II SA/Sz 250/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 1 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie z Jej skargi na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie murka oporowego postanawia odmówić przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 18 czerwca 2020 r. odrzucił skargę J. C. na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie murka oporowego. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że skarżąca w dniu 21 kwietnia 2020 r. odebrała w urzędzie pocztowym wezwanie Sądu do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi w postaci podania swojego numeru PESEL, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednakże termin do uzupełnienia braku formalnego skargi nie rozpoczął biegu, w związku z art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) który stanowi, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Bieg terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie został zatem zapoczątkowany doręczeniem skarżącej w dniu 21 kwietnia 2010 r. wezwania, w związku z epidemią COVID. Ww. Przepis został uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875) – dalej jako ustawa zmieniająca. Zgodnie z art. 68 ust. 7 ustawy zmieniającej terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15 zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg ulegał zawieszeniu na podstawie art. 15 zzs ej ustawy, biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Ustawa zmieniająca weszła w życie 16 maja 2020 r. Zgodnie z art. 68 ust. 7 ustawy zmieniającej termin do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął swój bieg 25 maja 2020 r., a ostatnim dniem terminu był dzień 1 czerwca 2020 r. (ponieważ dzień 31 maja 2020 r. był dniem wolnym od pracy). Ponieważ w terminie zakreślonym przepisami ustawy skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, Sąd skargę odrzucił. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono skarżącej w dniu 26 czerwca 2020 r. W dniu 1 lipca 2020 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, jednocześnie brak ten uzupełniła. W uzasadnieniu wniosku podała, że praktycznie od dwóch lat funkcjonuje bez mieszkania (po jego kompletnym zalaniu przez lokatora mieszkającego piętro wyżej). W dniu 21 kwietnia 2020 r. przyjechała do Ś. odebrać wezwanie z Sądu. Na stronie drugiej nadesłanych dokumentów było zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, spisała numer konta na które należało uiścić opłatę i kwotę. Następnie wnioskodawczyni wyjechała do P. nie zabierając ze sobą tych dokumentów. Jak się okazało z postanowienia Sądu z dnia 18 czerwca 2020 r. trzeba było jeszcze podać PESEL, ale to wezwanie było na kolejnej stronie nadesłanych dokumentów. W ocenie skarżącej wezwania powinny być na jednej stronie a nie na kilku, bo jest to mylące. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Przedmiotem rozpoznania Sądu jest wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Jak wynika z wyjaśnień przedstawionych powyżej termin do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął swój bieg z dniem 25 maja 2020 r., a ostatni dzień tego terminu upłynął z dniem 1 czerwca 2020 r. O uchybieniu terminu skarżąca dowiedziała się w dniu 26 czerwca 2020 r. kiedy otrzymała postanowienie o odrzuceniu skargi. Wniosek o przywrócenie terminu złożyła w dniu 1 lipca 2020 r. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325)- dalej "p.p.s.a.", sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy i dopełniona została czynność, dla której określony był termin. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, by do uchybienia terminu doszło z przyczyn od niej niezależnych. Już z samego wniosku o przywrócenie terminu wynika, że wnioskodawczyni nie przeczytała uważnie dokumentów, które otrzymała z Sądu w dniu 21 kwietnia 2020 r., zawierających m. in. wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wezwania Sądu wykonała tylko częściowo (uiściła wpis), a następnie wyjechała nie zabierając tych dokumentów ze sobą. Wnioskodawczyni nie przedstawiła przekonujących argumentów pozwalających na przyjęcie, że bez własnej winy uchybiła terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi, skoro sama przyznała, że nie zapoznała się ze wszystkimi pismami otrzymanymi z Sądu. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt II GZ 562/13, Lex nr 1437280). Przeszkodą taką nie może być nieuważne czytanie wezwań Sądu. Oceniając przedmiotowy wniosek według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem przedstawione we wniosku argumenty nie pozwoliły na uprawdopodobnienie, że do uchybienia terminu doszło bez winy strony. Wobec powyższego, Wojewódzki Sądu Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.