II SA/Sz 246/08

Dnia 11 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędzia WSA Arkadiusz Windak na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 grudnia 2008 r. w sprawie ze skargi J. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 października 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 246/08, dotyczącą oznaczenia zaskarżonego aktu w ten sposób, że zamiast "na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego" wpisać: "na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego". J.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...(, w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wyrokiem z dnia (...(, Sąd oddalił skargę J.C. W sentencji tego wyroku, jako akt będący przedmiotem skargi, omyłkowo wskazano decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...(. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a, sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie aktem, na który J.C. wniósł skargę, jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...(. Okoliczność tę potwierdza materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Tymczasem w sentencji wyroku z dnia (...(, jako zaskarżony akt, Sąd omyłkowo wskazał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Wobec tego należało dokonać sprostowania tej oczywistej omyłki, zaistniałej w sentencji orzeczenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.