II SA/Sz 236/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: ustanowić skarżącemu adwokata. R. S. w dniu [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. W dniu [...], na rozprawie, R. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący oświadczył, że mieszka sam w mieszkaniu o pow. 22,74 m2 , wynajmowanym od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S., które wymaga remontu. Skarżący posiada 1/6 udziału we współwłasności nieruchomości rolnej o pow. 1,03 ha, z której nie uzyskuje żadnych dochodów, a źródłem Jego utrzymania jest emerytura wojskowa w kwocie 1000,84 zł brutto miesięcznie i dodatek mieszkaniowy. R. S. nie posiada oszczędności, czy też przedmiotów wartościowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest dodatek mieszkaniowy. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), P.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Jednocześnie stosownie do treści przepisu art. 262 ww. ustawy przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z treści powołanego wyżej przepisu wynika zatem, że strony korzystające z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych mogą złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego. W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Ocena sytuacji majątkowej wnioskodawcy pozwala uznać, iż znajduje się on w sytuacji uzasadniającej ustanowienie adwokata w sprawie, bowiem nie jest on w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.