II SA/Sz 241/22

PostanowienieWSA w Szczecinie2022-03-17

Skład orzekający: Katarzyna Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustalająca stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustalająca stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, z pewnymi ustawowo określonymi wyjątkami, należą do właściwości sądów powszechnych. Skoro zaskarżona decyzja nie mieści się w tych wyjątkach, skarga podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
A. Spółka z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustalającą jej stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 17 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z o.o. w B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe postanawia: odrzucić skargę. A. Spółka z o.o. w B. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...], mocą której ustalono Spółce stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe w wysokości 2,53 % podstawy jej wymiaru. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Na gruncie niniejszej sprawy przedmiotem skargi jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustalająca stronie skarżącej stopę procentową składki na ubezpieczenia wypadkowe. W myśl art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 423 ze zm. - dalej "u.s.u.s.") Zakład (tj. Zakład Ubezpieczeń Społecznych - dopisek Sądu) wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności: 1) zgłaszania do ubezpieczeń społecznych;1a) ustalania płatnika składek; 2) przebiegu ubezpieczeń; 3) ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek; 3a) ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek;4) ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych; 5) wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Na mocy art. 83 ust. 2 u.s.u.s. od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z art. 4778 § 1 k.p.c. sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych należą do właściwości sądów okręgowych, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów rejonowych. Oznacza to zatem, że co do zasady sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych podlegają właściwości sądów powszechnych. Odstępstwem od tej zasady są wyłącznie sprawy enumeratywnie wymienione w art. 83 ust. 4 u.s.u.s. (tj. decyzje w przedmiocie przyznania lub nie przyznania świadczenia w drodze wyjątku, umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne czy wykreślenia zastawu skarbowego z rejestru), gdyż te z woli ustawodawcy należą do właściwości sądu administracyjnego. Niewątpliwie zaskarżona decyzja jako ustalająca skarżącemu stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe mieści się w zakresie art. 83 ust.1 u.s.u.s. i nie stanowi jednego z wyjątków określonych w art. 83 ust. 4 u.s.u.s. Nie należy więc do katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. Sprawa ta jest bowiem sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych, do rozpoznania której właściwy jest sąd powszechny, o czym skarżąca Spółka została pouczona w treści otrzymanej decyzji. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło