II SA/Sz 249/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: zwolnić skarżącego L. S. od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z siedzibą decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r. w sprawie odmowy przyznania L. S. uprawnień kombatanckich. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył L. S. Jednocześnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, wskazując w uzasadnieniu na trudną sytuację materialną, bowiem utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] zł z tego [...] zł przeznacza na utrzymanie mieszkania i na media, [...] zł na leki i około [...] zł na wyżywienie i środki czystości. Pismem z dnia [...] r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu w terminie siedmiodniowym pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu [...] r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF, w którym L. S. oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2, nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Jedynym źródłem dochodu wnioskodawcy jest emerytura w wysokości [...] zł brutto. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). W myśl art. 246 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Po analizie informacji zwartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że obecna sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tych okolicznościach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.