II SA/Sz 263/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. Kierownik Urzędu Rejonowego , na podstawie art. 50 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, wstrzymał, na wniosek W. S., prowadzenie robót budowlanych przy budowie realizowanej przez Z. i . M. na działce nr [...], gdyż budowa garażu w sposób istotny odbiegała od warunków określonych w pozwoleniu na budowę z dnia [...] r. W. S. zarzucał, że inwestorzy wykraczając poza granicę swej działki, jedną ścianę garażu postawili na działce sąsiedniej, stanowiącej jego własność – [...]. Następnie decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego nakazał Z. i W. M. zaniechanie dalszych robót budowlanych przy budowie garażu i dostarczenie geodezyjnego pomiaru powykonawczego z zaznaczeniem odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Wobec nie dostarczenia przez zobowiązanych tego dokumentu Kierownik Urzędu Rejonowego decyzją z dnia [...] r. nakazał Z. i W. M. rozbiórkę części obiektu budowlanego – przedmiotowej ściany poprzecznej garażu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , na skutek odwołania Z. i W. M., decyzją z [...]r. uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu podał, że z postępowania administracyjnego nie wynika na czym polega niezgodność wybudowanego garażu z pozwoleniem na budowę. Brak inwentaryzacji budowlanej wykonanego garażu nie pozwala na ustalenie odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Istnieją rozbieżności odnośnie szerokości wykonanego garażu, bowiem z protokołu oględzin sporządzonego przez przedstawiciela Urzędu Rejonowego wynika, że szerokość garażu wynosi 2,74 cm, przy grubości ścian 0,24 m, czyli szerokość w osiach obiektu wynosi 2,98 m, zaś z inwentaryzacji geodezyjnej wynika, że szerokość garażu wynosi 3,30 m. Natomiast w projekcie założono szerokość wynoszącą 3,0 m. Decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego , na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, nakazał Z. i W. M. przebudowę ściany garażu usytuowanej od strony działki [...] tak aby była zgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie, po rozpatrzeniu kolejnego odwołania Z. i W. M., decyzją z dnia [...] r. uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] r. i nakazał ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ odwoławczy nakazał uzupełnić postępowanie o dziennik budowy garażu wraz z dokumentacją geodezyjną i geodezyjny pomiar powykonawczy, który zobrazuje usytuowanie obiektu w stosunku do granic działki nr [...]. Ponadto zwrócił uwagę, że wydanie jednej decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 prawa budowlanego jest błędne, gdyż ustawa Prawo budowlane z 7 lipca 1994r. nakłada obowiązek rozstrzygnięcia w przedmiocie samowoli budowlanej i nakazania zaniechania dalszych robót bądź rozbiórki obiektu albo zmierzając do legalizacji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem. Kolejną decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego , na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nakazał Z. i W. M. przesunięcie ściany poprzecznej garażu usytuowanej od strony działki [...] w miejsce zgodne z zatwierdzonymprojektem w terminie do [...] r. Zdaniem organu I instancji w wyniku porównania pomiaru geodezyjnego powykonawczego (wchodzącego w skład materiału dowodowego posiadanego przez organ) z pomiarem geodezyjnym przedstawionym przez Z. i W. M. ustalono, że ściana wybudowana od strony południowej pomiędzy działkami [...] i [...] całą swoją grubością została wybudowana na działce sąsiedniej tj. stanowiącej własność W. S., co stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. W odwołaniu od powyższej decyzji Z. i W. M. wskazali, że nie popełnili żadnych uchybień w sprawie i nie chcą ponosić konsekwencji przesunięcia granic budowanego zespołu garaży, o których decydował Urząd Gminy . Po rozpatrzeniu tego odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy opisał stan faktyczny, z którego wynika, że przy ul. [...] w przewidziano budowę [...] garaży w zabudowie szeregowej. Dotychczas nie zrealizowano obiektu na działce nr [...], sąsiadującej z działką skarżących. Według projektu budowlanego szerokość skrajnego boksu Z. i W. M. powinna wynosić 2,81 m, a w obrysie zewnętrznym 3,18 m, zaś z aktu notarialnego wynika, że gmina [...] sprzedała działkę pod budowę garażu o wym. 3 x 6 m. Z. i W. M. wybudowali obiekt o szerokości w obrysie zewnętrznym 3,26 cm. Z pism Gminy wynika, że jedna z granic ich działki kolidowała z istniejącą betonową rampą w związku z czym rampa została skuta na szerokości 40 cm z czego 20 cm należało do działki Z. i W. M., a dalsze 20 cm należące do Gminy udostępniono im na postawienie ściany garażu. Tak więc udostępniono działkę o łącznej szerokości 3,20 m. Z powyższych ustaleń - zdaniem organu - wynika, że na działce o szerokości 3,20 m wybudowano obiekt o szerokości 3,26 m z czego 6 cm stanowi połowę grubości projektowanej ściany wewnętrznej sąsiada. Zmiany wprowadzone przy budowie garażu (w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego), polegające na wykonaniu ściany wewnętrznej o grubości 0,24 m (zamiast 0,12 m) i zmniejszeniu szerokości obiektu o 0,16 m, nie są istotnym odstępstwem, wymagającym podjęcia działań przez organ nadzoru budowlanego w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Powyższą decyzję zaskarżył skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego W. S., właściciel działki [...], wnosząc o stwierdzenie jej nieważności lub uchylenie. Zarzucił jej naruszenie art. 7, 8 i 10 oraz 12, 105 i 107 K.p.a. i art. 5 Prawa budowlanego, podnosząc, że organ odwoławczy prowadził postępowanie wyjaśniające, z którego wynikami wbrew postanowieniom art. 10 § 1 i art. 140 K.p.a. nie został przed wydaniem decyzji zapoznany, przez co organ uchybił obowiązkowi zapewnienia skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium postępowania. W aktach sprawy znajdują się, dwa dokumenty sporządzone przez geodetów, z których jednoznacznie wynika, że od 30 do 35 cm garażu budowanego przez Z. i W. M. znajduje się należącej do niego działce [...]. W chwili obecnej szerokość między ścianami garaży posadowionymi na sąsiednich działkach [...] i [...] wynosi 260 cm co uniemożliwia mu wykorzystanie jego działki [...] na cele garażowe. Po rozpatrzeniu skargi Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy wyrokiem z dnia 26 lutego 2003 r., sygn. akt SA/Sz 1133/01, powyższą decyzję uchylił, wskazując, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego popełnił kilka nieprawidłowości przy rozpatrywaniu odwołania Z. i W. M.. Zdaniem Sądu organ II instancji pominął znajdujące się w aktach sprawy dokumenty sporządzone przez geodetów, z których wynika że budowa garażu Z. i W. M. wykroczyła poza granice działki o ok. 30 cm i niezrozumiałe jest stwierdzenie, że "garaż znajduje się w całości na przydzielonym przez Gminę terenie". Nadto Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylając zaskarżoną decyzję w całości i umarzając postępowanie organu I instancji, bezprzedmiotowość postępowania wywiódł z przyjętego ustalenia, że zmiany wprowadzone przy budowie garażu Z. i W. M. w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego nie są istotnym odstępstwem, wymagającym podjęcia działań przez organ nadzoru budowlanego w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Jednak stanowisko takie zajął bez precyzyjnego określenia stanu faktycznego. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania Z. M., od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nakazującej Z. i W. M. przesunięcie ściany garażu od strony działki nr [...], w miejsce zgodne z zatwierdzonym projektem, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję I instancji w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.), nałożył na inwestorów Z. i W. M. obowiązek wykonania, w terminie do dnia [...] r., czynności, w celu doprowadzenia wybudowanego na działce nr [...] garażu w zabudowie szeregowej, w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę Nr [...] z dnia [...] r. znak [...], do stanu zgodnego z prawem, tj. przedłożenie do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego : 1. projektu budowlanego zamiennego wybudowanego obiektu, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, 2. oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w tym również częścią zajętej działki nr [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał zaskarżoną decyzję po ustaleniu na podstawie zatwierdzonego w decyzji o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego oraz posiadanych i przedłożonych przez Z. i W. M. geodezyjnych pomiarów powykonawczych, że ściana południowa przedmiotowego garażu w zabudowie szeregowej została w całości wybudowana na działce sąsiedniej, stanowiącej własność W. S., co stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Ponieważ zebrany materiał dowodowy okazał się niespójny i istnieją rozbieżności między wynikami zawartymi w dokumentach geodezyjnych, a stwierdzonym, na podstawie pism Urzędu Miasta i Gminy , stanem faktycznym, organ odwoławczy wystąpił do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o opinię dotyczącą wykonanych inwentaryzacji geodezyjnych powykonawczych wybudowanego garażu. W piśmie z dnia [...] r., znak [...], organ nadzoru geodezyjnego uznał inwentaryzację geodezyjną, sporządzoną przez geodetę P. I., za wykonaną prawidłowo. Mając na względzie powyższe stanowisko, organ II instancji przyjął inwentaryzację geodety P. I., określającą usytuowanie obiektu względem granic działki inwestora, jako podstawowy dokument w sprawie. Według powyższej inwentaryzacji garaż Z. i W. M., skrajny w zabudowie szeregowej [...] garaży, został wybudowany częściowo poza granicą działki inwestora (nr [...]) o 0,30 m naruszając teren działki m [...], przeznaczonej również pod budowę garażu. Zgodnie z zatwierdzonym, w pozwoleniu na budowę, projektem budowlanym garaże usytuowane na działkach nr [...] i nr [...] posiadają wspólną ścianę o grubości 0,12 m. Przyjąć więc należy, że wybudowana na działce nr [...] ściana garażu Z. i W. M., w części o grubości 0,06 m stanowi ścianę wewnętrzną przyszłego garażu na działce nr [...]. Zatem Z. i W.M. budując swój garaż przekroczyli granicę działki o 0,24 m. Biorąc pod uwagę specyfikę przedsięwzięcia, związaną z budową garaży w zabudowie szeregowej, przekroczenie granicy działki o 0,24 m należy uznać jako istotne odstępstwo od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Ponieważ dokonane odstępstwo nie uniemożliwia wybudowania garażu na sąsiedniej działce, zgodnego z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (choć mniejszego niż przewidziano w projekcie), organ II instancji dopuszcza legalizację przedmiotowej samowoli, po wykonaniu nakazanych czynności. Powyższa decyzja została zaskarżona przez Z. i W. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . W skardze podnosili, iż decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest dla nich krzywdząca, gdyż garaż wybudowany został w całości na zakupionej od Gminy działce Nr [...], granice której zostały prawidłowo wskazane przed rozpoczęciem budowy. Na rozprawie pełnomocnik skarżących podniósł dodatkowo, iż nadal nie został wyjaśniony stan faktyczny w sprawie, a w szczególności przesunięcia granic poszczególnych działek w zabudowie szeregowej. Organy unikają zbadania sprawy garaży wybudowanych na działkach [...] [...], [...]. Na tych działkach inwestorzy wybudowali garaże szersze o około 9 cm , a w jednym wypadku o 2 cm od wyznaczonej szerokości 3 metrów. W wyniku tego skrajna działka skarżących po drugiej stronie kompleksu garaży nie wystarczała do zbudowania ich garażu o wyznaczonych parametrach. Zgłoszono ten stan gminie, która wyraziła zgodę na zajęcie pod budowę ich garażu dodatkowo około 40 cm gruntu gminnego. Mimo tego poszerzenia granicy działki skarżących, szerokość ich garażu wynosi w tej chwili 2,74 m w obrysie wewnętrznym i 2,98 od skrajnej ściany zewnętrznej do osi ściany granicznej z działką [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując wniesioną skargą wyrokiem z dnia 22 września 2005 r., sygn. akt II SA/Sz 1082/04, uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja nie uwzględnia wiążących organ z mocy art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z zm.) oraz art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – dalej P.p.s.a.) zaleceń sądu administracyjnego zawartych w wyroku NSA OZ z dnia 26 lutego 2003 r. sygn. akt SA/Sz 1133/01. W wyroku tym Sąd podał, iż organ administracji winien: - zapewnić skarżącemu czynny udział w każdym stadium postępowania, - ustalić precyzyjnie stan faktyczny sprawy, - przeprowadzić analizę dotyczącą istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu mając na względzie ustalenia faktyczne i specyfikę przedsięwzięcia związanego z budową garaży w zabudowie szeregowej. Tymczasem organ odwoławczy oparł swoje rozstrzygnięcie na piśmie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego , do którego zwrócił się o zajęcie stanowiska, którą ze znajdujących się w aktach opinii geodezyjnych, dotyczących granic działek garaży uznać można za trafną. W istocie organ rozstrzygający zwrócił się do innego organu niewłaściwego w sprawie, o dokonanie oceny dowodów. Postępowanie takie nie może być uznane za zgodne z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, które w niniejszej sprawie nie przewidywały wydania opinii przez inny organ. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie usunęło wątpliwości co do przyczyn tego, że niemożliwe okazało się zbudowanie na działce nr [...] garażu o szerokości 3 m a działka ta się "skurczyła". Dopiero jednoznaczne stwierdzenie, że skarżący postawili ścianę garażu na działce, będącej własnością innej osoby może stanowić podstawę do nałożenia na inwestora obowiązków, o których mowa w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , po raz kolejny rozpatrując odwołanie Z. M., decyzją z dnia [...] r., Nr [...], uchylił zaskarżonądecyzje w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) w związku z art. 7 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 163, poz. 1364) oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888) nałożył na inwestorów Z. i W. M. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego , w terminie do dnia [...] r., projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych zrealizowanego garażu. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w celu uzupełnienia materiału dowodowego przeprowadził, posługując się uprawnioną jednostką geodezyjną, dodatkowe pomiary kontrolne wybudowanego garażu. W oparciu o te pomiary oraz dotychczas zebrany materiał dowodowy, stwierdził, że przedmiotowy garaż został zrealizowany w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę z dnia [...] r., Nr [...]. Zamiast zaprojektowanego obiektu o szerokości w obrysie zewnętrznym 318,5 cm wybudowano garaż szerszy – o wymiarze 328 cm. W świetle art. 36a ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane stanowi to istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, właściwy organ nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikając z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Treść tego przepisu nie upoważnia organu do żądania oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Sprawa wybudowania garażu częściowo na działce sąsiada może być rozstrzygnięta na drodze cywilno-prawnej w sądzie powszechnym. Tym razem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł, działając przez pełnomocnika, W. S. zarzucając: I. naruszenie prawa materialnego, a w szczególności: • art. 51 ust. 1 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) w związku z art. 7 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 163, poz. 1364) oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888), poprzez ich zastosowanie, mimo że obiekt uczestników jest już zrealizowany i jest użytkowany zgodnie z przeznaczeniem, • art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy – prawo budowlane, poprzez wydanie decyzji zmierzającej do legalizacji obiektu budowlanego, który nie zapewnia poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich; II. naruszenie prawa procesowego, a w szczególności art. 138 § 1 pkt 2 kpa, poprzez jego zastosowanie, mimo braku podstaw do zmiany decyzji organu I instancji. Na powyższych podstawach wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi, nie kwestionując ustalonego stanu faktycznego, wskazał, że przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy – Prawo budowlane maja zastosowanie do niezakończonych robót budowlanych. Na podstawie ust. 7 art. 51 niektóre z ww. przepisów mają odpowiednie zastosowanie do robót zakończonych, dotyczy to pkt 1 i 2, natomiast pkt 3 nie jest objęty dyspozycja art. 51 ust. 7. Zdaniem skarżącego w przypadku zakończenia budowy, nie można nałożyć na inwestora obowiązku sporządzenia i dostarczenia projektu zamiennego, dlatego uznać należy, że decyzja uchylająca wydana została bez podstawy prawnej. Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga okazał się nieuzasadniona, a zarzuty w niej podniesione chybione. Za nietrafny należało uznać zarzut skargi naruszenia przez organ odwoławczy przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Wbrew twierdzeniu skarżącego przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane znajduje zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Wskazany przez skarżącego przepis ust. 7 art. 51 wyłącza stosowanie pkt 3 ust. 1 tego artykułu tylko w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49 b, tj. jeżeli wykonane roboty budowlane nie dotyczą obiektu budowlanego lub jego części. W przedmiotowej sprawie roboty budowlane dotyczyły wykonania garażu, a więc obiektu budowlanego. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w treści przepisu ust. 4 art. 51, zgodnie z którym po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo – jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. A zatem organ odwoławczy prawidłowo ustalił stan prawny i w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji powołał właściwe przepisy. Prawidłowo też organ odwoławczy wskazał, że sprawa przekroczenia granicy przy realizacji inwestycji jest sprawą cywilną i może być rozstrzygana przez sąd powszechny. Chybiony jest również zarzut skargi naruszenia przepisu art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, bowiem przepis ten znajduje zastosowanie na etapie wydawania pozwolenia na budowę, a nie w postępowaniu legalizacyjnym prowadzonym w oparciu o przepisy art. 50 i 51. Kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ odwoławczy innych przepisów prawa. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na jednoznaczne ustalenie, nie kwestionowanego przez skarżącego, stanu faktycznego, iż wybudowany przez Z. i W. M. garaż jest szerszy niż w zatwierdzonym projekcie budowlanym i częściowo usytuowany jest na nieruchomości skarżącego. Wybudowanie obiektu szerszego niż przewidziany w zatwierdzonym projekcie budowlanym prawidłowo zostało zakwalifikowane, zgodnie z przepisem art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane, jako istotne odstąpienie od tego projektu. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało oddalić.