II SA/Sz 241/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Gminy o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody z dnia [...] r., [...] w sprawie ze skargi Gminy na decyzję Wojewody z dnia [...] r., [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Gmina D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] r., [...] ustalającą na rzecz D. i W. M. odszkodowanie w wysokości [...] zł z tytułu nabycia pod drogi publiczne przez Gminę D., na mocy decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] r. w sprawie podziału działki oznaczonej numerem [...] o powierzchni ogólnej [...] ha, nieruchomości oznaczonych jako działki nr ,[...] o ogólnej powierzchni [...] m², obręb [...] – D., jednostka ewidencyjna [...] , zobowiązując jednocześnie gminę D. do zapłaty odszkodowania jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Dodatkowym pismem skarżąca Gmina wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż natychmiastowe jej wykonanie skutkować będzie trudnymi do odwrócenia konsekwencjami dla Gminy D., ograniczającymi środki pieniężne niezbędne do pokrywania wydatków, które w przypadku jednostki samorządu terytorialnego mają charakter publiczny. Przy czym Gmina zobowiązana jest uwzględniać te wydatki w swoim budżecie i realizować je tylko i wyłącznie wówczas, gdy budżet je przewiduje. Z uwagi na trwające postępowanie odwoławcze w okresie uchwalania budżetu Gminy D. na 2014 r. odszkodowanie przyznane D. i W. M. nie zostało uwzględnione wśród wydatków na 2014 r., co uniemożliwia jego realizację, bez narażenia Wójta Gminy na odpowiedzialność w zakresie dyscypliny finansów publicznych. Natomiast zmiany budżetu Gminy D. na 2014 r. wymagają podjęcia przez Radę Gminy D. uchwały, co wiąże się z koniecznością ograniczenia wydatków publicznych przewidzianych na inne cele. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie. Z treści tego przepisu wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji powołanej normy prawnej wynika również, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, mając na uwadze powyższe rozważania, uznać należy, że wniosek Gminy D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie wykazała ona aby wykonanie decyzji skutkować miało wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Wypłata odszkodowania, jak każde świadczenie finansowe, jest bowiem ze swej istoty czynnością odwracalną i w każdym czasie można dokonać zwrotu wypłaconego odszkodowania. Odnosząc się do podnoszonego przez Gminę ograniczenia wydatków publicznych na inne cele wskazać należy, że dla przesłanki warunkującej ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że "ograniczenie" finansów spowodowane wypłatą odszkodowania ustalonego w zaskarżonej decyzji, będzie dla danego podmiotu tak znaczne, że może zagrozić jego funkcjonowaniu. Nie może również stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu argument, że w roku 2014 w budżecie Gminy D., nie zostały przewidziane środki pieniężne na odszkodowanie. Budżet jest bowiem planem finansowym obejmującym dochody oraz wydatki i w ramach wydatków powinny być w tym planie uwzględnione również ewentualne wydatki z tytułu odszkodowań. Tym bardziej, że postępowanie w przedmiocie odszkodowania toczy się od 2012 r. i Gmina mogła stworzyć na ten cel odpowiednią rezerwę w sowim budżecie. W związku z tym, że skarżąca Gmina nie wykazała spełnienia ustawowej przesłanki, a z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.