II SA/Sz 24/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Włodarczak - Siuda po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. i W. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem M. i W. B. pismem z [...] złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] Sąd zwolnił skarżących od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowił adwokata. Nieprawomocnym wyrokiem z dnia 4 czerwca 2008 r. Sąd oddalił skargę. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżących - adwokat J. L. G. na Jej wniosek w dniu 23 czerwca 2008 r. W dniu 1 lipca 2008 r. pełnomocnik skarżących złożył sporządzoną w dniu 30 czerwca 2008 r. opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego wyroku Sądu z dnia 4 czerwca 2008 r. M. i W. B. pismem z dnia 4 lipca 2008 r. (uzupełnionym następnie pismem z dnia 24 lipca 2008 r.) wnieśli o ustanowienie "adwokata z urzędu do sporządzenia skargi kasacyjnej na orzeczenie wyroku WSA z dnia 4 czerwca 2008 r." oraz "o zwolnienie z opłaty sądowej od skargi kasacyjnej". Pismem z dnia 30 lipca 2008 r. Sąd poinformował skarżących między innymi, że wyznaczenie adwokata z urzędu i podjęcie przez niego czynności stanowi wykonanie wydanego w danej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W powyższej sytuacji strona nie może się zatem skutecznie domagać wyznaczenia kolejnego adwokata z urzędu, bowiem przyznane jej prawo pomocy zostało skonsumowane. W odpowiedzi na wyżej wskazane pismo Sądu M. i W. B. w dniu 4 sierpnia 2008 r. oświadczyli, iż domagają się, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał stosowne postanowienie i rozpatrzył złożone przez skarżących wnioski z dnia 4 i z dnia 24 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Jednocześnie prawo pomocy przyznane przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że postanowieniem z dnia 12 lutego 2008 r. Sąd – na wniosek skarżących - przyznał M. i W. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie adwokata. W wykonaniu powyższego postanowienia Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył konkretnego pełnomocnika w osobie adwokat J. L. G., a skarżący pismem z dnia 5 kwietnia 2008 r. udzielili pełnomocnictwa do reprezentowania ich w sprawie. W świetle powyższego przyznanie skarżącym prawa pomocy po raz kolejny w sytuacji, gdy korzystają oni już z tego prawa na podstawie postanowienia Sądu z dnia 12 lutego 2008 r. jest bezprzedmiotowe. Wyznaczenie adwokata z urzędu przez Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej i podjęcie przez niego czynności stanowi wykonanie wydanego w sprawie postanowienia o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Dlatego strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego adwokata z urzędu, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało skonsumowane. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 64 § 1 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 należało postanowić jak na wstępie.