II SA/Sz 229/11

Dnia 22 marca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] w przedmiocie opinii służbowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Aspirant A. K. wniósł dnia [...] r. ( data na prezentacie) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na decyzję Komendanta Powiatowego w [...] z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy opinię służbową, dotyczącą skarżącego funkcjonariusza, sporządzoną przez Zastępcę Komendanta Komisariatu Policji w[...] . Opinię doręczono skarżącemu dnia [...] r. i zgodnie z pouczeniem policjant odwołał się od opinii do Komendanta Powiatowego Policji w [..] . Odwołanie wpłynęło do organu wydającego opinie w I instancji w dniu [...] r. Komendant Powiatowy Policji w [..] decyzją nr [...] z dnia [...] r.. powołał Komisję do zbadania zaskarżonej opinii służbowej. W dniu [...] r. Komisja do zbadania zaskarżonej opinii służbowej po dokonaniu analizy zebranej w sprawie dokumentacji dotyczącej asp. A. K., sporządziła sprawozdanie z wnioskiem o utrzymanie w mocy zaskarżonej opinii. Komendant Powiatowy Policji w[...] decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną opinię. Nie przedstawił jednak motywów swojej decyzji, albowiem decyzja ta nie zawierała uzasadnienia. Komendant Powiatowy Policji w [...] wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie. Twierdząc, że decyzja została doręczona skarżącemu dnia 21 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Tak więc 30 dniowy termin do wniesienia skargi na decyzję doręczoną skarżącemu w dniu 27 września 2010 r. upłynął z dniem 27 października 2010 r., który to dzień nie był ani to sobotą, ani też innym dniem ustawowo wolnym od pracy. Z akt sądowych wynika, że skarżący wniósł skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego w dniu 12 stycznia 2011 r. w związku z innym toczącym się w jego sprawie postępowaniu ( sygn. akt II SA/Sz 950/10). Ze względu na to, że skarga dotyczyła decyzji Komendanta Powiatowego Policji w [..] z dnia [...] r., Sąd przekazał skargę organowi celem nadesłania odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych ( Ko 19/11). Skarga wpłynęła do organu w dniu [..] r. Wniesienie skargi w dniu [...] r. oznacza, że skarga ta wpłynęła z uchybieniem terminu. W tym stanie rzeczy należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stwierdzić również należy, co wynika z treści zaskarżonej decyzji, że Komendant Powiatowy Policji w [...] nie pouczył skarżącego o terminie i trybie wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego Jednocześnie Sąd zauważa, że wniesienie skargi przez stronę skarżącą po terminie, spowodowane brakiem pouczenia stanowi co prawda podstawę odrzucenia skargi w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a, jednakże nie pozbawia strony możliwości zaskarżenia decyzji, będącej przedmiotem skargi. Zakaz wywołania negatywnych skutków u skarżącego w związku z błędnym pouczeniem zawarty w art. 112 Kpa chroni stronę przed skutkami błędnych pouczeń przy wnoszeniu środka zaskarżenia do sądu administracyjnego. Przepis ten odnosi się również do całkowitego braku pouczenia. Błędne pouczenie lub jego brak nie może bowiem prowadzić do pozbawienia strony prawa do sądu. Sąd wyjaśnia również, że , iż brak pouczenia w decyzji Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia 23 września 2010 r. o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego świadczy o braku winy skarżącego w dopełnieniu ww. czynności, wobec tego może stanowić podstawę wniosku skierowanego do sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek wraz z pisemnym wezwaniem wnosi się do organu w terminie 7 dni do dnia doręczenia niniejszego postanowienia. W związku z tym, iż postanowienie o odrzuceniu skargi nie powoduje stanu rzeczy osądzonej, zatem strona niezadowolona z rozstrzygnięcia organu po uprzednim rozpoznaniu sprawy o przywrócenie terminu może domagać się rozpoznania jej skargi przez Sąd. Sąd zwraca nadto uwagę, że wbrew twierdzeniom zawartym w odpowiedzi na skargę, zaskarżona decyzja nie mogła zostać doręczona 21 września 2010 r., albowiem została wydana dwa dni później- 23 września 2010 r.