II SA/Sz 229/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka -Kleczaj (spr.),, Sędzia WSA Barbara Gebel, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi J. Z. i P. Z na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz radcy prawnego E. O. kwotę [...] złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), oraz art. 51 ust. 3 pkt 1 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] r., stwierdzającą wykonanie przez S. i R. L. obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...], polegającego na dokonaniu przebudowy otworów drzwiowych w pomieszczeniu WC, pomieszczeniu kotła c.o. na większe, szerokości min. 80 cm, zapewnieniu właściwie funkcjonującej wentylacji w pomieszczeniu łazienki i pomieszczeniu kotła c.o. oraz przebudowie drzwi w pomieszczeniu łazienki na piętrze budynku, w taki sposób, aby otwierały się na zewnątrz, w budynku mieszkalnym, położonym na nieruchomości przy ul. [...], na terenie działki oznaczonej nr ew.[...]. Opisana decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, w związku z pismem złożonym przez P. Z., dotyczącym sprawdzenia zgodności z prawem nadbudowy i rozbudowy budynku przy ul. [...], przeprowadził w dniu [...] r. oględziny działki nr [...] położonej przy ul. [...], stanowiącej współwłasność M. S., S. K., S. i R. L. , J. i P. Z., A. W.-D. oraz M. i B. M. Ze sporządzonego podczas powyższych oględzin protokołu wynika, że na przedmiotowej działce, wzdłuż granicy z działką nr [...] , usytuowany jest m.in. dwukondygnacyjny budynek (ściany murowane, dach o konstrukcji drewnianej, jednospadowy, kryty blachodachówką), dobudowany do frontowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, usytuowanego wzdłuż ul. [...] . W dobudowanej części znajduje się jeden lokal mieszkalny, użytkowany przez S. i R. L., do którego przynależy przybudówka parterowa, wybudowana w latach 80-tych ubiegłego wieku (objęta odrębnym postępowaniem). Obecni podczas oględzin S. i R. L. oświadczyli, że bezpośrednio po zakupie ww. lokalu mieszkalnego w dniu [...] r., wykonali samowolnie roboty budowlane polegające na: dociepleniu ścian przedmiotowego budynku mieszkalnego styropianem, 2) "zmianie układu" otworów drzwiowych i otworów okiennych w elewacji ww. budynku, 3) wymianie konstrukcji dachu i jego pokrycia, 4) podwyższeniu ścianki kolankowej o ok. 40 cm, 5) przebudowie ścianek wydzielających pomieszczenia na poddaszu, 6) przebudowie instalacji wewnętrznych. Z przedłożonej przez inwestorów do organu powiatowego w dniu 5 lutego 2014 r. dokumentacji technicznej sporządzonej przez B. Ł. (technika budownictwa lądowego, nr upr. [...] ) wynika, że w przedmiotowym budynku mieszkalnym dokonano przebudowy: 1) ścian wewnętrznych wydzielając nowe pomieszczenia mieszkalne na parterze i podwyższonym piętrze budynku, 2) otworów okiennych i drzwiowych w budynku, 3) dachu budynku, podnosząc ściankę kolankową na poddaszu budynku o ok. 40-50 cm, 4) wewnętrznych instalacji w budynku, 5) istniejących schodów na poddasze budynku. Ponadto, docieplono ściany zewnętrzne budynku styropianem gr. 10 cm, wykonano nowe posadzki z paneli podłogowych i płytek terakoty, wydzielono nowe pomieszczenia na parterze budynku: kotłownię i pomieszczenie WC, wymieniono pokrycie dachowe budynku z papy na pokrycie z blachy profilowanej, częściowo wymieniono stare tynki na nowe oraz wymieniono stolarkę okienną na drzwiową z PCV. W celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót budowlanych w przebudowanym budynku mieszkalnym, autor powyższego opracowania zalecił jego współwłaścicielom: 1. dokonać przebudowy otworów drzwiowych w pomieszczeniu WC, pomieszczeniu kotła co. oraz w przejściu do pomieszczenia składu opału na większe, min. szerokości 80 cm, 2. na tarasie nad pomieszczeniem składu opału wykonać właściwą posadzkę oraz zamontować barierki ochronne, 3. zapewnić właściwą wentylację nawiewno-wywiewną w pomieszczeniu łazienki i pomieszczeniu kotła co., wg wskazań mistrza kominiarskiego, 4. przebudować drzwi do pomieszczenia łazienki na piętrze budynku, aby otwierały się na zewnątrz pomieszczenia, a nie jak dotychczas do wewnątrz. Mając na uwadze powyższą dokumentację techniczną, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] ., wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, nakazał inwestorom wykonanie w terminie do dnia 15 maja 2014r. ww. zaleceń jej autora. W dniu 2 czerwca 2014 r. S. i R. L. przedłożyli oświadczenie uprawnionego technika budownictwa lądowego – B. Ł., z którego wynika, że roboty budowlane nakazane decyzją tego organu z dnia 10 lutego 2014 r., zostały wykonane "zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami w terminie do dnia 12.05.2014 r.", a także protokół zdawczo - odbiorczy sporządzony przez mistrza kominiarskiego T. M. w dniu 10 maja 2014 r., który potwierdza, że: "Przewody i podłączenia pobudowano zgodnie z Polską Normą i sztuką budowlaną" i "nadają się do użytkowania". W oparciu o powyższe, organ powiatowy wydał, na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, decyzję z dnia 3 czerwca 2014 r., stwierdzającą wykonanie przez inwestorów nałożonego na nich obowiązku. Odwołanie od tej decyzji wnieśli P. Z. i J. Z.. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] r., uchylił opisane rozstrzygnięcie i przekazał do ponownego rozpatrzenia, m.in. z uwagi na niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, który nie pozwalał na odniesienie się do zarzutów skarżących, dotyczących zagrożenia ich życia i utrudniania użytkowania ich nieruchomości. Mając na uwadze powyższe wskazania, organ I instancji, pismem z dnia 18 sierpnia 2014 r. wezwał inwestorów do wyjaśnienia w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, następujących kwestii: czasu powstania komina kotłowni znajdującej się w dobudówce do budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] , jego usytuowania w stosunku do krawędzi dachu budynku sąsiedniego, a także wskazania, czy istnieje możliwość jego podwyższenia. Ponadto, organ powiatowy wyznaczył na dzień 30 września 2014 r. termin rozprawy administracyjnej (jej przeprowadzenie nie wniosło nowych dowodów), jak również uzupełnił akta sprawy o operat szacunkowy lokalu budynku mieszkalnego znajdującego się przy ul.[...] , sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego W. B. oraz akt notarialny potwierdzający przeniesienie własności ww. lokalu na S. i R. L. Po uzupełnieniu materiału dowodowego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie całości akt sprawy ustalił, że przedmiotowy komin znajduje się w rzeczonym budynku mieszkalnym, a nie w jego dobudówce oraz istniał już w momencie zakupu ww. nieruchomości przez S. i R. L. (powyższe potwierdza operat szacunkowy z załączonym szkicem ww. lokalu). Ponadto, przedmiotowy komin został jedynie podwyższony podczas samowolnie wykonanych przez inwestorów robót budowlanych, poprzez zamontowanie przedłużki z rury stalowej i jego nadmurowanie, co poprawiło emisję dymu, a także posiada pozytywną opinię mistrza kominiarskiego. Wobec powyższego, organ powiatowy decyzją z dnia [...] r., nr [...], stwierdził wykonanie przez inwestorów nałożonego na nich obowiązku. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wykonane przez S. i R. L. roboty związane z przebudową budynku zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami (co zostało potwierdzone oświadczeniem uprawnionego technika budowlanego B. Ł.) i nie mają wpływu na problemy poruszane przez skarżących, tj. zadymianie – komin w budynku nie jest nowy lecz istniejący – został jedynie podwyższony. J. i P. Z. nie zgadzając się z powyższą decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 października 2014 r., jak również decyzją tego organu nr [...] zezwalającą na użytkowanie obiektu dobudówki do budynku mieszkalnego o wymiarach 1,75 x 5 m wybudowanej na nieruchomości przy ul.[...] złożyli odwołanie, w którym zarzucili zaskarżonym decyzjom naruszenie: 1. art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 K.p.a. i art. 78 K.p.a. poprzez niedokonanie wszechstronnego zebrania i rozważenia materiału w zakresie "czy przedmiotowa inwestycja wykonana bez pozwolenia na budową stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia skarżących i oparcie rozważań na ekspertyzach, które nie wyjaśniają tej kwestii", 2. art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]roku usunęło niezgodność samowoli z prawem, podczas gdy prace nie usuwają niezgodności z prawem robót wykonanych bez pozwolenia na budowę, albowiem nadal dobudówka powoduje, że do mieszkania skarżących przedostaje się dym kominowy, co wyklucza możliwość otwierania okien i korzystanie z nieruchomości, 3. art. 42 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że zaistniały podstawy do zezwolenia na użytkowanie dobudówki do lokalu mieszkalnego podczas gdy prace nie usuwają niezgodności z prawem robót wykonanych bez pozwolenia na budowę, albowiem nadal dobudówka powoduje, że do mieszkania skarżących przedostaje się dym kominowy, co wyklucza możliwość korzystania z nieruchomości, 4. art. 8 K.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej poprzez wydanie decyzji bez uzasadniających ją przesłanek materialno-prawnych i niedostatecznego przeprowadzenie postępowania dowodowego. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie obu zaskarżonych decyzji. Zdaniem skarżących, mimo wskazań ze strony Inspektora Nadzoru Budowlanego organ I instancji dowolnie ustalił, że przedmiotowa inwestycja nie zagraża zdrowiu skarżących, opierając się wyłącznie na ekspertyzach, które nie odnoszą się w żaden sposób do tej kwestii. Ekspertyzy nie wyjaśniają czy inwestycja stwarza zagrożenie a ogólne stwierdzenie, że inwestycja jest zgodna z prawem budowlanym nie jest wystarczające. Ogólna konkluzja wskazuje, że nie były w ogóle prowadzone czynności celem ustalenia okoliczności, na które wskazał Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji uchylającej. Skarżący podnieśli, że nie sposób uznać ocen technicznych zawartych w aktach sprawy za rzetelne, albowiem sankcjonują one warunki techniczne budynku, które zagrażają życiu skarżących i utrudniają im użytkowanie ich nieruchomości. Ocena techniczna nie wyjaśnia przyczyn, dla których biegły przyjął zgodność z prawem wykonanych robót i niezbędne jest w ocenie skarżących dopuszczenie dowodu z nowej opinii celem usunięcia wątpliwości zgłaszanych przez skarżących. Opisaną na wstępie decyzją z dnia [...]r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Organ odwoławczy wyjaśnił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po zapoznaniu się z przedłożonym przez inwestorów oświadczeniem posiadającego uprawnienia budowlane B. Ł. z dnia 14 maja 2014 r. oraz protokołem mistrza kominiarskiego T. M., uznał, iż nałożony na inwestorów obowiązek został wykonany. Ponadto, uzupełniony materiał dowodowy potwierdził istnienie przedmiotowego komina dymowego przed wykonaniem przez Państwa L. w roku 2008 robót budowlanych związanych z przebudową budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] oraz brak wpływu zarówno ww. komina jak i wykonanych przez inwestorów robót budowlanych na zadymianie czy zanieczyszczanie lokalu mieszkalnego użytkowanego przez skarżących. Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Wykonanie przedmiotowych robót budowlanych przez inwestorów S. i R. L. zgodnie z zasadami wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami potwierdziły zawarte w aktach oświadczenia uprawnionych osób, a także stosowne protokoły badań i sprawdzeń. Odnosząc się do pozostałych argumentów skarżących organ wyjaśnił, że zgromadzona w niniejszej sprawie dokumentacja techniczna sporządzona została przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, zatem brak jest podstaw do uznania ich za nierzetelne. Nie zgadzając się z powyższą decyzją, P. Z. i J. Z. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji skarżący podnieśli zarzuty analogiczne do zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji z dnia 27 października 2014 r. Skarżący ponownie wskazali, że w ich ocenie, organ I instancji dowolnie ustalił, że przedmiotowa inwestycja nie zagraża zdrowiu skarżących opierając wyłącznie na ekspertyzach, które nie odnoszą się w żaden sposób do tej kwestii. Ekspertyzy nie wyjaśniają czy inwestycja stwarza zagrożenie a ogólne stwierdzenie, że inwestycja jest zgodna z prawem budowlanym nie jest wystarczające. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie znajdując podstaw do zmiany wydanego w sprawie rozstrzygnięcia wniósł o oddalenie skargi, jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Oceniając w świetle przedstawionych kryteriów legalność zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie naruszył bowiem przepisów prawa w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na fakt, że jak wynika z akt sprawy, do budynku mieszkalnego, położonego na działce [...], przy ul. [...] została dobudowana dobudówka o charakterze mieszkalnym, w której obecnie znajduje się lokal mieszkalny nr [...] będący własnością S. L. i R. L. Kwestia legalności wybudowania tej dobudówki nie była przedmiotem postępowań toczących się przed PINB. Natomiast przedmiotem postępowań toczących się przed organem była samowolna przebudowa tej dobudówki dokonana przez właścicieli w roku 2008 r. oraz samowola budowlana polegająca na dobudowaniu w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku, do opisanej powyżej dobudówki mieszkalnej, przybudówki o wymiarach [...] m i powierzchni [...] m2 – wykorzystywanej jako skład na opał (postępowanie odrębne zakończone nieprawomocnym wyrokiem sądu sygn. akt II SA/Sz 230/15 z dnia 10 czerwca 2016 r. oddalającym skargę). Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wspomniana wyżej samowolna przebudowa dobudówki obejmowała przebudowę ścian wewnętrznych z wydzieleniem nowych pomieszczeń mieszkalnych na parterze i podwyższonym piętrze budynku, przebudowę otworów okiennych i drzwiowych w budynku, jak również dachu budynku (podniesiono ściankę kolankową na poddaszu budynku o ok. 40-50 cm), przebudowę wewnętrznych instalacji w budynku a także istniejących schodów na poddasze budynku. Dodatkowo, ocieplono ściany zewnętrzne budynku styropianem gr. 10 cm, wykonano nowe posadzki z paneli podłogowych i płytek terakoty, wydzielono nowe pomieszczenia na parterze budynku: kotłownię i pomieszczenie WC, wymieniono pokrycie dachowe budynku z papy na pokrycie z blachy profilowanej, częściowo wymieniono stare tynki na nowe oraz wymieniono stolarkę okienną na drzwiową z PCV. W tej sytuacji organ nadzoru budowlanego wszczął postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej przebudowy budynku położonego na nieruchomości w miejscowości P. przy ul. [...] na terenie działki nr [...] i nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia w zakreślonym terminie oceny technicznej wykonania robót budowlanych związanych z tą przebudową, a następnie – po uzyskaniu tej oceny – nakazał im wykonanie w zakreślonym terminie czynności mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w przebudowanym budynku mieszkalnym polegających na przebudowie otworów drzwiowych w pomieszczeniu WC, pomieszczeniu kotła c.o. na większe o szerokości min.[...] cm, zapewnieniu właściwie funkcjonującej wentylacji nawiewno-wywiewnej w pomieszczeniu łazienki i pomieszczeniu kotła c.o. według wskazań mistrza kominiarskiego, przebudowie drzwi do pomieszczenia łazienki na piętrze budynku w taki sposób, aby otwierały się na zewnątrz pomieszczenia. Jednocześnie S. i R. L. zobowiązano do wykonania prac budowlanych pod nadzorem uprawnionej osoby oraz "przedłożenia oświadczenia uprawnionej osoby, w którym stwierdza się, że roboty budowlane wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami a także do powiadomienia organu o zakończeniu prac budowlanych". Postępowanie to toczyło się w trybie przewidzianym w art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, w przypadku o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 (przypadki inne niż określone w art. 48 i 49b), właściwy organ nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia samowolnie wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Jako inne przypadki art. 50 ust. 1 wskazuje roboty budowlane wykonywane: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Równocześnie w myśl art. 51 ust. 3 powołanej ustawy, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa wyżej i wydaje decyzję: 1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo 2) w przypadku niewykonania obowiązku – nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Zatem istotą i zasadniczym celem postępowania unormowanego w art. 51 ustawy pozostaje przywrócenie stanu zgodności z prawem. W zależności od wyników przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego właściwy organ może albo ustosunkować się negatywnie do dalszego prowadzenia robót budowlanych albo podjąć rozstrzygnięcie pozytywne, umożliwiające doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. W tym celu w zależności od rodzaju dokonanego naruszenia przewidziano trzy sposoby przywrócenia tego stanu. Jednym z nich jest sytuacja, w której roboty budowlane wykonane w warunkach, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 - 3 ustawy mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem i wówczas właściwy organ nakłada na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, określając termin ich wykonania (art. 51 ust. 1 pkt 2). W świetle wskazanego uregulowania wywieść należy, że jeśli organ prowadzący postępowanie uzna, iż wykonane roboty nie odpowiadają standardom prawa, w tym przepisom techniczno–budowlanym, bądź organ nie ma wstępnych zastrzeżeń co do wykonanych robót budowlanych, to jednak ze względu na brak odpowiedniej dokumentacji czy samowolne wykonanie robót, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy nakłada na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności i robót, tak, aby doprowadzić je do zgodności ze standardami. Zobowiązanie, to – tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie - może polegać na obowiązku przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz jak również wykonania robót budowlanych. W sytuacji stwierdzenia wykonania nałożonego obowiązku organ budowalny w oparciu o przepis art. 51 ust. 3 ustawy, stwierdza zakończenie legalizacji robót budowlanych. W rozpoznawanej sprawie prawidłowo organy przeprowadziły postępowanie w trybie powołanych przepisów Prawa budowlanego. Nie budzi bowiem wątpliwości Sądu, że skoro wykonane roboty budowlane nie polegały na wzniesieniu nowego obiektu budowlanego lecz przebudowie istniejącego budynku, to w sprawie zastosowanie znajdują przepisy art. 50 i art. 51 ustawy. Inwestorzy wywiązali się z nałożonych obowiązków i w zakreślonym terminie przedłożyli ocenę techniczną dotyczącą "robót budowlanych związanych z przebudową budynku położonego na nieruchomości przy ul. [...]", sporządzoną przez technika budownictwa lądowego posiadającego uprawnienia budowlane oraz zaświadczenie z Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, a następnie przedłożyli także oświadczenie o wykonaniu robót budowalnych z dnia 14 maja 2014 r. Zdaniem Sądu organy budowlane dokonały prawidłowej oceny przedłożonej ekspertyzy technicznej, oraz oświadczenia o wykonaniu robót budowlanych z dnia 14 maja 2014 r. i na tej podstawie wyciągnęły zasadny wniosek, że samowolnie wykonane w rzeczonym budynku roboty budowlane nie naruszają norm materialno-prawnych i nie stanowią zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. Należy dodać, że J. i P. Z. nie zaskarżyli postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego nakazującego S. i R. L. wykonanie wskazanych w tym postanowieniu czynności mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w przebudowie przedmiotowego budynku i nie wskazywali na potrzebę wykonania jakichkolwiek dodatkowych robót niewymienionych w tym postanowieniu. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżących, zarzucającym organom uchybienie obowiązkowi zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego koniecznego do wyjaśnienia przedmiotowej sprawy, jak również oparcie rozważań na ekspertyzach, które nie wyjaśniają tej kwestii. Zdaniem Sądu zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji w motywach wydanych decyzji precyzyjnie omówiły zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, który był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia i stanowił dowód, o którym mowa w art. 75 § 1 K.p.a. Bezzasadny okazał się wobec tego zarzut naruszenia norm proceduralnych odnoszących się do gromadzenia i oceny materiału dowodowego. Przedłożona ekspertyza techniczna sporządzona została przez osobę o odpowiednim przygotowaniu zawodowym i posiadającą stosowne uprawnienia budowlane. Z oświadczenia tejże uprawnionej osoby wynikało, że roboty budowlane wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami. Należy zaznaczyć, że ze wspomnianej ekspertyzy nie wynika konieczność wykonania w celu doprowadzenia samowolnie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem jakichkolwiek robót budowlanych związanych z kominem. Treść tej oceny nie była przez strony w trakcie postępowania kwestionowana, jeżeli natomiast się z nią nie zgadzały winny zwrócić się do właściwego organu samorządu zawodowego o przeprowadzenie odpowiedniego postępowania administracyjnego, lub też zlecić opracowanie dokumentacji, która podważyłaby stwierdzenia zawarte w przedłożonej w toku postępowania ekspertyzie technicznej. Jak wynika z przedstawionej przez S. i R. L. informacji sporządzonej przez technika budowlanego M. B., sporny komin istniał już przed przebudową budynku. Brak jest przy tym jakichkolwiek danych wskazujących na to, że w wyniku wykonanych przez S. i R. L. prac związanych z tą przebudową komin został obniżony bądź przebudowany w sposób niezgodny z przepisami. Jednocześnie do akt sprawy dołączono protokół sprawozdawczo-opiniodawczy z dnia 21 stycznia 2014 r., podpisany przez Mistrza Kominiarskiego T. M., z którego wynika, że przewody pobudowano zgodnie z Polską Normą i sztuką budowlaną oraz, że nadają się one do użytkowania. Podnosząc, że oceny techniczne zawarte w aktach są nierzetelne oraz sugerując, że wykonane roboty nie są zgodne z prawem, skarżący nie wskazali przy tym na konkretne wady tych ekspertyz ani też nie wymienili przepisów, które ich zdaniem zostały naruszone w wyniku wykonania tychże robót. Uwadze skarżących uszło przy tym, że decyzją z dnia 27 października 2014 r. organ stwierdził jedynie wykonanie obowiązków nałożonych na S. i R. L. decyzją z dnia 10 lutego 2014 r., przy czym decyzja ta nie wskazywała na konieczność wykonania jakichkolwiek robót związanych z kominem. Na marginesie jedynie należy zauważyć, że zgodnie z Polską Normą PN-89/B-10425, przy dachach płaskich o kącie nachylenia połaci dachowej nie większym niż 12o, niezależnie od konstrukcji dachu, jak również przy dachach stromych o kącie nachylenia połaci dachowej powyżej 12o i pokryciu łatwozapalnym, wyloty przewodów powinny znajdować się na wysokości co najmniej 0,60 m, wyżej poziomu kalenicy. Skoro dach spornego budynku położony jest niżej niż dach budynku sąsiedniego (co wynika z załączonej do akt dokumentacji fotograficznej), a przy tym wylot komina znajduje się 70 cm powyżej krawędzi dachu budynku sąsiedniego (co wynika z pomiarów przeprowadzonych przez technika budowlanego M. B.) zatem nie ulega wątpliwości, że spełnia on powyższą normę. Z uwagi na powyższe Sąd nie podzielił zarzutów skargi. W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności sprawy, zebrały kompletny materiał dowodowy, który poddały rzetelnej ocenie, dając temu wyraz w uzasadnieniu wydanych decyzji. Reasumując, organy nadzoru budowlanego stwierdzając wykonanie przez S. i R. L. obowiązku nałożonego decyzją z dnia 10 lutego 2014 r., nie naruszyły prawa materialnego oraz procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.