II SA/Sz 237/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać L. T. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę L.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W dniu [...] r. skarżący – zwolniony od kosztów sądowych z mocy ustawy - złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym (uzupełniony w dniu [...] r. przez złożenie wniosku na urzędowym formularzu), obejmującym ustanowienie adwokata w celu złożenia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego wyroku. Wnioskodawca oświadczył w nim, że jest w trudnej sytuacji finansowej i nie stać go na wynajęcie adwokata, a ponadto prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i nie posiada żadnego majątku. Skarżący uzyskuje dochód miesięczny brutto z tytułu renty w wysokości [...] zł i ponosi wydatki związane z utrzymaniem mieszkania oraz na leki w wysokości [...] zł miesięcznie, w tym za światło – [...] zł, czynsz – [...] zł, gaz – [...] zł, telewizję [...] zł oraz leki – [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Sąd dokonał oceny sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego na podstawie informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz na podstawie informacji wynikających z przedłożonych do sprawy dokumentów. Skarżący podał we wniosku, że jego sytuacja finansowa nie pozwala na odpłatne skorzystanie z usług profesjonalnego pełnomocnika. Jedynym dochodem skarżącego jest renta w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Dodatkowo skarżący oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie i nie posiada mieszkania, ani żadnych zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Z okoliczności sprawy wynika ponadto, że skarżący jest osoba samotną i schorowaną. Należy zauważyć, że prawo pomocy jest ze swej natury instytucją wyjątkową, stosowaną tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Może być więc stosowane jedynie w przypadku osób rzeczywiście ubogich, dla których uiszczenie kosztów sądowych oznaczałoby konieczność drastycznego uszczuplenia środków przeznaczonych na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Analiza przedstawionej przez skarżącego sytuacji majątkowej i rodzinnej, w jakiej się znajduje prowadzi do wniosku, że jest ona trudna i nie pozwala na poniesienie przez niego kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wobec powyższego, na podstawie przepisu art. 245 § 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.