II SA/Sz 250/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Elżbieta Makowska /spr./ Sędziowie : Asesor WSA Arkadiusz Windak Asesor WSA Joanna Wojciechowska Protokolant Katarzyna Skrzetuska - Gajos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi J. H. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania decyzji w sprawie zasiłku przedemerytalnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewoda na podstawie art. 145a i art. 150 § 1 Kpa na wniosek J. H. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej – własną decyzją ostateczną dotyczącą odmowy przyznania zasiłku przedemerytalnego od dnia [...]r. W dniu [...]r. Wojewoda decyzją Nr [...] wydaną na podstawie art. 145a i art. 151 § 2 pkt 1 Kpa oraz art. 37j ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 z późn.zm.) w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o systemie oświaty (Dz.U. z 2003r. Nr 6, poz. 65), po przeprowadzeniu postępowania na wniosek J. H. – odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej Nr [...] z [...]r. w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...]r. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda ustalił, między innymi, że w dniu [...]r. J. H. złożył wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Starosta odmówił przyznania zasiłku przedemerytalnego. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania strony decyzją z dnia [...]r. Nr [...] z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na decyzję Wojewody J. H. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , który wyrokiem z dnia 16 lutego 2005r. sygn.akt SA/Sz 1513/03 skargę tę oddalił. Z uwagi na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 września 2006r. J. H. ponownie w dniu [...]r. złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy (z zachowaniem ustawowego terminu – wyrok ogłoszono [...]r.) podanie w sprawie przyznania zasiłku przedemerytalnego. Postanowieniem z dnia [...]]r. na podstawie art. 65 § 1 Kpa Powiatowy Urząd Pracy przekazał według właściwości podanie J. H. do Wojewody ze względu na to, że jest organem, który ostatni w instancji administracyjnej wydał decyzję w przedmiotowej sprawie. Po opisaniu stanu prawnego oraz dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych Wojewoda stwierdził, że brak jest podstaw do przyznania stronie prawa do zasiłku przedemerytalnego, gdyż nie spełnia ona żadnych ze wskazanych (w rozważaniach prawnych organu) warunków do uzyskania świadczenia. Decyzja zawiera w ostatnim akapicie uzasadnienia stwierdzenie, że jest ostateczna w administracyjnym toku instancji oraz pouczenie o prawie, sposobie i terminie wnoszenia na nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . J. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wyżej opisaną decyzję Wojewody z dnia [...]r. podnosząc – tak jak we wszystkich dotychczasowych podaniach i pismach, że uważa, iż "po rozliczeniu aktualnie pobieranego zasiłku dla bezrobotnych spełniał warunki do otrzymania zasiłku przedemerytalnego". Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W rozpatrywanej sprawie, ze względów proceduralnych, brak było podstaw do merytorycznej kontroli zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, bowiem badanie warunków formalnych skargi doprowadziło do stwierdzenia, że skarga jest niedopuszczalna, gdyż wniesiona została mimo nie wyczerpania administracyjnego toku instancji. Mianowicie, z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Postępowanie administracyjne toczące się w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, aczkolwiek należy do nadzwyczajnych trybów weryfikacji decyzji ostatecznej, to jednak sprawa wznowienia postępowania jest sprawą administracyjną podlegającą rozpatrzeniu zgodnie z regułami wyznaczonymi przepisami KPA, a zatem zastosowanie ma w tym postępowaniu także wyrażone w art. 15 Kpa zasada ogólna – dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Od decyzji wydanej w sprawie wznowienia postępowania, na podstawie zasady dwuinstancyjności służy zatem prawo odwołania. W przypadku, gdy organem wydającym decyzję w sprawie wznowienia postępowania w pierwszej instancji jest organ posiadający kompetencję organu odwoławczego, tak jak było to w niniejszej sprawie odwołanie służy do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a gdy decyzję "w pierwszej instancji" wyda Samorządowe Kolegium Odwoławcze lub minister, to wówczas, zgodnie z art. 127 § 3 Kpa stronie służy prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Prawidłowe pouczenie w niniejszej sprawie zawarte w decyzji Wojewody powinno zatem wskazywać, że jego decyzja z dnia [...]r. nie jest ostateczna, a służy od niej prawo wniesienia odwołania w terminie 14 dni od doręczenia do Ministra Pracy i Polityki Społecznej za pośrednictwem Wojewody. Reasumując, Sąd stwierdził, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie bez wyczerpania administracyjnego toku instancji jest skargą niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i podlega na tej podstawie prawnej – odrzuceniu przez Sąd. Jednakże strona, która zastosowała się do błędnego pouczenia w decyzji i wniosła skargę do Sądu zamiast odwołania do organu administracji publicznej wyższej instancji nie może ponosić ujemnych skutków błędnego pouczenia (art. 112 Kpa). W przypadku, gdy organ administracji publicznej nie pouczył strony o prawie i terminie wniesienia odwołania strona uprawniona jest do wniesienia tego odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia z zachowaniem terminu o którym mowa w art. 58 § 2 Kpa, tj. w terminie 7 dni od dowiedzenia się o uchybieniu terminu, czyli w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego wyroku wraz z jego uzasadnieniem.