II SA/Sz 236/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa, Sędziowie Sędzia NSA Iwona Tomaszewska /spr./, Sędzia WSA Barbara Gebel, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: I. Otworzyć zamkniętą rozprawę na nowo, II. Na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zawiesić postępowanie w sprawie. Skarżący R. S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego. W skardze zakwestionował między innymi zgodność z Konstytucją przepisu art. 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 i 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71 poz. 734 ze zm.) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszakowych (Dz.U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Podstawą zawieszenia postępowania sądowego w niniejszej sprawie jest przepis art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym – Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu: jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że kwestionowane skargą rozstrzygnięcie stanowi konsekwencję wydania na podstawie art. 9 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych rozporządzenia wykonawczego, które w § 3 ust.2 ograniczyło w stosunku do poprzednio obowiązującego aktu wykonawczego równowartość kilowatogodzin stanowiących podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału, gdy lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację ciepłej wody. Powyższa kwestia była przedmiotem analizy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w innych sprawach rozstrzyganych ze skarg tego samego skarżącego. W jednej z tych spraw, Sąd wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o następującej treści: "Czy art. 9 ust 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 724 z późn. zm.) jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w takim zakresie w jakim upoważnia Radę Ministrów do określenia sposobu ustalania wysokości ryczałtu na zakup opału i maksymalnej wysokości ryczałtu na zakup opału dla gospodarstw domowych, których lokale mieszkalne nie są wyposażone w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody oraz gazu przewodowego, stanowiącego część dodatku mieszkaniowego?" (Sygn. akt II SA/Sz 345/07). Sprawa w Trybunale Konstytucyjnym otrzymała sygnaturę P 81/08 i dotychczas nie została rozstrzygnięta. Równoległe wyroki wydawane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny , w sprawie dodatku mieszkaniowego przyznawanego na rzecz R. S. były również przedmiotem kontroli kasacyjnej. W sprawie o sygnaturze I OSK 1060/08, Naczelny Swąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 marca 2009r. oddalił skargę, natomiast w sprawie o sygnaturze I OSK 1192/07 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 lipca 2009r. uchylił zaskarżony wyrok w pkt I oraz zaskarżoną decyzję, stojąc na stanowisku, że uznanie przez Trybunał Konstytucyjny za sprzeczny z Konstytucją przepisu art. 9 ust.1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, zawierającego delegację do wydania rozporządzenia powoduje, iż także wydany na jego podstawie akt wykonawczy dotknięty jest tą samą wadą i jego przepisy nie mogą stanowić podstawy do wydania decyzji. W sytuacji niejednolitego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach dodatku mieszkaniowego tego samego skarżącego i tego samego zagadnienia prawnego, przy jednoczesnej zawisłości pytania prawnego przed Trybunałem Konstytucyjnym, w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę istnieją racjonalne powody do zawieszenia postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia problematyki konstytucyjności przepisu art. 9 ust.1 pkt 2 i ust.2 pkt 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych przez Trybunał Konstytucyjny, gdyż będzie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.