II SA/Sz 251/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości postanawia umorzyć postępowanie sądowe W dniu 24 maja 2003 r. A. B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 23 kwietnia 2003 r. [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą współużytkownikom wieczystym nieruchomości położonej w K. przy ul. J. P. w obrębie nr [...] działka nr [...] nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2005 r. Sąd zawiesił postępowanie sądowe z powodu śmierci skarżącego. Postanowieniem z dnia 19 marca 2008 r. postępowanie sądowe zostało podjęte, wobec wskazania następców prawnych skarżącego. W odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia 22 kwietnia 2008 r., wszyscy spadkobiercy zmarłego A. B. złożyli oświadczenie, że cofają skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofniecie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec cofnięcia skargi przez następców prawnych skarżącego i braku podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy.