II SA/Sz 243/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zapłaty kosztów za przechowywanie i oszacowanie pojazdu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w stosunku do J. Ł. Uzasadnienie : J. Ł wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r., którą nałożono na M. S. oraz J. Ł. obowiązek zapłaty kwoty [...] zł tytułem kosztów wynikających z przechowywania i oszacowania pojazdu marki O. o nr rejestracyjnym [...] . W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że zapłata orzeczonej kwoty spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Oświadczył, że obecnie nie dysponuje środkami w wysokości określonej w decyzji Starosty, a egzekucja tej kwoty pociągnie za sobą bardzo wysokie koszty, których to nie odzyska nawet w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że stronie grozi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznych szkód materialnych, których skutki będą niemożliwe do odwrócenia. W piśmie z dnia [...] r., nadesłanym w wykonaniu zobowiązania Sądu, skarżący dodatkowo wyjaśnił, że obecnie pracuje na podstawie umowy zlecenia (którą załączył do akt) i uzyskuje dochód w wysokości [...] zł netto. Na utrzymaniu ma dwójkę małoletnich dzieci oraz płaci alimenty w kwocie [...] zł miesięcznie na córkę. Mieszka w mieszkaniu swojej mamy, nie ponosząc opłat za mieszkanie. Nie posiada żadnych nieruchomości, ani wartościowych ruchomości oraz oszczędności. Całość środków przeznaczana jest na utrzymanie rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 wskazanej ustawy, po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa zatem na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że przedstawione we wniosku argumenty uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Analiza przedstawionej przez skarżącego sytuacji rodzinnej oraz materialnej, jednoznacznie wskazuje, że zapłata orzeczonej kwoty pieniężnej, może stwarzać dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewątpliwie bowiem sytuacja materialna skarżącego jest trudna, skoro uzyskuje dochód ok. [...] zł netto, z którego to utrzymuje dwójkę małoletnich dzieci oraz dodatkowo płaci alimenty na córkę. Wobec powyższego uznać należy, że uregulowanie wskazanej w decyzji należności, która wielokrotnie przekracza dochód skarżącego, zagraża dobrom chronionym jego i rodziny. Z kolei nieuiszczenie w terminie przedmiotowej kwoty mogłoby spowodować wszczęcie postępowania egzekucyjnego, co niewątpliwie wiązałoby się z koniecznością poniesienia przez skarżącego dalszych kosztów. Stwierdzić zatem należy, że wnioskodawca wykazał relację między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem przesłanek wynikających z treści przepisu art. 61 § 3 ustawy. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji. Z uwagi jednak na to, że decyzja nakładająca obowiązek zapłaty kosztów za przechowywanie i oszacowanie pojazdów została skierowana do dwóch podmiotów, a wniosek o wstrzymanie wykonania złożył tylko jeden ze zobowiązanych, który uprawdopodobnił przesłanki określone przez ustawodawcę, Sąd wstrzymał wykonalność decyzji tylko co do osoby skarżącego.