II SA/Sz 261/12

Dnia 22 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 marca 2012 roku sprawy ze skargi R. O. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] w przedmiocie zwrotu nakładów poniesionych na wykonanie fotografii do legitymacji służbowej p o s t a n a w i a: o d r z u c i ć s k a r g ę. Nadkomisarz R. O. pismem z dnia [...] . zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji z wnioskiem o zwrot kosztów wykonania fotografii do nowej legitymacji służbowej według załączonej do pisma faktury. W piśmie tym wskazał, że nie akceptuje przerzucania na policjanta kosztów wytworzenia zdjęć do dokumentu, którym posługuje się w służbie i który to dokument zaświadcza o jego statusie zawodowym oraz uprawnia do wykonywania czynności z zakresu przywracania porządku publicznego, zapobiegania przestępczości czy wykonywanych czynności operacyjno rozpoznawczych i procesowych. W piśmie z dnia [...] r. Ks-[...] Komendant Miejski Policji odmówił R. O. zwrotu kosztów wykonania fotografii do legitymacji służbowej wskazując na brak podstaw do dokonania zwrotu. Wraz z pismem Komendant miejski Policji zwrócił policjantowi przedłożoną fakturę oraz trzy z czterech wykonanych fotografii. Pismem z dnia [...] r. zatytułowanym "odwołanie", R. O. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji o zmianę stanowiska Komendanta Miejskiego Policji w przedmiocie odmowy zwrotu poniesionych kosztów na wykonanie fotografii do legitymacji służbowej oraz domagał się wypłacenia równowartości poniesionych kosztów. W uzasadnieniu pisma podnosił, że pismo Komendanta Miejskiego z dnia [...] r. traktuje jako decyzję administracyjną i zarzucał, że treść z tego pisma wynikająca nie koresponduje z jego wnioskiem. R. O. wskazywał nadto, że Komendant Miejski Policji nie wskazał żadnych podstaw prawnych odmownego załatwienia jego sprawy ale i nie wykazał, że przepisy prawa sankcjonują przerzucanie kosztów wykonania fotografii do legitymacji służbowej na policjantów tym bardziej, że na ten cel przewidziane są środki w budżecie w ramach kosztów funkcjonowania Policji. Komendant Wojewódzki Policji pismem z dnia [...] r. Ks [...] odmówił R. O. zwrotu kosztów wykonania fotografii do legitymacji służbowej wskazując, że o aktualność wizerunku policjanta na fotografii winien dbać policjant, co umożliwi mu wykonywanie obowiązków wynikających m.in. z art. 61 ustawy o Policji. Komendant Wojewódzki wskazał również, że odpowiedź Komendanta Miejskiego Policji o zwrot nakładów poniesionych przez policjanta na wykonanie fotografii do dokumentów służbowych nie jest decyzją w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i w związku z tym od odpowiedzi tej nie przysługuje odwołanie do wyższego przełożonego. R. O. wywiódł skargę na pismo ( określone w skardze jako "decyzja") Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którą zatytułował "Skarga na niezgodne z prawem działanie organów Policji". W skardze R. O. przytoczył argumenty zawarte w pismach kierowanych do Komendantów: Miejskiego i Wojewódzkiego Policji w sprawie zwrotu kosztów poniesionych w związku z wykonaniem fotografii do legitymacji służbowej. Skarżący podnosił również, że w obowiązującym porządku prawnym brak jest podstaw do odmowy zwrotu kosztów jakie ponieśli policjanci ( w tym skarżący) na wytworzenie nowej legitymacji służbowej z ich wizerunkiem. Organy Policji nie mogą przerzucać kosztów utrzymania formacji na policjantów, a koszty te są znaczne bo mogą wynosić około [...] złotych. Podobna sytuacja, w ocenie R. O., ma miejsce w innych służbach mundurowych, które działają na rozkaz. Skarżący wskazał również, że nie jest w stanie stwierdzić, czy działanie organów do których się zwracał o zwrot kosztów jest wynikiem "łamania prawa na szczeblu centralnym i realizacji wytycznych, czy tylko naruszania prawa – art. 231 ustawy Kodeks karny". R. O. domagał się również uznania przez Sąd pism Komendantów Miejskiego i Wojewódzkiego Policji na podstawie art. 222 K.p.a. jako decyzje administracyjne oraz uchylił je jako bezprawne i nakazał organom zwrot poniesionych przez skarżącego kosztów wraz z przeprosinami za przerzucanie na policjanta kosztów utrzymania zachodniopomorskiej Policji Skarżący żądał również – w razie uznania przez Sąd, że skarżone pisma nie są decyzjami- nałożenia na wskazane w skardze organy Policji kary finansowej za działanie niezgodne z prawem. Wnosił nadto – w razie stwierdzenia przez Sąd naruszenia art. 231 Kodeksu karnego- przekazania "materiałów" właściwej prokuraturze. Komendant Wojewódzki Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, albowiem pisma wskazane przez R. O. nie są decyzjami administracyjnymi. Pismo skarżącego do Komendanta Wojewódzkiego Policji, dotyczące odmowy zwrotu przez Komendanta Miejskiego Policji kosztów wytworzenia fotografii do legitymacji służbowej, mogłoby zostać potraktowane jako skarga na niezgodne z prawem działanie tego organu, a na taką skargę skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 powołanej ustawy stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie R. O. wniósł skargę na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy zwrotu wydatków poniesionych na wytworzenie fotografii do nowej legitymacji służbowej. W ocenie Sądu, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa regulujące zasady funkcjonowania Policji, w tym obowiązki ciążące na policjantach oraz ich przełożonych w związku z nawiązaniem stosunku służbowego, brak jest regulacji prawnych dotyczących zasad ponoszenia kosztów wytworzenia nowych dokumentów służbowych. Żaden przepis prawa nie obliguje również Komendanta Miejskiego Policji do wydania decyzji administracyjnej w sytuacji, gdy policjant wystąpi z wnioskiem o zwrot nakładów poniesionych na wytworzenie fotografii niezbędnej do wydania nowego dokumentu. Słusznie zatem zauważył pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji, że kwestia, o której rozstrzygnięcie wystąpił R. O., winna być rozpatrzona w postępowaniu skargowym w obrębie formacji, której dotyczy. Stanowisko organu w przedmiocie rozpatrzenia skargi w takim trybie nie może być – zważywszy na zakres kompetencji sądu administracyjnego- przedmiotem skargi do sądu, albowiem skarga taka podlega odrzuceniu. Niezależnie od powyższego, zważywszy na pozycję ustrojową sądów administracyjnych oraz rodzaje rozstrzygnięć jakie sąd ten może wydać ( art. 145 i nast. P.p.s.a), nie jest możliwe przyznanie R. O przez Sąd należności, o których pisze w skardze, jak też odmowa ich przyznania. Podobnie nie jest możliwe przekazanie sprawy odmowy zwrotu należności za wytworzenie fotografii do legitymacji służbowej do prokuratury ze względu na naruszenie art. 231 Kodeksu karnego. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do rozstrzygania w kwestii sugerowanych przez skarżącego naruszeń przez jego przełożonych przepisów ustawy Kodeks karny. Z kolei odnosząc się do żądania skarżącego odnośnie nałożenia na organy Policji kary finansowej wskazać należy, że sąd administracyjny nie posiada kompetencji do wymierzania takich kar. Ustawodawca przyznał sądom administracyjnym prawo do wymierzania grzywny, lecz nałożenie na organ grzywny następuje tylko w przypadkach ściśle wskazanych w ustawie, np.art.112, czy art. 154 P.p.s.a Reasumując stwierdzić należało, że zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne i z tego powodu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a – orzeczono jak w postanowieniu.