II SA/Sz 245/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka - Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Miasta Szczecin z dnia 26 kwietnia 1999 r. Nr III/W/343/99 w przedmiocie zmiany S.01 Miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. na obszarze dzielnicy Śródmieście p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...]r. Prokurator Okręgowy wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta Szczecin z dnia 26 kwietnia 1999 r. Nr III/W/343/99 w przedmiocie zmiany S.01 Miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Szczecina na obszarze dzielnicy Śródmieście. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest środkiem prawnym od wskazanych w ustawie aktów i czynności organów administracji publicznej. Zgodnie z unormowaniem art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powaga rzeczy osądzonej (res iudicata) to moc prawna prawomocnego orzeczenia co do istoty sprawy, wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, wykluczająca ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy. Z urzędu Sądowi wiadomo, że Prokurator Okręgowy w sprawie oznaczonej sygnaturą akt II SA/Sz 785/09 kwestionował już uchwałę Rady Miasta Szczecin z dnia 26 kwietnia 1999 r. Nr III/W/343/99 w przedmiocie zmiany S.01 Miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. na obszarze dzielnicy Śródmieście, żądając stwierdzenia nieważności ww. uchwały w części dotyczącej § 2 pkt 43. W sprawie tej został wydany w dniu 10 listopada 2009 r. wyrok stwierdzający nieważność § 2 pkt 43 uchwały Rady Miasta Szczecin z dnia 26 kwietnia 1999 r. Nr III/W/343/99 i orzekający, że ww. uchwała w tej części nie podlega wykonaniu. Wyrokiem z dnia 7 maja 2010 r. sygn. akt II OSK 397/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Rady Miasta S. od ww. wyroku z dnia 10 listopada 2009 r. Tym samym, wyrok ten stał się prawomocny. Pomimo tego, strona skarżąca złożyła ponownie skargę na tę samą uchwałę żądając stwierdzenia nieważności ww. aktu w tym samym zakresie, co poprzednio, tj. § 2 pkt 43 uchwały z jednoczesnym stwierdzeniem, że zaskarżona uchwała nie podlega w tym zakresie wykonaniu. Na tej podstawie Sąd uznał, że ponowna skarga tego samego podmiotu na tę samą uchwałę w jednakowym zakresie, w sytuacji gdy pierwsza skarga została prawomocnie rozstrzygnięta, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.