II SA/Sz 238/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. A. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. P. A. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. orzekającą o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 6 grudnia 2017 r. Jednocześnie skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 marca 2018 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez wypełnienie wniosku na urzędowym formularzu. W piśmie z dnia 16 marca 2018 r., skarżący wycofał swoją skargę. Wskazał, że w dniu 7 kwietnia 2018 r. ustaną "restrykcje" powyższej decyzji, a jakikolwiek wyrok zapadły w sprawie nie wywoła zmiany stanu faktycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie skarżący cofnął swoją skargę na opisaną powyżej decyzję. Dokonana przez skarżącego czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania, że jest ona niedopuszczalna. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie. W zaistniałej sytuacji Sąd odstąpił od badania wniosku skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.