II SA/Sz 22/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Sędziowie Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka /spr./, Asesor WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2005 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Państawowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. o nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (j. t. z 2000 r. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) oraz § 10 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), po rozpatrzeniu odwołania W.W. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] r. o nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej w postaci przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ odwoławczy opisał stan sprawy wskazując, że w dniu [...] r. W.W. został zbadany w kierunku choroby zawodowej w Wojewódzkim Instytucie Medycyny Pracy w [...], gdzie otrzymał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej w postaci przewlekłej obturacyjnej choroby płuc z niewydolnością oddechową. Z uwagi na złożone od tego orzeczenia odwołanie, W.W. został ponownie zbadany w Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej w [...], który w dniu [...] r. orzekł o braku podstaw do rozpoznania u W.W. ww. choroby zawodowej. W oparciu o wskazane powyżej orzeczenia, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wydał, w dniu [...] r., decyzję nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej w postaci przewlekłej obturacyjnej choroby płuc z niewydolnością oddechową. W.W. odwołał się od powyższej decyzji do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...], który po zbadaniu niniejszej sprawy, wydał w dniu [...] r., decyzję nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie to W. W. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjny Ośrodka Zamiejscowego w [...], który wyrokiem z dnia [...] r., sygn. [...], uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. W ocenie NSA, zaskarżona decyzja wydana została bez należytego rozpoznania sprawy i wyjaśnienia wszystkich okoliczności. Ponadto, Sąd doszukał się sprzeczności oraz ocen niedostatecznie uzasadnionych oraz zarzucił, orzekającemu w sprawie, Instytutowi Medycyny Morskiej i Tropikalnej w [...] dokonywanie ocen, do których nie jest uprawniony, a mianowicie oceny w jakim stopniu narażenie zawodowe mogło mieć wpływ na wystąpienie choroby zawodowej u W.W. Sąd zakwestionował również odpowiedź Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej na pismo organu odwoławczego, dotyczące wyników badań histopatologicznych, w którym stwierdzono, że W.W. był narażony na ogólne zapylenie o umiarkowanych wartościach, bez przekroczeń NDS, co jest sprzeczne z ustaleniami organu jednoznacznie wskazującymi na przekraczanie wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń w środowisku pracy skarżącego. Z uwagi na wskazane nieprawidłowości, Naczelny Sąd Administracyjny za słuszny uznał wniosek strony o dodatkowe badanie w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...]. Z tego też względu sprawa wróciła ponownie do organu pierwszej instancji, który, wypełniając zalecenie Sądu, skierował W.W. na badania do ww. jednostki. Po jego przeprowadzeniu W.W. otrzymał kartę wypisową oraz orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] r. o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej w postaci przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli. W dalszym ciągu uzasadnienia omawianej decyzji organ odwoławczy podał, że, mając na uwadze powyższe orzeczenie, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wydał, w dniu [...] r., decyzję o nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u W.W. choroby zawodowej. Od rozstrzygnięcia tego ww. złożył odwołanie, zarzucając organowi pierwszej instancji cząstkową ocenę dokumentacji oraz nieuwzględnienie załączonego do akt wyniku badania histopatologicznego. Ponadto, odwołujący się przedstawił aktualny wynik badania spirometrycznego. Na skutek powyższego odwołania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] ponownie przeanalizował zebrany materiał dowodowy oraz wydał, wskazaną na wstępie, decyzję, utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] r. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy podkreślił, że analiza danych dotyczących narażenia zawodowego odwołującego się wykazała, że pracując na stanowisku montera, spawacza oraz mistrza był on narażony na pył całkowity, związki manganu, żelaza, tlenek węgla, dwutlenek azotu w stężeniach przekraczających najwyższe dopuszczalne stężenie (NDS), natomiast analiza danych medycznych i wywiadu uzyskanego od W.W. wykazała, że przez około trzydzieści lat palił on papierosy oraz wielokrotne przechodził, nawracające infekcje dróg oddechowych. Ponadto, od kilku lat odwołujący skarżył się na duszność, osłabienie, kaszel, potliwość, a w [...] r. rozpoznano u niego przewlekłe zapalenie oskrzeli. Z powodu tych objawów chorobowych został on przeniesiony do pracy o lżejszym charakterze. W [...] r. odwołujący się był diagnozowany w oddziale torakochirurgii, gdzie wykonano zabieg pobrania tkanki płucnej. W wyniku histopatologicznym stwierdzono cechy rozedmy, nadciśnienia płucnego oraz złogi węglowe. W wykonanych badaniach spirometrycznych w [...] r. wartość FEV1 wynosiła 400 ml, w [...] r. 1350 ml, w [...] r. odpowiednio 1140 ml i 1240 ml, natomiast w badaniu wykonanym w Instytucie Medycyny Pracy w [...] wartość FEV1 wyniosła 1470 - 1880 ml. Próba odwracalności skurczu oskrzeli z lekami bronchodiiatacyjnymi wypadła ujemnie, a w bodypletyzmografii stwierdzono zwiększenie całkowitej pojemności płuc, objętości zalegającej oraz oporów drzewa oskrzelowego. Badanie gazometryczne wykonane w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] wykazało natomiast prawidłowe utlenowanie krwi, a w badaniu radiologicznym płuc opisano cechy przewlekłego zapalenia oskrzeli i rozedmy płuc. Następnie, jak podkreślił organ odwoławczy, z uwagi na wątpliwości związane z wynikami spirometrii uzyskanymi w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...], wykazującymi pewne różnice w porównaniu do innych oraz w związku z zarzutami odwołującego się o nieuwzględnienie wyniku badania histopatologicznego, wystąpiono do ww. jednostki o ustosunkowanie się do tych kwestii. Na skutek tego Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...], po ponownym przeanalizowaniu wyników spirometrii wyjaśnił, że część dostępnych w dokumentacji wyników wykazuje cechy braku pełnej współpracy ze strony badanego, oraz że nie ma podstaw do stwierdzenia, że w ostatnich latach obserwowany jest u badanego stopniowy spadek wartości FEV1, a wartości spirometryczne uzyskane w Instytucie odbiegają od dostępnych w zgromadzonym materiale dowodowym. Odnośnie uwagi dotyczącej różnic pomiędzy poszczególnymi badaniami przeprowadzonymi w Instytucie, wyjaśniono, że za maksymalnie miarodajny i wiarygodny przyjąć należy wynik ostatniego pomiaru (FEV1- 1880 ml), bowiem poprzedzające go nie były wykonane przez badanego poprawnie. Odnosząc się do zarzutu o braku uwzględnienia wyniku histopatologicznego, w kontekście ewentualnego rozpoznania pylicy lub zwłóknienia płuc, Instytut wyjaśnił, że nie ma żadnych danych dla rozpoznania pylicy, bądź zwłóknienia płuc. Na zdjęciu klatki piersiowej nie stwierdza się bowiem typowych dla zwłóknienia lub pylicy płuc rozsianych zmian śródmiąższowych. Widoczne są natomiast cechy rozedmy w postaci wzmożonej przejrzystości pól płucnych, poszerzenia tętnicy płucnej, sylwetki serca płucnego, sugerujących obecność nadciśnienia płucnego. Również badania czynnościowe płuc, zarówno spirometria, jak bodypletyzmografia, nie wykazują charakterystycznych dla zwłóknienia lub pylicy płuc zmian restrykcyjnych. W opinii Instytutu, także badanie histopatologiczne nie zawiera zmian typowych dla pylicy lub zwłóknienia płuc, opisano w nim bowiem jedynie pogrubiałe naczynia tętnicze średniego kalibru odpowiadające nadciśnieniu płucnemu, cechy nieznacznej rozedmy oraz złogi pyłu węglowego. Z uwagi na brak cech przewlekłego procesu zapalno - wytwórczego typowego w tkance śródmiąższowej płuc, typowego dla zwłóknienia śródmiąższowego, brak było zatem podstaw do rozpoznania tej jednostki chorobowej. Ponadto, Instytut wskazał taż, że brak zmian śródmiąższowych na zdjęciu płuc W.W., brak charakterystycznych dla pylicy cech restrykcji w badaniach czynnościowych, jak również, przede wszystkim, brak narażenia zawodowego na pył węglowy nie dają podstaw do rozpoznania pylicy płuc, pomimo stwierdzenia w badaniu histopatologicznym złogów węglowych, których obecność nie upoważnia do rozpoznania pylicy, bowiem zgodnie z obowiązującą definicją tej choroby dla potwierdzenia rozpoznania wymagana jest również obecność odczynu ze strony tkanki płucnej w postaci guzków pyliczych, a tych niniejszym przypadku nie stwierdzono. Mając na uwadze powyższe, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, w dalszym ciągu uzasadnienia swojej decyzji, podkreślił, że niekażda rozpoznana u pracownika choroba może być uznana za zawodową, gdyż jedynie schorzenie powstałe wskutek pewnego lub wysoce prawdopodobnego związku z wykonywaną pracą, umieszczone w wykazie chorób zawodowych, spełniające określone kryteria rozpoznawcze i kwalifikujące, może zostać uznane za zawodowe. W rozpoznawanym przypadku, w ocenie organu odwoławczego, ocena stanowisk pracy, sposobu wykonywania pracy, analiza narażeń na czynnik uszkadzający wykazała, że W.W., pracując na stanowisku spawacza, montera, mistrza podlegał przez około 30 lat ekspozycji zawodowej na zapylenie oraz inne wziewne czynniki w stopniu, mogącym być potencjalnym źródłem przewlekłego zapalenia oskrzeli, bowiem przekraczającym wartości NDS jednak ocena, w jakim stopniu owo narażenie mogło ewentualnie przyczynić się do wystąpienia choroby oskrzeli u W. W., jest dyskusyjna. Przeciwko takiemu stwierdzeniu przemawia bowiem, w ocenie organu odwoławczego, fakt wieloletniego palenia tytoniu oraz powtarzających się infekcji dróg oddechowych, które to czynniki są wymieniane wśród innych uznanych przyczyn powstawania przewlekłego zapalenia oskrzeli. Czynniki te nie wykluczają możliwości uznania przewlekłego zapalenia oskrzeli za chorobę zawodową, jednak ich obecność czyni prawdopodobieństwo ewentualnego związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy pracą a chorobą mniej pewnym. Ponadto, organ odwoławczy podkreślił też, że zgodnie z wykazem chorób zawodowych stanowiącym załącznik do cytowanego we wstępie orzeczenia, a także zgodnie z wytycznymi metodologicznymi w sprawie rozpoznawania chorób zawodowych opublikowanymi przez Departament Inspekcji Sanitarnej Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej w 1987 r., za chorobę zawodową może zostać uznana jedynie ciężka postać przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, przebiegająca z niewydolnością narządu oddechowego. W świetle tych wytycznych za wykładniki niewydolności oddechowej uznaje się odchylenia w badaniu gazometrycznym w postaci obniżenia poziomu tlenu we krwi poniżej 70mmHg lub znaczne zmniejszenie wartości wentylacyjnych w postaci obniżenia FEV1 poniżej 1200 ml u mężczyzn. W badaniach przeprowadzonych u W. W. nie stwierdzono natomiast zaburzeń gazów krwi, a wartość FEV1, uzyskana w jednostce orzeczniczej drugiego szczebla, jest znacznie wyższa od uznanej za graniczną. Mając na uwadze powyższe, a także kierując się ww. wytycznymi, określającymi także dodatkowy warunek, tj. czas od ustania narażenia zawodowego do wystąpienia cech niewydolności oddechowej, po przekroczeniu którego nie można rozpoznać choroby zawodowej, wynoszący 5 lat oraz, biorąc pod uwagę, że narażenie na wziewne czynniki szkodliwe ustało u W.W. w [...] r., organ odwoławczy stanął na stanowisku, że brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem W.W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], w której podniósł, że w stoczni przepracował [...] lat, w tym [...] lat, jako spawacz - monter, którą to pracę wykonywał w pomieszczeniach zamkniętych, zbiornikach bez wentylacji, gdzie zadymienie i zapylenie przekraczało wielokrotnie dopuszczalne normy. Z tego też względu, w ocenie skarżącego, w latach dziewięćdziesiątych zaczął często chorować na zapalenie płuc i oskrzeli, co było powodem przesunięcia go stanowisko pracy, gdzie nie miał kontaktu z pyłem i dymem. Pomimo tego, zdrowie skarżącego ulegało pogorszeniu na skutek czego w [...] r. podjął leczenia. W opinii skarżącego, lekarz, który orzekał w jego sprawie, nie wziął pod uwagę wskazanych powyżej okoliczności, a także wyniku ze szpitala i bezpodstawnie stwierdził, że choroba wystąpiła z powodu palenia tytoniu. Ponadto, skarżący podkreślił, że w Instytucie Medycyny Pracy w [...] nieprawidłowo przeprowadzono jego badania albowiem podczas badań spirometrycznych strącił on klips z nosa, a następnie założył go nieco wyżej, a w czasie badania wysiłkowego zasłabł, co z pewnością wpłynęło na wyniki. W ocenie W.W., nieprawidłowe było także to, że przeprowadzone badania nie dotyczyły pylicy, pomimo tego, że w wyniku badania histopatologicznego dodatkowo wykryto złogi pyłu i włóknienie śródmiąższowe płuc. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska, zaprezentowanego w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sąd dokonuje kontroli zgodności z prawem ostatecznych decyzji administracyjnych. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.), znajdującego zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do ww. rozporządzenia, jeżeli zostały one spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy. Stosownie natomiast do § 10 ust. 1 ww. aktu wykonawczego, właściwy ze względu na siedzibę zakładu pracy inspektor sanitarny wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub braku podstaw do jej stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego, o którym mowa w § 8, oraz wyników dodatkowego dochodzenia epidemiologicznego. Jednostkami właściwymi do wydawania orzeczeń, dotyczących rozpoznania choroby, są jednostki służby zdrowia wymienione w § 7 rozporządzenia. Rozpoznanie zatem choroby nie należy do właściwości organów inspekcji sanitarnej, a warunkiem koniecznym stwierdzenia przez organy inspekcji sanitarnej choroby zawodowej jest uprzednie jej lekarskie rozpoznanie. Orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej jest wiążące dla organów inspekcji sanitarnej, prowadzi więc do odmowy stwierdzenia choroby z tym, że musi ono być umotywowane prawidłowo, w sposób zrozumiały dla stron, organów orzekających, a także dla Sądu, który nie posiada wiedzy medycznej, a obowiązany jest ocenić, czy wydane na podstawie takich orzeczeń decyzje są zgodne z prawem (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2001 r. o sygn. akt I SA 1801/00, opubl. LEX nr 77663). Ponadto, podkreślić należy, że sam fakt zapadnięcia na chorobę, wymienioną w załączonym do rozporządzenia wykazie, nie jest wystarczającą przesłanką do uznania jej za chorobę zawodową, jeżeli nie pozostaje ona w związku przyczynowym z warunkami występującymi w środowisku pracy bądź, gdy takiego związku nie można wywieść w wysokim stopniu prawdopodobieństwa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 1998 r. o sygn. akt I SA 471/98, opubl. LEX nr 45823). Z akt administracyjnych przedstawionych Sądowi wynika, że w toku prowadzonego w rozpoznawanej sprawie dochodzenia epidemiologicznego W. W. został przebadany w Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...], a następnie, na skutek odwołania złożonego od orzeczenia o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej z [...] r., w Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej - Klinice Chorób Zawodowych i Tropikalnych w [...]. W wyniku powyższych badań, ww. jednostki wypowiedziały się, że brak jest podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej z uwagi na ustalone okoliczności wskazujące na pozazawodowe przyczyny choroby, tj.: fakt, że wielokrotnie chorował on na zapalenie oskrzeli, przez wiele lat palił papierosy, a jego stan zdrowia pogarszał się pomimo ustania narażenia. W wyniku kolejnego badania, przeprowadzonego przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2003 r. (sygn. akt [...]) decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r., utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] r. o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej w postaci przewlekłej obturacyjnej choroby płuc z niewydolnością oddechową, także ta jednostka, w orzeczeniu nr [...] z dnia [...] r., stwierdziła, że brak jest podstaw do rozpoznania u skarżącego ww. choroby zawodowej. W orzeczeniu tym wskazano, że w chwili badania W.W. nie stwierdzono u niego utrwalonych cech niewydolności oddechowej, jak również upośledzenia sprawności wentylacyjnej płuc w stopniu, upoważniającym do rozpoznania choroby zawodowej. Powyższe orzeczenie, jak również poprzedzające je orzeczenia uwzględniały, poza wynikami badaniami, dane z wywiadu, dokumentację lekarską oraz charakterystykę pracy skarżącego. Także organ odwoławczy przeanalizował ww. materiał dowodowy i, w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, uwzględnił zarówno fakt palenia przez skarżącego papierosów przez okres około 30 lat, wielokrotne nawracające infekcje dróg oddechowych, dolegliwości na które uskarżał się skarżący i wyniki jego badań, jak również przebieg jego kariery zawodowej pod kątem narażenia zawodowego. Powyższa analiza, w ocenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, wykazała, zgodnie z twierdzeniem skarżącego, że pracując na stanowisku montera, spawacza oraz mistrza był on narażony na pył całkowity, związki manganu, żelaza, tlenek węgla, dwutlenek azoty w stężeniach przekraczających najwyższe dopuszczalne stężenie. Pomimo tego, za prawidłowo umotywowane należy jednak uznać stanowisko organ odwoławczego, że brak jest podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej w postaci przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli z uwagi na fakt, że w toku przeprowadzonych badań nie stwierdzono u skarżącego utrwalonych cech niewydolności oddechowej, jak również upośledzenia sprawności wentylacyjnej płuc w stopniu, upoważniającym do takiego rozpoznania. Wprawdzie analiza wyników spirometrii uzyskanych w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...], wykazywała pewne rozbieżności w porównaniu do pozostałych wyników badań załączonych do akt sprawy, a także uzyskanych w tym Instytucie, jednak powyższa kwestia została wyjaśniona albowiem organ odwoławczy zwrócił się do ww. jednostki o wyjaśnienie tych różnic. Jak wynika z pisma Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] z dnia [...] r. pewne rozbieżności wyników badań spirometrycznych wykonane na przestrzeni [...] r. wynikają z braku pełnej współpracy przy przeprowadzaniu badań ze strony W.W., co potwierdza przebieg krzywych spirometrycznych. W ocenie Instytutu, nie ma podstaw do stwierdzenia, że w ostatnich latach obserwowany jest u badanego stopniowy spadek wartości FEV1 oraz, że wartości spirometryczne uzyskane w Instytucie odbiegają od dostępnych w materiale dowodowym, bowiem w badaniu spirometrycznym wykonanym [...] r. wartość FEV1 wynosiła 1840 ml, a przebieg krzywej wskazuje, że badanie to zostało wykonane prawidłowo. Ponadto wyjaśniono, że w trakcie hospitalizacji wykonano w W.W. trzy badania spirometryczne, których wyniki różniły się między sobą lecz analiza przebiegu krzywych spirometrycznych pozwala stwierdzić, że w trakcie dwóch pierwszych badań skarżący nie wykonywał ich wystarczająco poprawnie. Pomimo tego, uzyskane wartości FEV1 przekraczały 1200 ml (tj. wynosiły 1470 ml i 1530 ml), natomiast wynik uzyskany w ostatnim badaniu - 1880 ml jest zbliżony do wyniku z maja [...] r. W piśmie Instytutu odniesiono się także do zarzutu skarżącego, dotyczącego nieuwzględnienia przedstawionego przez niego wyniku badania histopatologicznego w kontekście ewentualnego rozpoznania pylicy lub zwłóknienia płuc, wyjaśniając, że nie ma żadnych danych dla takiego rozpoznania bowiem badania czynnościowe płuc: spirometria i bodypletyzmografia nie wykazały charakterystycznych dla zwłóknienia lub pylicy płuc zmian restrykcyjnych, a, w świetle aktualnych ustaleń, w diagnostyce chorób płuc podstawą rozpoznania pylic płuc jest: pozytywny wywiad narażenia na pyły respirabilne oraz dodatnie badanie radiologiczne płuc, ujawniające rozsiane zmiany śródmiąższowe w płucach. Brak zmian śródmiąższowych na zdjęciu płuc W.W., brak charakterystycznych dla pylicy cech restrykcji w badaniach czynnościowych, jak również, przede wszystkim, brak narażenia zawodowego na pył węglowy nie dają zatem podstaw do rozpoznania pylicy płuc, pomimo stwierdzenia w badaniu histopatologicznym złogów węglowych. Mając zatem na uwadze powyższe oraz całokształt zgromadzonego materiału dowodowego, jako nietrafne ocenić należy zarzuty skargi, dotyczące nieprawidłowo przeprowadzonych badań skarżącego, czy też nie uwzględnienia przez organy przedstawionego przez niego wyniku badania histopatologicznego, natomiast stanowisko organu odwoławczego, utrzymującego w mocy decyzję organu pierwszej instancji o braku podstaw do rozpoznania u W.W. choroby zawodowej w postaci przewlekłej obturacyjnej choroby płuc z niewydolnością oddechową, uznać należy za trafne i prawidłowo umotywowane. Nie znajdując, w tych warunkach, podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada przepisom prawa materialnego, jak również podstaw do stwierdzenia, iż wydana ona została z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu co najmniej mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).