błędne oznaczenie adresata, na kopercie zawierającej skargę, nie jest w ocenie Sądu okolicznością świadczącą o istnieniu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła uniknąć. Przeciwnie, świadczy ona o braku staranności (niedbalstwie) osoby, której skarżąca powierzyła czynność nadania skargi w urzędzie pocztowym. Niedbalstwo w prowadzeniu spraw przez stronę (jej pełnomocnika) nie może tym samym stanowić przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Podkreślić przy tym należy, że zaskarżona decyzja w swej treści zawiera prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W tych okolicznościach, na mocy art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.