II SA/Sz 257/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...]nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] zakazującą K. J. prowadzącemu ośrodek szkolenia kierowców pod numerem [...], wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców oraz nadającą tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W dniu 27 stycznia 2015r. (data nadania w urzędzie pocztowym) K.J. powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania jego skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że rygor natychmiastowej wykonalności nadany zaskarżonej decyzji skutkuje natychmiastowym zamknięciem szkoły nauki jazdy, z czym wiążą się następujące konsekwencje: -pozbawienie przedsiębiorcy możliwości zarobkowania, -rozwiązanie zawartych umów na przeprowadzenie szkoleń, -obowiązek zwrotu otrzymanych od kursantów opłat, -utrata nowych zleceń, -utrata płynności finansowej : brak środków na wypłatę wynagrodzeń dla instruktorów, brak środków na zapłatę raty kredytu zaciągniętego na zakup pojazdów szkoleniowych i wyposażenie sali wykładowej, -zwrot otrzymanej zaliczki dotacji () z Urzędu Marszałkowskiego - program środków unijnych - " ", -powstanie zadłużenia z tytułu zawartych umów: wynajem lokalu szkoleniowego, placów manewrowych, garaży, bieżące rachunki (internet, telefon i inne stałe wydatki rzeczowe). Wnioskodawca wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzi do nieodwracalnych wyżej wskazanych skutków prawnych, a decyzja ta prawdopodobnie jest decyzją wadliwą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Jak wynika z treści powyższego przepisu, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn.akt II OZ 201/05, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednakże do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej lub majątkowej (vide: J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2006, str.188). Wniosek K.J. o udzielenie ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wymienia jakie konsekwencje skarżący poniesie w związku z zamknięciem szkoły nauki jazdy, jednakże przywołane okoliczności nie są wystarczające by ocenić skutki wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację majątkową skarżącego, w świetle przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wnioskodawca nie skonkretyzował swojej sytuacji finansowej ani nie poparł jej stosownymi dokumentami, w związku z czym Sąd nie miał możliwości stwierdzenia, jaka w istocie powstałaby szkoda majątkowa w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji, ani czy skutki decyzji byłyby rzeczywiście trudne do odwrócenia. Reasumując nie można przyjąć, aby skarżący wykazał, iż w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego . Podkreślić też należy, że w ramach rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, gdyż przesłanki umożliwiające wstrzymanie decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd, mając na względzie treść art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie znalazł podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku i postanowił jak w sentencji.