II SA/Sz 235/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.),, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 maja 2013 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zakazu produkcji oraz wywozu produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego oddala skargę. Powiatowy Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...] , wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku Nr 98, poz. 1071, ze zm.), art. 54, ust. 2 lit. b i f rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1 z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200), zwanego dalej "rozporządzeniem 882/2004", art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 roku, ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.Urz.WEL31 z 1.02.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz..1.5,t.6, str.463, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem 178/2002", oraz art. 23, ust 1, pkt 4 i ust. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2006r. Nr 7, poz. 127 ze zm.), po przeprowadzeniu kontroli podmiotu [...], o weterynaryjnym numerze identyfikacyjnym [...], zakazał produkcji oraz wywozu ryb żywych do Federacji [...] i cofnął w całości swoją decyzję z dnia [...], w sprawie zatwierdzenia [...], o weterynaryjnym numerze identyfikacyjnym [...], do prowadzenia produkcji żywych ryb konsumpcyjnych na rynek Federacji [...]. Uzasadniając powyższą decyzję organ stwierdził, że przedsiębiorstwo produkcyjne sektora akwakultury [...], uzyskało zezwolenie na eksport żywych ryb konsumpcyjnych (pstrąg tęczowy) do Federacji [...] od dnia 01.05.2009r., na mocy zarządzenia Nr [...] r. oraz decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] Przedsiębiorstwo nigdy nie prowadziło eksportu ryb do Federacji [...] i do krajów Unii Celnej oraz nie realizowało badań żywych ryb, określonych w Wytycznych dla podmiotów sektora rybnego dotyczących zapewnienia zgodności z Przepisami i Normami Sanitarno - Epidemiologicznymi SanPin 2.3.2.1078-01 - "Wymagania higieniczne dotyczące bezpieczeństwa i wartości odżywczej produktów żywnościowych" przy eksporcie do Federacji [...] produktów rybołówstwa. W dniach [...] r. przeprowadzono kontrole przedsiębiorstwa, których celem było stwierdzenie spełniania wymagań weterynaryjnych, w zakresie wymogów eksportu żywych ryb konsumpcyjnych do Federacji [...]. Efektem tych kontroli było opracowanie przez przedsiębiorstwo nowego harmonogramu badań z dnia [...] r. wraz z zadeklarowaniem jego realizacji. W dniu [...] r. przeprowadzono kontrolę przedsiębiorstwa, której celem było stwierdzenie realizacji tego harmonogramu. Stwierdzono, że nie jest on realizowany. W związku z powyższym, na skutek jego dezaktualizacji, Powiatowy Lekarz Weterynarii wydał decyzję z dnia [...], nakazującą sporządzenie nowego harmonogramu badań, a następnie prowadzenie tych badań oraz zakazującą wywozu ryb do Federacji [...]. W dniu [...] r. Spółka złożyła odwołanie od przedmiotowej decyzji do, Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii. Decyzją z dnia [...],Wojewódzki Lekarz Weterynarii uchylił decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W dniu [...] r. przeprowadzono kolejną kontrolę spełnienia wymagań weterynaryjnych, określonych w Wytycznych dla podmiotów sektora rybnego dotyczących zapewnienia zgodności z Przepisami i Normami Sanitarno - Epidemiologicznymi SanPin 2.3.2.1078-01 - "Wymagania higieniczne dotyczące bezpieczeństwa i wartości odżywczej produktów żywnościowych" przy eksporcie do Federacji [...] produktów rybołówstwa, przez podmiot [...]. W trakcie kontroli stwierdzono, że podmiot w dalszym ciągu nie realizuje badań ryb żywych, zgodnie z kierunkami określonymi w wymaganiach strony rosyjskiej. Jednocześnie określono termin i miejsce do zapoznania się podmiotu z aktami sprawy oraz wskazano możliwość wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów i materiałów, zgodnie z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia [...] r. W dniu [...] r. doszło do spotkania przedstawicieli Spółki z Powiatowym Lekarzem Weterynarii, celem zapoznania się z aktami sprawy. Zgłoszono następującą uwagę: "Z obowiązujących przepisów prawa nie wynika obowiązek okresowych badań ryb. Spółka stoi na stanowisku, iż w sytuacji złożenia zamówienia przez kontrahenta z Federacji [...], dokona stosownych badań w celu przewozu ryby. Zgodnie z przepisami San Pin 2.3.2.1078-01 brak wymogu prowadzenia tak częstych badań jak w Wytycznych Głównego Lekarza Weterynarii." Organ wskazał na art.17 rozporządzenia 178/2002: "1.Podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów". Dla podmiotu, w zakresie wywozu ryb żywych na rynek Federacji [...] są to wymogi prawa żywnościowego Federacji [...] (Przepisy i Normy Sanitarno - Epidemiologiczne SanPin 2.3.2.1078-01 - "Wymagania higieniczne dotyczące bezpieczeństwa i wartości odżywczej produktów żywnościowych"), a kontrolowanie przestrzegania tych wymogów jest obowiązkiem podmiotu, niezależnie od tego, czy wywóz ten jest realizowany, czy też nie. Następnie Powiatowy Lekarz Weterynarii zauważył, że wskutek stwierdzenia wyżej przedstawionych nieprawidłowości oraz zgodnie z zaleceniem Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii, ma prawo i obowiązek zastosować środki określone w art. 54 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 oraz art. 23 ust 1 pkt 4 i ust. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 roku o produktach pochodzenia zwierzęcego. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła [...], wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania administracyjnego lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik strony podniósł, że firma aktualnie nie prowadzi wywozu ryb żywych na rynek Federacji [...] i nie jest zainteresowana prowadzeniem takiego wywozu. Stwierdził, że Spółka nie wnioskowała do Inspekcji Weterynaryjnej o potwierdzenie istnienia warunków do eksportu ryb do Federacji [...]. W związku z powyższym, zdaniem skarżącej, nie znajduje uzasadnienia decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii narzucająca Spółce konieczność wykonywania kosztownych badań w celu "nie utracenia uprawnień do eksportu żywych ryb do Federacji [...], w sytuacji gdy Spółka takiego eksportu aktualnie nie prowadzi". Zdaniem Spółki, w przypadku, gdy nie prowadzi ona wywozu ryb, nie ma zastosowania powołany w decyzji przepis art. 54 rozporządzenia 882/2004, ponieważ przepis ten miałby zastosowanie, gdyby Spółka prowadziła wywóz ryb bez koniecznych i wymaganych prawem badań. Wojewódzki Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...] r., na podstawie art.15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2010 r. Nr 112, poz. 744 ze zm. ), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 21 a ust. 6 oraz art. 23 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 ustawy z 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz. 127 ze zm.), art. 54 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 882/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1 ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3 t. 45 str. 200) oraz art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U.UE L z dnia 1 lutego 2002 r., 31.1, ze zm., Dz. U. UE polskie wydanie specjalne, rozdział 151. 6 str. 463), po rozpatrzeniu odwołania firmy [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ ustalił, że w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, w dniu [...] r. starszy inspektor weterynaryjny Powiatowego Inspektoratu Weterynarii przeprowadził w ww. podmiocie kontrolę udokumentowaną protokołem z kontroli warunków weterynaryjnych. W trakcie kontroli podmiotu posiadającego uprawnienia na wywóz żywych ryb konsumpcyjnych na rynek Federacji [...] mającej na celu ustalenie czy podmiot spełnia wymagania weterynaryjne zawarte w Wytycznych dla podmiotów sektora rybnego dotyczących zapewnienia zgodności z Przepisami i Normami Sanitarno -Epidemiologicznymi SanPin 2.3.2.1078-01, wydanych przez Głównego Lekarza Weterynarii i opublikowanych na stronie internetowej GIW, zwanych "Wymaganiami higienicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa i wartości odżywczej produktów żywnościowych" ponownie stwierdzono, że przedsiębiorstwo nie realizuje badań określonych w swoim harmonogramie, niezbędnych do potwierdzenia zgodności z wymaganiami kraju trzeciego. Przed wydaniem decyzji administracyjnej w dniu [...] r. Powiatowy Lekarz Weterynarii, zapewniając stronie czynny udział w postępowaniu, odbył spotkanie z prezesem Spółki [...], z którego sporządził notatkę służbową nr [...]. Podczas spotkania przedstawiono stronie do wglądu akta sprawy zawierające dowody i materiały zgromadzone na tym etapie postępowania. Przedstawiciele Spółki zgłosili swoje uwagi do przedstawionych materiałów twierdząc, że z obowiązujących przepisów prawa nie wynika obowiązek wykonywania badań ryb. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ wyjaśnił, że spółka [...] uprawnienia na wywóz żywych ryb na rynek Federacji [...] uzyskała po kontroli inspektorów z [...] r. na mocy Zarządzenia nr [...] r. i decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii nr [...] r. Jednakże, aby te uprawnienia utrzymać, podmiot zobowiązany jest spełniać wymagania kraju trzeciego, w tym przypadku Federacji [...], nie tylko w momencie prowadzenia faktycznego wywozu ryb na ten rynek, lecz przez cały czas posiadania tych uprawnień i funkcjonowania w obrocie prawnym decyzji nadającej uprawnienia na wywóz żywych ryb na rynek Federacji [...]. Wymagania kraju importera obejmują zarówno strukturę zakładu, jego utrzymanie, kondycję techniczną, warunki produkcji - w tym przypadku warunki hodowli ryb, jak również zgodność z wymaganiami mikrobiologicznymi, chemicznymi, czy też fizycznymi. W przypadku nie realizowania przez podmiot opracowanego przez siebie harmonogramu badań na potwierdzenie zgodności produkcji z wymaganiami kraju trzeciego, Powiatowy Lekarz Weterynarii, zgodnie ze stanem faktycznym stwierdza niespełnienie wymagań importera. Ponadto, niewykonywanie badań zgodnie z założeniami własnego planu badań ryb na dany rok, stanowi podstawę do stwierdzenia, że podmiot nie realizuje własnych założeń i nie prowadzi właściwego nadzoru właścicielskiego. Wbrew twierdzeniom skarżącego, zdaniem organu odwoławczego, w niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis art. 54 rozporządzenia 882/2004, który stanowi: "1. W sytuacji, gdy właściwy organ wykryje niezgodności, podejmuje on działanie zapewniające, że podmiot gospodarczy zastosuje środki zaradcze. Podczas decydowania, jakie podjąć działanie, właściwy organ uwzględnia rodzaj niezgodności oraz poprzednie dane podmiotu gospodarczego w zakresie niezgodności. 2. Działanie takie zawiera, gdzie jest to stosowne, następujące środki: a) nałożenie procedur sanitarnych lub podjęcie wszelkich innych działań uważanych za niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa paszy lub żywności lub zgodności z prawem paszowym i żywnościowym, zasadami dotyczącymi zdrowia zwierząt lub dobrostanem zwierząt; b) ograniczenie lub zakaz wprowadzania do obrotu, przywozu lub wywozu paszy, żywności lub zwierząt; c) monitorowanie, oraz w razie konieczności, nakazanie wycofania i/lub zniszczenia paszy lub żywności; d) upoważnienie do wykorzystania paszy lub żywności do celów innych niż te, do których były początkowo przeznaczone; e) zawieszenie działania lub zamknięcie całego lub części danego przedsiębiorstwa na właściwy okres czasu; j) zawieszenie lub wycofanie zatwierdzenia zakładu; g) środki określone w art. 19 dotyczące przesyłek z państw trzecich; h) wszelkie inne środki jakie właściwy organ uznaje za właściwe ". Przepis ten dotyczy również sytuacji, w której podmiot posiadający uprawnienia na wywóz ryb do określonego kraju trzeciego, nie może wykazać, że spełnia specyficzne wymagania tego kraju od momentu nabycia tych uprawnień przez cały czas ich posiadania, również w sytuacji niewykorzystywania ich i nie wysyłania swoich produktów na rynek państwa trzeciego. W przeciwnym razie, w ocenie organu, mamy do czynienia z "kolekcjonowaniem" uprawnień przez podmiot, nie spełnianiem wymagań (ze względu na konieczność ponoszenia nakładów finansowych) i wprowadzaniem w błąd potencjalnych kontrahentów, czy też partnerów biznesowych poprzez wykazywanie wobec nich posiadania uprawnień oraz spełniania wymagań danego kraju. Zgodnie ze stanowiskiem Głównego Lekarza Weterynarii zawartym w piśmie nr [...] r., wynikającym z uzgodnień między stroną rosyjską i stroną polską, podmiot zobowiązany jest mimo nieprowadzenia wysyłek do kraju trzeciego prowadzić badania monitoringowe pozostałości chemicznych, tj. metali ciężkich, antybiotyków, pestycydów czy też radionuklidów, dioksyn itp., według wytycznych nr 2.3.2.1078-01. Organ podkreślił, że nie jest możliwy wywóz produktów do Federacji [...] bez podpisanego przez urzędowego lekarza weterynarii świadectwa zdrowia, którego wzór jest bilateralnie uzgodniony z właściwym krajem trzecim. Dlatego też, właściwy terytorialnie Powiatowy Lekarz Weterynarii, pełniący nadzór nad zakładem, musi zapewnić, że podmiot spełnia specyficzne wymagania kraju trzeciego posiadając jego uprawnienia, tak aby przed wydaniem świadectwa mieć pewność, że podmiot na każdym etapie produkcji spełnia te wymagania. Badania narzucone przez stronę importera dotyczą zarówno kontroli produkcji, w tym przypadku ryb żywych, zarówno w zakresie partii wysyłkowej, jak i w zakresie spełnienia wymagań weterynaryjnych przez podmiot w czasie produkcji, wykonywanych okresowo. Niejednokrotnie są to badania bardzo kosztowne, ale uprawnienia do kraju trzeciego nadawane są na wniosek strony, która winna mieć świadomość konieczności poniesienia tych kosztów. Procedura nadawania uprawnień do wywozu produktów na rynek określonego kraju trzeciego w każdym przypadku wszczynana jest przez organ administracji publicznej na wniosek strony, która określa zainteresowanie poszczególnymi rynkami państw. W przypadku Spółki [...] r. do Powiatowego Inspektoratu Weterynarii został złożony taki wniosek. Wniosek firmy należy traktować jako oświadczenie woli producenta. Związana z tym jest również pełna świadomość producenta o istnieniu obowiązku spełniania wszystkich wymagań importera. W tym przypadku nie ma znaczenia brak w chwili obecnej wysyłek do Federacji [...] ryb żywych. Podmiot posiadając uprawnienia do wywozu swoich produktów na rynek kraju trzeciego jest zobowiązany wymagania tego kraju spełniać, nawet w przypadku nieprowadzenia wysyłek do tego kraju. Rolą Powiatowego Lekarza Weterynarii jest kontrola danego obiektu na zgodność z tymi wymaganiami. Kontrola podmiotu, który uprawnienia posiada nie ma na celu nadawania tych uprawnień, a jedynie potwierdzenie ich spełnienia i nie odbywa się na wniosek strony, lecz zgodnie z harmonogramem kontroli sporządzonym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii na dany rok. Jeżeli podmiot posiada uprawnienia wywozu produktów na rynek kraju trzeciego to nie jest automatycznie zwolniony z obowiązku spełniania wymagań tego kraju nie prowadząc wysyłek na ten rynek. Jeżeli natomiast podmiot zatwierdzony nie prowadzi określonych przepisami prawa i własnymi harmonogramami badań, to nie spełnia wymagań kraju trzeciego, a ponadto nie spełnia również własnych założeń. Ponadto biorąc pod uwagę właśnie koszty badań i brak pewności otrzymania uprawnień do Unii Celnej, przed przeprowadzeniem kontroli przez inspektorów kraju trzeciego, Inspekcja Weterynaryjna, potwierdzając we wniosku podmiotu o nadanie uprawnień, spełnienie wymagań kraju trzeciego, nigdy nie wymaga wykonania tych badań przed uzyskaniem uprawnień przez podmiot. Natomiast w momencie ich posiadania każdy z podmiotów zobowiązany jest spełniać wszystkie wymagania kraju trzeciego. Dlatego też, oprócz art. 54 rozporządzenia 882/2004, ma w tej sytuacji zastosowanie przepis art. 17 ust. 1 rozporządzenia 178/2002, który stanowi, że "Podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Powiatowy Lekarz Weterynarii postąpił zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego, który stanowi, że "Jeżeli zostanie stwierdzone, że w zakładach, o których mowa w art. 21a ust. 1, nie są spełniane wymagania określone przez państwo trzecie, powiatowy lekarz weterynarii, w zależności od stopnia uchybienia, wydaje decyzję, w której: 4) zakazuje produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego oraz zgodnie z przepisem ust. 3 tego artykułu, według którego "Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1 pkt 4, może cofnąć uprawnienia do produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego ". W odwołaniu skarżąca oświadczyła, że "całkowicie niezrozumiałe jest narzucanie w decyzji spółce konieczności wykonywania kosztownych badań aby nie stracić uprawnienia do eksportu ryb żywych do Federacji [...], w sytuacji, kiedy spółka takiego eksportu aktualnie nie prowadzi". Wojewódzki Lekarz Weterynarii wyjaśnił, że Spółka decydując się w 2008 r. na uzyskanie uprawnień do Federacji [...] musiała wziąć pod uwagę również koszty utrzymania tych uprawnień, generowane przede wszystkim wykonywaniem badań niezbędnych dla udowodnienia spełniania wymagań kraju trzeciego. Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego z uwzględnieniem art. 21a ust. 6 tej ustawy została wydana przez organ I instancji decyzja administracyjna, w której Powiatowy Lekarz Weterynarii zakazał produkcji i wywozu produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego i jednocześnie cofnął uprawnienia do produkcji na rynek Federacji [...]. W ocenie organu II instancji wymagania wynikające z przepisów kraju trzeciego stają się obowiązujące dla podmiotu, który składając wniosek o nadanie uprawnień na wywóz swoich produktów do tego kraju, stał się odpowiedzialny za ich spełnianie. Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez [....]. Skarżąca Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie: a/ przepisu prawa materialnego art. 2 Konstytucji RP poprzez nałożenie na spółkę obowiązków sporządzenia harmonogramu badań i wykonanie kosztownych badań w zakresie umożliwiającym eksport ryb żywych do Federacji [...], podczas gdy taki eksport nie jest prowadzony; b/ przepisu prawa procesowego - art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego wobec podejmowania czynności przez organ administracji niemających umocowania w obowiązujących przepisach prawa; c/ przepisu prawa materialnego, mianowicie art. 54 Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobro stanu zwierząt z dnia 2004-04-29 (Dz.Urz.UE.L 2004 Nr 165, str. 1) poprzez jego zastosowanie, podczas, gdy nie można stwierdzić niezgodności w działalności spółki z obowiązującym prawem w zakresie eksportu żywych ryb do Federacji [...] skoro żaden przepis obowiązujący na terytorium RP nie zobowiązuje hodowcy ryb do opracowania harmonogramu badań i ich przeprowadzania, jako przesłanka uzyskania uprawnienia do wwozu ryb na terytorium Federacji [...] oraz obowiązek taki nie wynika z wymagań weterynaryjnych Federacji [...]; d/ przepisy prawa materialnego mianowicie art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 1.02.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463) poprzez jego zastosowanie podczas, gdy nie można stwierdzić niezgodności w działalności spółki z obowiązującym prawem w zakresie eksportu żywych ryb do Federacji [...] skoro żaden przepis obowiązujący na terytorium RP nie zobowiązuje hodowcy ryb do opracowania harmonogramu badań i ich przeprowadzania, jako przesłanka uzyskania uprawnienia do wwozu ryb na terytorium Federacji [...] oraz obowiązek taki nie wynika z wymagań weterynaryjnych Federacji [...]; e/ przepisu prawa materialnego, mianowicie art. 23 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego poprzez jego zastosowanie podczas, gdy spółka [....] nie naruszyła jakichkolwiek wymogów określonych przez Federację [...] w zakresie produkcji ryb; f/ przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 107 §1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez pominięcie w uzasadnieniu decyzji stanowiska organu co do tezy skarżącego, iż nakładanie na producenta obowiązku sporządzania harmonogramu badań oraz wymóg ich okresowego wykonania zgodnie z założonym harmonogramem, nie ma umocowania w przepisach prawa oraz wymogach weterynaryjnych określonych przez Federację [...]; i wniosła o uwzględnienie skargi w całości i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Uzasadniając skargę skarżąca Spółka stwierdziła, że faktem bezspornym w sprawie jest to, iż spółka [....] nie prowadzi handlu z Federacją [...] . Całkowicie niezrozumiałe jest narzucanie w decyzji konieczności wykonywania kosztownych badań (w sumie kilkanaście tysięcy złotych), aby nie stracić uprawnienia do eksportu ryb żywych do Federacji [...], w sytuacji, kiedy Spółka takiego eksportu aktualnie nie prowadzi, choć nie wyklucza, iż wywóz taki będzie realizowała w przyszłości. Zdaniem Spółki, takie stwierdzenie narusza art. 2 Konstytucji RP, bowiem nakazuje przedsiębiorcy podejmowanie działań, ponoszenie w konsekwencji znacznych kosztów, których celem jest prowadzenie czynności, których przedsiębiorca nie zamierza aktualnie wykonywać. Co istotne, sporządzanie harmonogramu badań i ich realizowanie nie wynika z jakichkolwiek aktów prawa, w tym warunków określonych przez stronę rosyjską (o czym poniżej). Takie działania są narzucane producentowi przez organy administracji rządowej Inspekcji Weterynaryjnej. W ocenie Spółki, podkreślenia wymaga fakt, iż ustawa o produktach pochodzenia zwierzęcego (na którą również powołuje się organ II instancji) w art. 21 oraz art. 23 umożliwia organom inspekcji weterynaryjnej badanie, czy zakład spełnia wymagania państwa trzeciego. Przepis odwołuje się literalnie do pojęcia: "wymagania określone przez państwo trzecie". W tym przypadku, wymagania te zostały określone w dokumencie "Wymogi higieniczne w zakresie bezpieczeństwa i wartości odżywczej produktów spożywczych SanPiN 2.3.2.1078-01", zatwierdzone przez Głównego Państwowego Lekarza Weterynarii Federacji [...]. Po pierwsze należy podkreślić, iż dokument ten nie jest aktem prawa obowiązującym na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Po drugie i co ważniejsze, żaden zapis tego aktu nie wprowadza obowiązku sporządzenia harmonogramu badań i wykonania badań zgodnie z takim harmonogramem. Do takich zaś działań skarżącą Spółkę zobowiązał Powiatowy Inspektor Weterynarii. W pkt 2.23. do 2.26 ww. aktu określono zasady dokonywania badań jednak nie oznaczono ich częstotliwości. Z treści dokumentu wynika, iż istotne jest, aby badania dotyczyły każdego wskaźnika bezpieczeństwa określonego w tym akcie. Narzucanie częstotliwości badań przez stronę polską w oparciu o harmonogramy jest samowolnym, niemającym umocowania w obowiązujących przepisach działaniem Inspekcji, z którym Spółka nie może się zgodzić. Zdaniem skarżącej, nie bez znaczenia w tym kontekście jest stwierdzenie, iż przeprowadzona w Spółce kontrola miała na celu ustalenie czy podmiot spełnia wymagania weterynaryjne zawarte w Wytycznych dla podmiotów sektora rybnego dotyczących zapewnienia zgodności z Przepisami i Normami Sanitarno -Epidemiologicznymi SanPin 2.3.2.1078-01, wydanych przez Głównego Lekarza Weterynarii i opublikowanych na stronie internetowej Ul W, zwanych "Wymaganiami higienicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa i wartości odżywczej produktów żywnościowych". Oznacza to, iż kontrola miała zweryfikować zakład prowadzony przez spółkę pod kontem realizacji wymagań określonych w dokumencie SanPiN 2.3.2.1078-01. A jak wskazano, dokument ten nie wymaga sporządzania harmonogramu badań, czy też badań okresowych, a jedynie wymaga, aby partia ryb przed wwozem była poddana odpowiednim badaniom. W tej sytuacji, w ocenie skarżącej, trudno uznać za zgodne z prawem zastosowanie przez organ I instancji art. 23 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego, bowiem spółka nie naruszyła jakichkolwiek wymagań weterynaryjnych państwa trzeciego - Federacji [...]. Organ nie stwierdził także, iż produkty pochodzenia zwierzęcego (ryby) wprowadzane na rynek przez Spółkę nie zachowują jakichkolwiek norm określonych wymaganiami ww. państwa trzeciego, a jedynie, iż Spółka nie sporządziła harmonogramu badań zgodnie z wymogami Inspekcji (wymogami niemającymi swego umocowania w prawie) i ich nie zrealizowała. W ocenie Spółki, istotą odwołania, a aktualnie skargi, nie był fakt, iż nie prowadzi ona aktualnie wywozu ryb do Federacji [...], na czym się skupia organ II instancji w uzasadnieniu decyzji, ale fakt, iż organy Inspekcji narzucają na producentów obowiązki, które nie maja umocowania w obowiązujących przepisach, ani w wymaganiach weterynaryjnych państwa trzeciego - w tym przypadku Federacji [...]. Co do tego argumentu organ II instancji w ogóle w uzasadnieniu decyzji się nie wypowiedział. Zastosowanie instrumentów określonych w art. 54 rozporządzenie 882/2004 jest możliwe, zgodnie z brzmieniem tego przepisu, w sytuacji, gdy inspekcja stwierdzi niezgodności obowiązującego stanu z warunkami sanitarnymi określonymi w przepisach prawa. W przedmiotowym przypadku przepis ten nie ma zastosowania. Miałby zastosowanie jedynie w sytuacji, gdyby Spółka prowadziła lub zamierzała prowadzić eksport ryb żywych do Federacji [...] bez koniecznych badań. Spółka nie wykluczyła, iż będzie wysyłać na eksport do Federacji [...] w przyszłości produkowane ryby. W takiej sytuacji zamierza dokonać badań na wszystkich polach bezpieczeństwa wymaganych przez stronę [...]. Podobnie, zdaniem skarżącej, nie można uznać, iż podstawą wydania zaskarżonej decyzji jest art. 17 ust. 1 rozporządzenia 178/2002. Zgodnie z tym przepisem: "Podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów." Żaden przepis prawa krajowego lub wiążących Rzeczpospolitą Polską przepisów prawa międzynarodowego nie wymaga, aby hodowcy ryb zamierzający dokonać wwozu ryb na teren federacji rosyjskiej dokonywali opracowania harmonogramu badań ryb i dokonywania tych badań w sytuacji podejmowania działań zmierzających do wwozu ryb na terytorium Federacji [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Lekarz Weterynarii wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ dodał, że skarżąca zarzuca organowi II instancji, iż naruszył przepis prawa materialnego art. 2 Konstytucji RP, poprzez nałożenie na Spółkę obowiązków sporządzania harmonogramu badań i wykonania kosztownych badań w zakresie umożliwiającym eksport ryb żywych do Federacji [...], podczas gdy taki eksport nie jest prowadzony. Należy zwrócić uwagę, że wniosek o nadanie określonych uprawnień składany jest przez stronę dobrowolnie. Zatem konieczność ponoszenia przez przedsiębiorcę kosztów związanych z pobieraniem próbek do badań na zgodność z wymaganiami kraju trzeciego, powinna zostać wzięta pod uwagę podczas składania przez stronę do Powiatowego Lekarza Weterynarii wniosku o nadanie uprawnień do wywozu ryb żywych na rynek Federacji [...]. Organ podkreślił, że podmiot posiadał już sporządzony przez siebie harmonogram pobierania próbek do badań. Jednak badania nie były wykonywane przez stronę zgodnie z planem. Częstotliwość pobierania próbek do badania w poszczególnych kierunkach nie jest określona w żadnym z obowiązujących aktów prawa polskiego, ani też prawa rosyjskiego. Przedsiębiorca sam decyduje z jaką częstotliwością takie badania będzie wykonywał i na tej podstawie uzyskuje uprawnienia do wywozu swoich produktów na rynek państwa trzeciego. Natomiast konieczność pobierania do badań próbek wynika ze specyficznych wymagań danego kraju i obowiązku jaki ciąży na przedsiębiorstwie posiadającym uprawnienia do wywozu swoich produktów na rynek państwa trzeciego spełniania tych wymagań. Przepisy i Normy Sanitarno -Epidemiologiczne SanPin 2.3.2.1078-01 istotnie nie są przepisami prawa polskiego, nawet nie są przepisami prawa unijnego, lecz są specyficznymi wymaganiami Federacji [...], które przedsiębiorstwo posiadające uprawnienia do wywozu swoich produktów na rynek tego kraju, zobowiązane jest spełniać. Organ Inspekcji Weterynaryjnej I instancji może jedynie kontrolować czy próbki do badania pobierane są zgodnie z założeniami własnymi podmiotu. Założenia własne przedsiębiorcy muszą być przez niego realizowane. W przypadku nie realizowania tego planu organ I instancji stwierdza niespełnianie wymagań kraju trzeciego. Spółka nie wykazała w żaden sposób, że te specyficzne wymagania spełnia. Potwierdzeniem spełniania wymagań jest w szczególności wykazanie w trakcie badania produktów ich zgodności z przepisami i wymaganiami kraju trzeciego. Wymagane badania są badaniami monitoringowymi, nie przeprowadzanymi jedynie na konkretnych partiach towaru, lecz mającymi, między innymi, na celu wykazanie braku pozostałości metali ciężkich w środowisku bytowania wszystkich ryb żywych wywożonych do Federacji [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego, jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.). Z dniem 1.05.2004 r. prawo wspólnotowe stało się w Polsce częścią krajowego porządku prawnego i stosowane być musi zgodnie z zasadami bezpośredniego skutku, pierwszeństwa i efektywności, a jego regulacje mają pierwszeństwo przed normami krajowymi. Przepisy rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady mają zastosowanie bezpośrednie. Bezsprzecznie w niniejszej sprawie mają także zastosowanie przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz.127 ze zm.). Przepisy tego aktu określają właściwość organów w zakresie higieny i kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego, określonych w przepisach: a) rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 853/2004", oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, b) rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 206), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 854/2004", oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, 2) wymagania, jakie powinny spełniać produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek, 3) wymagania, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego i przez te produkty w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, w tym wymagania, jakie powinny być spełnione przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny, 4) sposób przeprowadzania urzędowych kontroli w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 854/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia - z uwzględnieniem zasad, obowiązków i wymagań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 1.02.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463), zwanym dalej "rozporządzeniem nr 178/2002", i rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.Urz.UEL139 z 30.04.2004, str. 1), zwanym dalej "rozporządzeniem nr 852/2004"(art.1ust.1), a także określają właściwość organów Inspekcji Weterynaryjnej w zakresie: 1) urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego, określonych w przepisach rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz.UEL165 z 30.04.2004, str. 1), zwanego dalej "rozporządzeniem nr882/2004",oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, nieuregulowanym w przepisach o bezpieczeństwie żywności i żywienia; 2) nadzoru nad przestrzeganiem przez podmioty przepisów rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz. Urz. WE L 204 z 11.08.2000, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 30, str. 248), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1760/2000", w zakresie obowiązkowego etykietowania wołowiny (art.1 ust. 2). Zgodnie z art.7 ust.1 wymienionej powyżej ustawy, powiatowy lekarz weterynarii albo urzędowy lekarz weterynarii z upoważnienia powiatowego lekarza weterynarii wydają decyzje administracyjne lub wykonują czynności w celu realizacji zadań wynikających z przepisów rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia nr 854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004 lub z przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń. W świetle powyższego, zdaniem składu sądu orzekającego w niniejszej sprawie, organy miały prawo do zastosowania wymienionych przepisów również w odniesieniu do [...]. Na podstawie art. 12 rozporządzenia 178/2002 żywność i pasze wywożone ze Wspólnoty lub ponownie wywożone ze Wspólnoty w celu wprowadzenia na rynek w państwie trzecim powinny być zgodne z wymogami prawa żywnościowego, chyba że władze kraju przywozu postanowiły inaczej lub przepisy ustawowe, wykonawcze, normy, kodeksy praktyk oraz inne procedury prawne i administracyjne obowiązujące w kraju przywozu stanowią inaczej. W innych okolicznościach, z wyjątkiem przypadku, gdy żywność jest szkodliwa dla zdrowia lub pasza jest niebezpieczna, żywność i pasze mogą być wywożone lub ponownie wywożone tylko wówczas, jeżeli właściwe władze w kraju przeznaczenia wyrażą na to jednoznaczną zgodę, po otrzymaniu pełnych informacji o okolicznościach i przyczynach, dla których żywność lub pasze nie mogą być wprowadzone na rynek we Wspólnocie. Jeżeli znajdują zastosowanie postanowienia umowy dwustronnej zawartej przez Wspólnotę lub jedno z Państw Członkowskich i państwo trzecie, żywność i pasze wywożone ze Wspólnoty lub z danego Państwa Członkowskiego do państwa trzeciego muszą być zgodne z wymienionymi postanowieniami. Podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Państwa członkowskie wprowadzają w życie prawo żywnościowe oraz monitorują i kontrolują przestrzeganie przez podmioty działające na rynku spożywczym i pasz odpowiednich wymogów prawa żywnościowego na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji. W tym celu Państwa Członkowskie zachowują system oficjalnych kontroli i innych działań stosownych do okoliczności, z uwzględnieniem informowania opinii publicznej o bezpieczeństwie i ryzyku związanym z żywnością i paszami, nadzorem nad bezpieczeństwem żywności i pasz oraz innych działaniach monitorujących, obejmujących wszystkie etapy produkcji, przetwarzania i dystrybucji. Państwa Członkowskie ustanawiają również zasady dotyczące środków i kar mających zastosowanie w przypadku naruszenia prawa żywnościowego i paszowego. Ustanowione środki i kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające (art.17 rozporządzenia nr 178/2002 ). Rozporządzenie nr 882/2004 określa zasady kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt. Zdaniem sądu, organy inspekcji weterynaryjnej w sposób prawidłowy ustaliły, że fakt zatwierdzenia [...] do prowadzenia produkcji żywych ryb konsumpcyjnych na rynek Federacji [...] nakłada na Spółkę obowiązek ustalenia harmonogramu badań kontrolnych i przeprowadzania tych badań zgodnie z przyjętym harmonogramem. Badania te winny być przeprowadzane w zakresie wynikającym z "Przepisów i normatywów sanitarno-epidemiologicznych SanPiN 2.3.2.1078-01" opublikowanych na stronie internetowej Głównego Lekarza Weterynarii, tj. zgodnie z uzgodnieniami pomiędzy stronami umowy dwustronnej. Badania te należy przeprowadzać w zakresie wynikającym ww. Przepisów i normatywów sanitarno-epidemiologicznych i niezależnie od tego, czy w danym momencie jest realizowany wywóz ryb żywych do Federacji [...]. Obowiązek taki wynika wprost z art.17 rozporządzenia 178/2002, który jednoznacznie wskazuje na obowiązek przestrzegania wymogów prawa żywnościowego na każdym etapie produkcji, przetwarzania i dystrybucji, a także kontrolowania przestrzegania tych wymogów. W niniejszej sprawie nie kwestionowane przez skarżącą jest to ustalenie organu, że nie przeprowadzała badań wymaganych przez Federację [...] na każdym etapie produkcji. Skarżąca uważa jednak, że skoro w danym momencie nie wywozi ryb żywych do tego kraju nie ma obowiązku wykonywania tych badań, a organy inspekcji weterynaryjnej bezpodstawnie narzucają na producentów obowiązki nie wynikające z przepisów prawa. Należy dodać, że Wspólnota Europejska wybrała wysoki poziom ochrony zdrowia, odpowiedni dla rozwoju prawa żywnościowego, który jest przez nią stosowany w niedyskryminacyjny sposób, bez znaczenia czy dokonuje handlu żywnością lub paszami na rynkach wewnętrznych czy w skali międzynarodowej. W celu zapewnienia bezpieczeństwa żywności, konieczne jest uwzględnienie wszystkich aspektów łańcucha produkcji żywności począwszy od produkcji podstawowej i produkcji pasz, aż do sprzedaży lub dostawy żywności do konsumenta, ponieważ każdy element może mieć potencjalny wpływ na bezpieczeństwo żywności( rozporządzenie 178/2002). Zdaniem sądu, obowiązki nałożone przez przepisy prawa wspólnotowego dotyczą wszystkich podmiotów działających na rynkach krajowych, zaś w przypadku, gdy chodzi o realizację umów z państwami nie należącymi do Wspólnoty, decydujące znaczenie mają porozumienia dwustronne. W Spółce kontrole przeprowadzono w dniach [...] r. W wyniku tych kontroli stwierdzono, że Spółka nie realizuje badań, nawet ustalonych własnym harmonogramem. Kolejna kontrola przeprowadzona [...] r. potwierdziła, że badania te nadal nie są wykonywane. Zgodnie z art.23 ust.1 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego w takim przypadku, w zależności od stopnia uchybienia, powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję, w której: 1) nakazuje usunięcie uchybień lub 2) zakazuje produkcji na rynek państwa trzeciego niektórych rodzajów produktów pochodzenia zwierzęcego, lub 3) zakazuje wprowadzania partii produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego, lub 4) zakazuje produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego. Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1 pkt 4, może cofnąć uprawnienia do produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa trzeciego (art. 23 ust. 3 ww. ustawy). W ocenie sądu, prawidłowo organy uznały, że skarżąca Spółka nie wykonując badań, nie spełnia wymagań określonych przez państwo trzecie. Zastosowanie art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego dało również organowi możliwość zastosowania art. 23 ust. 3. Stopień stwierdzonego uchybienia, z uwagi na długotrwałość niedokonywania wymaganych badań, był tak duży, że uzasadniał równoczesne cofnięcie uprawnień do produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek Federacji [...]. Podnoszone w skardze zarzuty, zdaniem sądu, są nieuzasadnione w świetle przytoczonych powyżej przepisów prawa i nie zasługują na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.