II SA/Sz 240/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 października 2014 r. sprawy ze skargi O. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej O. G. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta po rozpatrzeniu wniosku A. i D. C. z dnia [...], decyzją z dnia [...], znak [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę i rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego w zabudowie szeregowej wraz z wewnętrznymi instalacjami sanitarnymi i elektrycznymi przy ul. [...], na dz. nr [...], obręb [...] w [...], gm. [...]. Od decyzji tej odwołała się strona postępowania O.G., właścicielka sąsiedniej nieruchomości przy ul. [...] w [...] (dz. nr [...]). W odwołaniu podniosła, że nie wyraża zgody na takie usytuowanie i rozbudowę budynku sąsiedniego w zabudowie segmentowej, nie wyraża zgody na rozbudowę w granicy działki, jak również przy granicy działki. Wskazała, że inwestor posiada dwie działki [...] leżące obok siebie i może rozbudowywać się tak, by nie szkodzić jej nieruchomości i nie pogarszać jej warunków mieszkaniowych. Podwyższenie i zmiana formy i kształtu dachu z kąta 45° na kąt 25°, naruszy wspólną więźbę dachową, rynny, blacharkę, komin i pokrycie dachowe. O.G. podniosła, że nie wyraża zgody na dobudowę i nadbudowę wymagającą ingerencji w ścianę wspólną – nośną, łączącą segment oraz we wspólne fundamenty. Jej zdaniem, inwestor zamierza stworzyć na działce [...] hotel na więcej miejsc noclegowych niż 50, a w planie zagospodarowania przestrzennego dopuszcza się małe hotele do 25 miejsc noclegowych. Podkreśliła, że postawienie takiej budowli przy granicy z jej bardzo wąską działką o szerokości około 8,20 m, spowoduje uciążliwość funkcji mieszkaniowej dla niej i jej domowników pod każdym względem. Ponadto podniosła, że na dz. nr [...], przy granicy z jej działką, zbudowano plac zabaw dla dzieci wczasowych, krzyki i szum przez całe lato na tak małych działkach są nie do zniesienia. Dodała, że okna od pomieszczeń jej domu będą zacienione i jakikolwiek widok z okien to tylko mury, taka rozbudowa niekorzystnie wpłynie na skarżącą jej zdrowie i całą jej nieruchomość, obniży przydatność użytkowania, a jej działka straci dodatkowe walory. Ponadto O.G. stwierdziła, że sąsiad z projektantem tworzą architekturę zupełnie inną, niezgodną z pozostałą częścią całego budynku, zmiana dachu będzie powodować ponadnormatywne gromadzenie i zaleganie śniegu w niszy, co będzie niekorzystne dla jej budowli. Odwołująca się zauważyła, że stwierdzenie projektanta, że projekt rozbudowy nie ingeruje w części wspólne budynku: fundament, ścianę, dach, strop, komin nie jest prawdziwe, gdyż doklejenie się do ściany nośnej ingeruje zarówno w ścianę nośną oraz fundament, a naprężenia przechodzą dalej, poza tym zmiana stropów z drewnianych na betonowe też obciąża fundamenty i narusza stateczność budynku. Ponadto postawienie ściany pionowej 5 m spowoduje, że będzie gromadził się śnieg w wielkich ilościach na jej części dachu. Zarzuciła również, że od ulicy [...] inwestor zmienia lukarnę z małej o szerokości ok. 1 m na 6 m, z dwoma balkonami półkolistymi, które będą występowały poza dopuszczalną linię zabudowy, co jej zdaniem jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. O.G. wskazała, że z tak występującego balkonu sąsiedzi będą zaglądali w jej okna, będzie naruszona jej prywatność i będzie stwarzało to uciążliwe warunki mieszkaniowe. W swoim odwołaniu odniosła się także do zapisów miejscowego planu, obowiązującego na tym terenie (pkt 5), dotyczącego zachowania charakteru i form istniejących budynków, a także zastosowanych materiałów, wskazała na zmiany od strony zachodniej budynku, tj. zmiany kąta nachylenia dachu z 45° na 25° i pokrycia dachu blachą, budowę balkonów i zewnętrznych schodów w formie rampy łączącej oba budynki na dz. nr [...]. Podniosła kwestię interpretacji Burmistrza dotyczącą zapisów § 21 pkt 2 planu miejscowego, tj. zalecenia kształtowania zabudowy, oraz kwestię miejsc parkingowych – jej zdaniem, przedmiotowa rozbudowa naruszy jej prawo własności, zaciemni pokoje, ograniczy intymność i anonimowość, zakłóci spokój i uniemożliwi odpoczynek w domu, obniży jakość i poziom życia, pod każdym względem pogorszy warunki mieszkaniowe, a nieruchomość straci na wartości. Skarżąca nawiązała do Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sygn. akt II SA/Sz 539/12, z dnia 3 października 2012 r. i wniosła o uchylenie przedmiotowej decyzji Starosty. Wojewoda decyzją z dnia [...], nr [...], po rozpatrzeniu odwołania O.G., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A.C. i D.C. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych. W uzasadnieniu tej decyzji, Wojewoda stwierdził, że w toku prowadzonego postępowania odwoławczego, po przeanalizowaniu projektu budowlanego i mając na względzie zarzuty podniesione w odwołaniu, wystąpił do inwestorów, na podstawie art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego, zwanego dalej "K.p.a.", o przedłożenie: analizy nasłonecznienia i przesłaniania wykonanej zgodnie z § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz projektu zagospodarowania terenu opracowanego na aktualnej mapie służącej do celów projektowych w myśl § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (Dz. U. z 2012 r. poz. 462 ze zm.). W dniu [...] projektant uzupełnił dokumentację projektową o: kartę rejestracyjną informatycznej kopii mapy (wtórnika) dla działek nr [...]przy ul. [...], gm. [...], aktualną na dzień [...] oraz o analizę wpływu przedmiotowej rozbudowy na sąsiedni budynek pod kątem § 13 i § 60 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Następnie organ stwierdził, że przedmiotowa inwestycja znajduje się na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - uchwała nr XV/159/03 Rady Miejskiej w Trzebiatowie z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie zmiany "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Mrzeżyno", zwanym dalej "m.p.z.p.", w jednostce elementarnej OM.25. Z zapisów ogólnych planu - § 24 wynika, że tereny oznaczone symbolem OM to tereny ogólnie mieszkaniowe. Przedmiotowy teren nie jest wpisany do rejestru zabytków i nie podlega ochronie konserwatorskiej. Z projektu budowlanego wynika, że zakłada on rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego poprzez przesunięcie ściany elewacji zachodniej o 290cm powodujące powiększenie powierzchni budynku mieszkalnego o 23,4m2, budowę nowego wejścia na I piętro po stalowej galerii oraz nowy kształt dachu od strony wschodniej na dz. nr [...]. Zaprojektowano nowy układ pomieszczeń na poziomie parteru, jak i poddasza. Na piętrze zaprojektowano lukarnę o dachu dwuspadowym, nad parterem zaprojektowano nowy strop. Zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego § 21 pkt 2 wskazują, na następujące ustalenia zasady kształtowania formy architektonicznej zabudowy obiektów nowo projektowanych oraz obiektów istniejących wymagających przebudowy lub modernizacji: "zaleca się stosowanie dachów wysokich, dwuspadowych, symetrycznych, o kącie nachylenia połaci 42° do 45°, krytych dachówką w kolorze czerwonym" - "zalecenie" nie jest obligatoryjne, a jest jedynie rekomendacją w jaki sposób można projektować zabudowę. Kąt nachylenia połaci dachowej od strony ul. [...] w przebudowywanym budynku pozostaje bez zmian, natomiast nachylenie połaci dachowej od strony zachodniej zmniejszono do 25° w celu dostosowania do istniejącego kąta połaci dachowej budynku położonego na dz. nr [...]. Ponadto w rozwiązaniach konstrukcyjnych budynku projektant założył, że pokrycie dachu o konstrukcji nośnej drewnianej wykonane będzie z dachówki ceramicznej lub cementowej. Odnośnie podnoszonej kwestii dotyczącej zalegania śniegu, obciążenia dotyczące konstrukcji dachu oblicza projektant i bierze odpowiedzialność za projekt budowlany, natomiast inwestor zobowiązany jest do należytego użytkowania obiektu budowlanego nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej o czym stanowi art. 5 ustawy Prawo budowlane. W ocenie Wojewody, jak wynika z projektu budowlanego forma architektoniczna została dostosowana do zabudowy zlokalizowanej na dz. nr [...], a zastosowane rozwiązania projektowe nie wpłyną na zabudowę sąsiednią tj. budynek należący do pani O.G. przy ul. [...], co potwierdza załączona do przedmiotowego projektu budowlanego ekspertyza techniczna. Projekt zakłada zdylatowaną ścianę dostawioną bezpośrednio do istniejącej ściany działowej. Szczegóły połączenia ściany budynku na dz. nr [...] z istniejącym dachem budynku na dz. nr [...] oraz posadowienie ściany zostało szczegółowo rozrysowane rys. nr 22 "szczegóły nowoprojektowanej ściany". Jak wskazał projektant załączone obliczenia stwierdzają, że planowana rozbudowa nie będzie mieć wpływu na istniejącą zabudowę - osiadanie istniejącej ławy fundamentowej wynosi 1 mm, zatem spełniony jest warunek, o którym mowa w § 204 ust. 5 i § 206 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ww. § 204 ust. 5 mówi, iż wzniesienie budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego nie może powodować zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników tego obiektu lub obniżenia jego przydatności do użytkowania, § 206 ust. 1 wskazuje, iż w przypadku, o którym mowa w § 204 ust. 5, budowa powinna być poprzedzona ekspertyzą techniczną stanu obiektu istniejącego, stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, uwzględniającą oddziaływania wywołane wzniesieniem nowego budynku. W ekspertyzie technicznej zwrócono uwagę, aby prace dekarskie prowadzić ze szczególną starannością, aby nie uszkodzić istniejącej konstrukcji i struktury istniejącej ściany działowej, a podczas prowadzenia prac, aby zadbać o obróbkę blacharską na połączeniu starej dachówki (ul. [...]) i nowej (ul. [...]). Do ekspertyzy załączono obliczenia, aby jednoznacznie wykazać, że rozbudowa i przebudowa nie będzie miała negatywnego wpływu na ogólny stan budynku, w tym na część budynku przy ul. [...]. Przedmiotowy projekt zakłada w elewacji wschodniej na piętrze zastąpienie okien zestawami balkonowymi. O.G. podniosła, że inwestor zmienia lukarnę z małej o szerokości ok. 1 m na 6 m, z dwoma balkonami półkolistymi, które będą występowały poza dopuszczalną linię zabudowy. Zgodnie z zapisami § 5 m.p.z.p. przez pojęcie obowiązującej linii zabudowy - należy rozumieć linię, zgodnie z którą należy lokalizować zabudowę; wycofanie w głąb działki lub wysunięcie poza tę linię jest niedopuszczalne. Jak wynika z projektu budowlanego zabudowa budynku nie zostanie wysunięta czy cofnięta. Na piętrze mają pojawić się dwa nadwieszone półokrągłe balkony. Z rzutu piętra, rys nr 10A, wynika, że balkony będą wysunięte na 110 cm. Zdaniem Wojewody, obowiązująca linia zabudowy zostanie zachowana, gdyż lico budynku, a więc zabudowy - elewacja wschodnia, nie przekroczy tej linii, balkony nadwieszone będą nad działką inwestora [...]. Odnośnie zarzutu dotyczącego tego, że inwestor zamierza stworzyć hotel na więcej niż 25 miejsc noclegowych, Wojewoda wyjaśnił, że projekt architektoniczny dotyczy przebudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego na dz. nr [...], projektant nie wskazuje, aby miała nastąpić zmiana sposobu użytkowania budynku na pensjonat, czy hotel, a organ administracji budowlanej nie ma prawa podważać rozwiązań projektowych. Ponadto, projektant wykazał spełnienie warunków wynikających z § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wskazując w rysunku dotyczącym analizy wpływu przedmiotowej rozbudowy na sąsiedni budynek, rys. 19A, że w odległości maksymalnej wysokości przesłaniania obiektu przesłanianego nie znajduje się żaden element obiektu rozbudowywanego oraz, że planowana rozbudowa nie ma negatywnego wpływu na istniejącą zabudowę na dz. nr [...] i nie skraca czasu nasłonecznienia w badanym pomieszczeniu. Odwołująca się wskazuje, na uciążliwość projektowanej inwestycji w związku z tym, że na jej działce istnieje budynek gospodarczy długości 8m i szerokości 3m w odległości 1,5 m od granicy działki nr [...], (z mapy załączonej do odwołania wynika, że jest to projektowany drewniany budynek gospodarczy), a dodatkową uciążliwością jest wysoki budynek stołówki znajdujący się na dz. nr [...] "Ośrodka Wczasowego", a przy granicy działki [...] i jej działki rosną wysokie drzewa, co powoduje, że do jej działki nie docierają promienie słoneczne. Organ wskazał, że powyższe kwestie nie są związane z projektem rozbudowy budynku na działce nr [...], a rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - § 13 i § 60 odnoszą się wyłącznie do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, a nie do budynków gospodarczych. Odnosząc się do kwestii zapewnienia miejsc parkingowych, Wojewoda dodał, że z zapisów m.p.z.p. § 7 pkt 1 wynika, że dla wszelkich inwestycji na terenach objętych planem, należy zapewnić w granicach własnej działki odpowiednią, ze względu na funkcję i wielkość obiektu, ilość miejsc postojowych, jednak nie mniejszą niż 2 miejsca postojowe dla samochodów osobowych na 1. mieszkanie. Natomiast pkt 2 § 7 wskazuje, że w przypadku braku możliwości zapewnienia właściwej ilości miejsc parkingowych na własnej działce dopuszcza się realizację miejsc postojowych na parkingach ogólnodostępnych, pod warunkiem uzgodnienia takiej możliwości z Burmistrzem Miasta i Gminy. Inwestor spełnił powyższy zapis przedkładając zgodę Burmistrza z dnia [...] znak [...] o zapewnieniu możliwości korzystania z 4 miejsc postojowych na parkingach ogólnodostępnych w [...]. Wojewoda, zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz.1409 ) inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył: cztery egzemplarze projektu A budowlanego zgodne z zapisami m.p.z.p., oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oraz zaświadczenia projektantów, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualne na dzień opracowania projektu, jak również oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej wynikające z art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane - zatem w związku ze spełnieniem przez inwestora wymagań wynikających z art. 33 i art. 34 ustawy Prawo budowlane, organ nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji - stosownie do art. 35 ust. 4 ww. ustawy Prawo budowlane. Powyższa decyzja została zaskarżona przez O.G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca wniosła o "odrzucenie "Decyzji" w całości. Podniosła zarzuty, jak wcześniej w odwołaniu od decyzji, w szczególności podkreślając fakt, że w sprawie orzekał już sąd administracyjny, który w wyroku zawarł swoją ocenę prawną. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.). W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie sąd już orzekał, wydając wyrok z dnia 3 października 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 539/12 i jakkolwiek badał skargę inwestorów na decyzję Wojewody z dnia [...] uchylającą decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, to badając przesłanki uchylenia decyzji, w uzasadnieniu wyroku, zawarł swoją ocenę prawną i wskazówki co do dalszego postępowania. O tej kwestii Wojewoda Zachodniopomorski zapomniał ponownie rozpatrując sprawę, a dodać należy, że zgodnie z art.153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia." I tak, na stronie 16 uzasadnienia ww. wyroku sąd stwierdził:" Tymczasem, jak wynika to z ustaleń organu drugiej instancji, planowana przebudowa i rozbudowa obejmuje przedłużenie (dobudowę) ściany na granicy z sąsiednią nieruchomością wzwyż na około 5 m oraz o około 3 m wzdłuż, podwyższenia i zmianę formy i kształtu dachu co z kolei może wymagać naruszenia wspólnej więźby dachowej, rynny, wykonania blacharki, komina i pokrycia dachowego. Związane z taką rozbudową roboty budowlane, to nie jest- zdaniem Sądu – wyłącznie kwestia ewentualnego wejścia na teren sąsiedni. W realiach niniejszej sprawy nie chodzi bowiem o dostęp do nieruchomości inwestora od strony nieruchomości sąsiedniej, lecz chodzi o roboty budowlane na ścianie wspólnej łączącej oba segmenty. Wykonanie robót budowlanych na ścianie wspólnej, jak również w obrębie wspólnej więźby dachowej czy komina wymaga zatem zgody na te roboty O.G. będącej właścicielką nieruchomości sąsiedniej, co trafnie wskazał Wojewoda w zaskarżonej decyzji. Już z tego tylko powodu decyzja organu I instancji wydana mimo braku wymaganej zgody O.G. nie mogła zostać uznana za zgodną z ustawą Prawo budowlane". Na stronie 17 wyroku sąd wywiódł: "W szczególności wskazana w zaskarżonej decyzji potrzeba sprawdzenia projektu budowlanego w zakresie zgodności z przepisami o bezpieczeństwie konstrukcji, zwłaszcza w zakresie wymaganym § 206 ust. 1 w związku z § 204 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W ocenie Sądu, z przyczyn wskazanych wyżej nie można zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym w uzupełnieniu skargi, że przedmiotem oceny organu administracji budowlanej powinien być fakt sporządzenia ekspertyzy technicznej a nie jej treść merytoryczna. Uwadze skarżących w tym przypadku uchodzi, że stwierdzony zaskarżoną decyzją brak wykazania w projekcie, że planowana przebudowa i nadbudowa nie naruszy stateczności konstrukcji budynku przyległego stanowiącego własność O.G. oraz brak w projekcie rozwiązań dotyczących ingerencji we wspólną więźbę dachową, we wspólne przykrycie dachu oraz wspólny komin, a w konsekwencji orzeczona konieczność uzupełnienia projektu budowlanego w tym zakresie stanowi konsekwencję przestrzegania przez organ odwoławczy określonej w art. 5 ust. 3 ustawy Prawo budowlane zasady ochrony interesów osób trzecich." W świetle powyższych wskazań zawartych w poprzednio wydanym wyroku, skład sądu orzekający w niniejszym postępowaniu, doszedł do wniosku, że organ odwoławczy – Wojewoda nie dokonał pełnej oceny opracowań projektowych przedłożonych w sprawie pod kątem zagrożeń bezpieczeństwa dla użytkowników budynku na działce [...], obniżenia przydatności tego budynku do użytkowania, a także wymogu ewentualnej zgody właścicielki na prowadzenie prac budowlanych na jej działce ([...]), związanych z wylewką nowego fundamentu pod ścianę dylatacyjną, ze zmianą konstrukcji dachu na budynku inwestora i koniecznością wykonania zabezpieczenia konstrukcji dachu będącego własnością skarżącej, a także z podłączeniem przewodów kominowych. Stwierdzenie w decyzji, że "forma architektoniczna obiektu została dostosowana do zabudowy na działce [...], a zastosowane rozwiązania projektowe nie wpłyną na zabudowę sąsiednią, tj. budynek należący do pani O.G. przy ul. [...], co potwierdza załączona do przedmiotowego projektu budowlanego ekspertyza techniczna", sprawy nie wyjaśnia. Rysunek projektu na karcie 22, wbrew temu co organ stwierdza, nie wyjaśnia kwestii wpływu nowej ławy fundamentowej na starą, na której po części się opiera, nie wyjaśnia też kwestii rozdzielenia obecnego dachu na budynkach 5b i 5c, a niedbała poprawka naniesiona na rysunek oznaczona jako "istniejące pokrycie dachowe" tylko wzbudza dodatkowe wątpliwości sądu, podobnie zresztą jak zawarte w ekspertyzie stwierdzenie, że: "Roboty budowlane należy prowadzić ze szczególną starannością, aby nie uszkodzić istniejącej konstrukcji i struktury istniejącej ściany działowej. Podczas robót dekarskich należy zadbać o obróbkę blacharską: od strony wschodniej na połączeniu starej dachówki (ul. [...]) i nowej (ul. [...]) oraz od strony zachodniej na połączeniu dachówki budynku sąsiedniego(5b) z nowoprojektowaną ścianą ogniową (5c)." Dodać także należy, że żaden z pozostałych rysunków projektu, w ocenie sądu, nie zawiera rozwiązań związanych ze zmianą kształtu i kąta nachylenia połaci dachu na rozbudowywanym budynku, w zetknięciu z budynkiem na działce [...] podczas, gdy w świetle § 12 ust.1 pkt 2 lit.b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U.2008 r. Nr 201, poz.1239), mającego zastosowanie do projektu w związku z § 14 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. (Dz.U.2012.462), część rysunkowa projektu architektoniczno-budowlanego winna zawierać rozwiązania konstrukcyjne obiektu budowlanego i jego powiązania z przyległymi obiektami budowlanymi. Organ winien był więc ocenić całość rozwiązań projektowych pod względem ich kompletności, a także ewentualnego naruszenia prawa własności skarżącej, właśnie w świetle oceny prawnej wyrażonej w wyroku sądu z dnia 3 października 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 539/12, tego zaś nie dokonał. Dodać należy, że charakter zabudowy szeregowej wymusza przy projektowaniu i wznoszeniu oraz rozbudowie budynków szczególną dbałość o uwzględnienie interesów właścicieli sąsiednich nieruchomości (art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409), jak i art. 144 K.c.). Rozpatrując ponownie sprawę organ winien uwzględnić przedstawioną powyżej ocenę sądu, uzupełnić materiał dowodowy, a następnie podjąć rozstrzygnięcie i uzasadnić je zgodnie z regułami obowiązującymi w postępowaniu administracyjnym. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji wyroku zapadło na podstawie art. 152, zaś w pkt III na podstawie art. 200 w zw. z art.205 ww. ustawy.