II SA/Sz 22/15

PostanowienieWSA w Szczecinie2015-02-09

Skład orzekający: Sędzia NSA Elżbieta Makowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o sposobie załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, które nie jest decyzją odmawiającą udzielenia informacji, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Pismo organu informujące o sposobie załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, które nie jest decyzją administracyjną (np. decyzją odmowną), nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W przypadku braku udostępnienia informacji, właściwą drogą jest skarga na bezczynność organu.
Stan faktyczny
Z. D. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej oświadczenia operatora w związku z ćwiczeniami. Komendant Powiatowy PSP przekazał zanonimizowaną notatkę służbową. Z. D. uznał to za decyzję i wniósł odwołanie, które Komendant Wojewódzki potraktował jako skargę na działalność. Następnie Z. D. wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów K.p.a. i ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sąd uznał, że pismo organu nie było decyzją administracyjną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na pismo Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę Z. D., powołując się na art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w dniu 21 stycznia 2014r. złożył wniosek do Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej o wydanie oświadczenia operatora w związku z ćwiczeniami na obiektach m.in. Zespołu Szkół Nr [...] w dniu [...]r. W odpowiedzi na powyższy wniosek, Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej przesłał Z. D. wraz z pismem przewodnim z dnia 29 stycznia 2014r., zanonimizowane oświadczenie z dnia 12 sierpnia 2013r., zatytułowane "notatka służbowa", operatora sprzętu biorącego udział w ćwiczeniach praktycznych dojazdu do Zespołu Szkół Nr [...] w dniu 30 października 2012r. Z. D. w piśmie z dnia 10 października 2014r. zatytułowanym "odwołanie" i skierowanym do Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej wskazał, iż wnosi odwołanie od decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 29 stycznia 2014r. zarzucając jej brak podstawy prawnej do anonimizacji danych. Komendant Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w piśmie z dnia 12 listopada 2014r. poinformował Z. D., iż jego odwołanie z dnia [...]r. zostało potraktowane jako skarga na działalność Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej. Organ stwierdził, iż wniosek Z. D. z dnia 21 stycznia 2014r. został w całości zrealizowany, gdyż dotyczył treści oświadczenia operatora o ćwiczeniach na wskazanych obiektach w dniu 30 października 2012r., a nie danych osobowych tj. imienia i nazwiska operatora. Nadto, odpowiedzi udzielono w terminie określonym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej. Organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 wskazanej ustawy, przedmiotem udostępnienia jest informacja o sprawach publicznych, która co do zasady podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej. Z. D. w dniu 4 grudnia 2014r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...]r. W skardze zarzucił, iż powyższą decyzję organ wydał z naruszeniem art. 222 K.p.a. w zw. z art. 233, art. 234, art. 235 K.p.a. Ponadto, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji stanowi zasadę, a jego ograniczenie to jedynie wyjątek od tej zasady. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kognicji sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji pod względem legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego, określają przepisy art. 3 § 2 i § 3 oraz art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.". Stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Uzupełnieniem wskazanych regulacji jest art. 5 P.p.s.a., który w pkt 1-5 wymienia rodzaje spraw, w których wyłączona jest właściwość sądów administracyjnych. W niniejszej sprawie Z. D. przedmiotem skargi uczynił pismo Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...]r. wskazując, iż skarży decyzję administracyjną. Oceny skarżącego, Sąd rozpoznający niniejszą skargę nie podziela. Treść omawianego pisma świadczy bowiem o tym, że Komendant Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej wyłącznie poinformował w nim skarżącego o zajętym stanowisku w sprawie udzielenia żądanej informacji przez Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej , na jego wniosek z dnia 21 stycznia 2014r. Pismo to, nie może mieć charakteru decyzji administracyjnej wobec braku materialnoprawnych podstaw do jej wydania. Strona skarżąca błędnie interpretuje treść przedmiotowego pisma uznając, że ma ono charakter decyzji administracyjnej. Prawo dostępu do informacji publicznej wywodzi się z Konstytucji RP, która w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Tryb udzielania informacji, o jakich mowa w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, określają ustawy, przy czym podstawowym aktem prawnym regulującym tę problematykę jest ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014r. poz. 782) która normuje podstawowe zasady i tryby udostępniania tego rodzaju informacji. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, załatwienie sprawy w przedmiocie udzielenia informacji publicznej przybiera następujące formy: 1) czynności materialno - technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej (art. 10 ustawy); 2) pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nie jest to informacja publiczna, nie dysponuje informacją albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać; 3) pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji; 4) decyzji odmawiającej udostępnienia informacji (art. 16 ust. 1 ustawy); 5) decyzji umarzającej postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy). Decyzję administracyjną może więc wydać organ, do którego wniesiono wniosek, tylko w ściśle określonych przez ustawę o dostępie do informacji publicznej sytuacjach. Z treści "odwołania" z dnia 10 października 2014r. jak i skargi z dnia 4 grudnia 2014r. wynika, że żądaniem skarżącego jest ujawnienie przez organ, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, danych osobowych operatora, który sporządził notatkę służbową z dnia 12 sierpnia 2013r. Skarżący w odpowiedzi na swój wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 21 stycznia 2014r., skierowany do Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, otrzymał od tego organu wraz z pismem przewodnim z dnia 29 stycznia 2014r. notatkę służbową operatora, która w ocenie tego organu zrealizowała wniosek skarżącego. Jak wskazano wyżej, na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji jest czynnością materialno- techniczną i taką właśnie czynność stanowiło pismo Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej [...]r. Brak jest podstaw prawnych aby można było uznać, iż pismo to stanowiło decyzję administracyjną, od której stronie przysługiwało odwołanie do organu wyższego stopnia tj. Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej. Z zaskarżonego pisma organu z dnia 12 listopada 2014r. wynika, że Komendant Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej rozpoznał "odwołanie" skarżącego z dnia 10 października 2014r. w trybie mieszanym, częściowo jako skargę w trybie działu VIII K.p.a. "Skargi i wnioski" ale też odniósł się merytorycznie do materii z zakresu informacji publicznej, uregulowanej w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Pismo informacyjne tego organu nie podlega kognicji sądu administracyjnego, gdyż nie jest ono decyzją odmowną o której mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżącemu, który uważa, że powinien uzyskać dostęp do informacji publicznej, gdyż do tej pory mimo złożenia wniosku jej nie uzyskał, przysługuje w tym zakresie skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej, ale co należy podkreślić, na bezczynność organu obowiązanego do udostępnienia informacji do którego wniosek skierowano. W ten sposób wnioskodawca może zwalczać stanowisko organu nie w trybie skargi złożonej na pismo informacyjne, nieobjęte właściwością sądów administracyjnych, lecz skargi przewidzianej w art. 3 § 2 pkt. 8 P.p.s.a. Mając zatem na uwadze przedstawione wyżej rozważania, uzasadnionym stało się odrzucenie skargi Z. D. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, § 3 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło