II SA/Sz 254/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] r. odrzucił skargę D. A. na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że zaskarżone pismo organu spełnia wymogi przewidziane dla decyzji administracyjnej i podlega kontroli sądu administracyjnego, jednakże zostało złożone przez skarżącego z uchybieniem 30–dniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia. Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę, że skarżący nie został pouczony przez organ o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jednakże okoliczność ta nie może powodować możliwości złożenia skargi w każdym czasie, lecz stanowi przesłankę do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Odpis postanowienia Sądu wraz pouczeniem o przysługującej D. A. skardze kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu [...]r. (k. [...] akt sądowych). P. A. w dniu [...]r. /data stempla pocztowego/ złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Uzasadniając wniosek D. A. podniósł, że do uchybienia przedmiotowego terminu doszło bez jego winy, ponieważ organ w zaskarżonym akcie nie pouczył go o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a także o sposobie i terminie jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) - zwanej w dalszej części ustawą "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że podstawową przesłankę warunkującą przywrócenie terminu stanowi brak winy w jego uchybieniu. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu, zatem ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się chociaż lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 17 marca 2008 r., sygn. akt II FZ 99/08, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, uzależnione jest zatem od uprawdopodobnienia przez stronę okoliczności wskazujących na brak winy w jego uchybieniu. W niniejszej sprawie, w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący powołał okoliczność braku pouczenia przez organ o prawie złożenia skargi oraz o sposobie i terminie jej wniesienia. W ocenie Sądu, przyczyna wskazana we wniosku o przywrócenie terminu stanowi okoliczność niezawinioną, albowiem uprawdopodobniono, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...]r., sygn. akt II SA/Sz 254/10, Sąd wskazał, że D. A. zaskarżony akt odebrał w dniu [...]r., a zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej upływał skarżącemu z dniem [...]r. Ponadto skargę należało wnieść za pośrednictwem Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej . Skarżący nie zachował powyższym wymogów, bowiem skargę nadał w urzędzie pocztowym w ostatnim dniu do jej wniesienia bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Wniesienie w ten sposób skargi nie mogło zostać uznane za skuteczne, skoro zgodnie z powołanymi wyżej przepisami należało ją wnieść za pośrednictwem organu. Sąd bezzwłocznie przesłał skargę D. A. do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej tj. [...]r., jednakże w tym dniu skarga okazała się już spóźniona. Stwierdzić należy, że wprawdzie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia skargi, jednakże D. A. we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wskazał okoliczności świadczące o brak winy strony w jego zachowaniu, bowiem organ w zaskarżonym akcie nie umieścił stosownego pouczenia o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do sądu. Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie można się dopatrzyć się jakiegokolwiek zaniedbania strony w złożeniu skargi. Ponadto, jak wynika z treści art. 112 K.p.a., błędne pouczenie w decyzji, a także jego brak, co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.