II SA/Sz 25/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółki A. na decyzję Inspektora Pracy z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie inspekcji pracy p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] r. Spółka A. wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] r. uchylającą nakaz Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy z dnia [...] r. Nr [...] w części dotyczącej zagrożeń związanych z ruchem łańcuchowej przekładni napędu belki gnącej i umarzającą postępowanie pierwszej instancji a w pozostałej części utrzymującą w mocy wstrzymanie eksploatacji zaginarki mechanicznej model [...] nr ser. [...] rok bud.[...] do chwili wyposażenia ww. obrabiarki w urządzenia zabezpieczające chroniące operatora oraz osoby postronne przed zagrożeniami związanymi z ruchem górnej belki. W uzasadnieniu skargi Spółka podała, iż zaskarżona decyzja jest pozbawiona podstaw prawnych i oparta na błędnie ustalonym stanie faktycznym i przez to co najmniej przedwczesna. Z tej przyczyny, jak również ze względu na spowolnienie procesu produkcyjnego i ponoszone straty wynikające z konieczności wydłużenia czasu pracy na drugiej starszej maszynie o podobnej konstrukcji, Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części wstrzymującej eksploatację zaginarki mechanicznej model [...] nr ser. [...] rok bud.[...] tj. zezwolenie na jej eksploatację. Skarżąca podała, że jest to urządzenie fabrycznie nowe i stosowane w wielu krajach Europy bez zastrzeżeń ze strony organów BHP i spełniające dyrektywy unijne dotyczące eksploatacji tego typu urządzeń, co zostało potwierdzone stosowną deklaracją zgodności znajdującą się w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powyższego przepisu wynika zatem, że Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a obowiązek wskazania powyższych przesłanek ciąży na stronie skarżącej. Tymczasem skarżąca Spółka, w żadnym fragmencie uzasadnienia skargi nie zawarła argumentu uzasadniającego wniosek w oparciu o art. 61 p.p.s.a. a tylko w kontekście okoliczności wymienionych w tym przepisie wniosek taki może być rozpatrzony. Podniesione przez skarżącą argumenty, iż decyzja pozbawiona jest podstaw prawnych i oparta na błędnie ustalonym stanie faktycznym nie uzasadniają istnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi ( por. postanowienie NSA z 5.11.2009 r. sygn. akt I OZ 1017/09). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak na wstępie.